του παπαδάσκαλου
Κωνσταντίνου Ι. Κώστα
Την Αγία Νεομάρτυρα Χρυσή από την επαρχία Μογλενών της Πέλλας τιμήσαμε στην Ενορία του Αγίου Διονυσίου του εν Ολύμπω Βελβεντού (13-10-2012) με Θεία Λειτουργία στον ομώνυμο ι. Ναό. Στη Λειτουργία έψαλαν στο Αναλόγιο: η Δήμητρα Βαλωμά, η Θεοδώρα Κακούλη και ο Αργύρης Ν. Τέτος, ενώ το ‘’Πιστεύω’’ και το ‘’Πάτερ ημών’’ το απήγγειλαν εν χορώ μαθητές Δημοτικού, Γυμνασίου και Λυκείου δίνοντας ένα νεανικό τόνο στη Θ. Λειτουργία και αναπτέρωση ελπίδας στο εκκλησίασμα για τη σταδιακή μουσική-γλωσσική στελέχωση των Αναλογίων της Ενορίας από νέους-νέες με διαμόρφωση εκκλησιαστικού ήθους και ελευθερίας.
Τουρκοκρατία. Τέλη του 18ου αιώνα. Στην επαρχία Αλμωπίας Πέλλας ο Τούρκος δυνάστης απαγάγει ετσιθελικά μια πανέμορφη νέα χριστιανή κοπέλα και της ‘’προτείνει’’ να γίνει μουσουλμάνα για να την παντρευτεί. Αυτή αρνείται. Την εξαναγκάζει (βία στη βία) να ζει για έξι μήνες με άλλες μουσουλμάνες γυναίκες, που την παροτρύνουν να αποδεχτεί τη βίαιη πρόταση του δυνάστη. Αρνείται και πάλι. Ο Τούρκος περνά σε άλλη ταχτική πειθούς βαρέως πυροβολικού. Στέλνει κοντά της, τους σπιτικούς της για να την μεταπείσουν. Γονείς, μάνα και πατέρας και αδερφές, με κλάματα την θερμοπαρακαλούν να αλλαξοπιστήσει ‘’για το καλό της’’ και το καλό τους, αφού οι απειλές του σαδιστή, απαγωγέα, δυνάστη είναι σαφείς: Υποταγή στις απαιτήσεις-προσταγές ή ανελέητοι βασανισμοί με κατάληξη το θάνατο. Μέση λύση δε χωρεί. Η νέα χριστιανή δεν λυγίζει ούτε από τα παρακαλετά των γονιών της, ούτε κάτω από τις απειλές του δυνάστη-απαγωγέα. Ακλόνητη. Δεν ανταλλάσσει το Χριστό με τίποτα. Λυσσασμένοι – έτσι κάνουν πάντα οι δυνάστες, όταν ηττώνται από ανυπεράσπιστα κορίτσια – οδηγούν τη χριστιανή νέα στα κολαστήρια της ντροπής (ντροπής για το ανθρώπινο γένος και τον πολιτισμό των λαών) και κατόπιν κρεμούν το νέο κορίτσι σε μια αγριαπιδιά και με κοφτερά μαχαίρια κατακρεουργούν, οι άσπλαχνοι, (μεληδόν κατακοπείσα) τα μέλη του σώματος της, χωρίς να καταφέρουν να αποσπάσουν τη νέα από την μανική ερωτική κοινωνία με το Χριστό και την Εκκλησία Του. Είναι η Αγία Νεομάρτυς Χρυσή από το χωριό Σλάτενα (σημερινή Χρυσή) της επαρχίας Αλμωπίας της Πέλλας. Και ήταν 13 Οκτωβρίου του 1795.
Οι Νεομάρτυρες εκπροσωπούν τον πιο επικίνδυνο αντικομφορμισμό. Η μαρτυρία, ως πίστη στο πρόσωπο του Χριστού, δεν ερμηνεύεται ως μια ακίνδυνη ιδεολογία, που μπορεί να αρθεί κάτω από υποσχέσεις ή απειλές, αλλά οδηγεί τον-την μάρτυρα στο μαρτύριο του αίματός του, ως τρανή απόδειξη της πλήρους ερωτικής διαπροσωπικής κοινωνίας με το Χριστό και την Εκκλησία-Σώμα Του, κοινωνίας ανοιχτής και άφοβης, ήρεμης και ειρηνικής, της μόνης που μπορεί να δώσει ελπίδα στην οικουμένη όλη.
