του παπαδάσκαλου
Κωνσταντίνου Ι. Κώστα
Με λάδι που φέραμε από τον Πανάγιο Τάφο του Κυρίου στα Ιεροσόλυμα, κατά το οδοιπορικό προσκύνημα (7-13 Σεπτ.), της Ενορίας Αγίου Διονυσίου του εν Ολύμπω Βελβεντού, τελέσαμε (Τετάρτη, 19 Σεπτ. 2012), ΕΥΧΕΛΑΙΟ στον ομώνυμο Ιερό Ενοριακό Ναό. Εντυπωσιακή ήταν η μεγάλη προσέλευση του κόσμου στο Μυστήριο του Ευχελαίου και στη χρίση με το ευλογημένο λάδι.
Το συναίσθημα του κόσμου είναι σύνθετο. Διακατέχεται από αγωνία για την παραλυσία της οικονομικής και εργασιακής πλευράς του συλλογικού βίου, αλλά δεν παραδίδεται σ’ αυτήν, δεν απελπίζεται, δεν καταβάλλεται και δεν παροπλίζεται. Η προσφυγή του στην Εκκλησία σημαίνει, συν τοις άλλοις, ενδόμυχη πίστη, που μεταφράζεται ως εμπιστοσύνη στο ιστορικό σώμα της Εκκλησίας, στην ανακάλυψη μιας κοινωνίας με χαρακτηριστικά ανοιχτής φιλαδελφίας με πρωτογενές υλικό την αμαυρωθείσα (ωστόσο υπαρκτή ακόμα στον καθένα άνθρωπο και λαό) εικόνα του Θεού, ως σημείο γνωριμίας, επαφής, διαλόγου και συν-ύπαρξης. Αυτό που αναζητά ο κόσμος, το έχει η Εκκλησία και ως μέθοδο κάθαρσης και φωτισμού, αλλά και ως εμπειρία κοινής ζωής με το Θεό και τον καθένα (διαφορετικό) άνθρωπο, ως ασύνορη οικουμενική θεανθρώπινη κοινωνία.
Το ζητούμενο είναι η ενότητα του κόσμου, αλλά και ο τρόπος μέσω του οποίου η ενότητα θα γίνει πράξη ορατή και βιώσιμη. Γιατί δεν μπορεί να είναι βιώσιμη και ανεκτή η διαίρεση, η εκμετάλλευση ανθρώπου από άνθρωπο, το αβυσσαλέο μίσος που σκοτώνει και σε καιρούς ειρήνης. Το ζήτημα είναι πώς θα υπερβούμε λαοί και κοινωνίες τα τείχη, τα οποία, φίλαρχοι πυρήνες φυλάρχων (εθνικών και τοπικών επιπέδων) τεχνηέντως καλλιεργούν και ενισχύουν, προκαλώντας τύφλωση και συλλογικούς ανόητους φανατισμούς, με δημοκρατικοφανή επιχειρήματα ευζωίας μέσα στην ωραιοποιημένη κλειστότητα.
Η Ακολουθία του Ευχελαίου προσφέρει πολύ υλικό για μελέτη και σκέψη. Ο λαός απευθύνεται στη Θεοτόκο και ζητεί από αυτήν συνέργεια στην αυτοκάθαρση και το φωτισμό του: ‘’τον νουν μου καθάρισον, τον εσπιλωμένον, πάσαις αμαρτίαις, και καταγώγιον τερπόν, της υπερθέου Τριάδος ποίησον…’’. Στον ίδιο στόχο αποβλέπει και η προτροπή του Παύλου, του Αποστόλου των Εθνών : καθαρίσωμεν εαυτούς από παντός μολυσμού σαρκός και πνεύματος, επιτελούντες αγιωσύνην εν φόβω Θεού, με έξοδο από την αυτοφυλάκιση στον αυτάρεσκο εγωισμό: ‘’αλλήλων τα βάρη βαστάζετε, και ούτως αναπληρώσατε τον νόμον του Χριστού’’.
