Γράφει:
Η Χρυσάνθη Νικολαΐδου – Θραψανιωτάκη
Καθηγήτρια – Φιλόλογος
Χρειάσθηκε να περάσουν 70 και πλέον χρόνια, βάναυσων πολέμων και μέγιστων καταστροφών, διά να μπορέσουν να αντιληφθούν και να πεισθούν επί τέλους οι Ευρωπαίοι και Αμερικανοί, ποία χώρα αποτελούσε και αποτελεί τον πυρήνα του κακού εις την Οικουμένη.
Οι προσπάθειές τους διά την οικονομική τους ανάπτυξη αφ’ ενός, όπως και οι αφελείς εναγκαλισμοί και φιλίες με τους Ανατολικούς Συμμάχους τους αφ’ ετέρου, δεν τους επέτρεψαν, χρονικά, να διερευνήσουν διά το ποίοι ακριβώς ήσαν και πόσο μεγάλο κακό θα μπορούσαν να επιφέρουν εκείνοι οι τότε φίλοι τους, εις την Ανθρωπότητα. Η οποία, ακόμη και σήμερα, τελεί εν σιωπή και συνήθως παραπαίει ως προς το ποίος ακριβώς εδημιούργησε, ποιος πραγματικά ήταν ο αίτιος του Μεγάλου και εξαιρετικά καταστρεπτικού Β’ Παγκοσμίου Πολέμου.
Εξετάζοντας επιφανειακά το θέμα, ερρίφθει ολόκληρο το βάρος εις τον ισχυρό τότε Άνδρα της Γερμανίας τον Αδόλφο Χίτλερ και εις τον Άξονα Κρατών που εκείνος εδημιούργησε.
Ήταν όμως εις την πραγματικότητα «Αυτός» ο αίτιος του μεγάλου εκείνου πολέμου; Αν θελήσουμε να αναζητήσουμε την αιτία, δεν θα πρέπει φυσικά, να σταματήσουμε μόνο εις τα γεγονότα και τα αποτελέσματα αυτών, αλλά να προχωρήσουμε εις βάθος, αναζητώντας την αιτία όλων αυτών των φαινομένων. Αυτό απαιτεί η στοιχειώδης λογική. Και εάν το πράξουμε, μάλλον θα παραδεχθούμε ότι ο Χίτλερ είδε πολύ ενωρίτερα ποίος ήταν ο ταραξίας, ο άρπαγος και ο αποφασισμένος να καταπιεί εν μία νυκτί, τον κόσμο.
Όλοι σχεδόν γνωρίζουμε ότι μόνον ολίγος χρόνος είχε περάσει αφ’ ότου υπεγράφει από τις δύο μεγάλες δυνάμεις, Γερμανία – Ρωσία, το «Σύμφωνο μη επιθέσεως» μεταξύ τους. Έκπληξη όμως επροξένησε, καθώς και παγκόσμια αγανάκτηση, το ότι η Ρωσία εντός ολίγου άρχισε με πραξικοπήματα και ξαφνικές στρατιωτικές βίαιες επεμβάσεις, να καταλαμβάνει όλα σχεδόν τα γύρω της ευρωπαϊκά εδάφη.
Τον Σεπτέμβριο του 1939 αποσπά και καταλαμβάνει την μισή Πολωνία.
Τον Νοέμβριο του 1939 κηρύσσει τον πόλεμο εναντίον της Φινλανδίας.
Τον Ιούνιο του 1940 καταλαμβάνει την Λιθουανία, την Λετονία και την Εσθονία.
Τον ίδιο μήνα, επίσης, αποσπά από την Ρουμανία την Βεσσαραβία και την Βόρεια Βουκοβίνα.
Ενώ παράλληλα ο σκληροτράχηλος Δικτάτορας της Ρωσίας Ιωσήφ Στάλιν όλο και άπλωνε τον κομμουνισμό, με την γνωστή απαίσια προπαγάνδα του εις ολόκληρο τον ανημέρωτο και βυθισμένο εις την άνεση του πλούτου ευρωπαϊκό αλλά και τον υπόλοιπο γενικά χώρο.
Ο Χίτλερ ήταν ο μόνος τότε που διέκρινε τον μεγάλο διά την ανθρωπότητα κίνδυνο ο οποίος ήδη ευρίσκετο ακριβώς έξω από την δική του πύλη, έπειτα από τις αρπαγές από τους Ρώσους, των γειτονικών του χωρών.
Ο σχεδιασμός της αντίδρασης, της άμυνας που θα εξελίσσετο τελικά εις επίθεση ετοιμάσθηκε από τον διορατικό, πανέξυπνο και πανίσχυρο Γερμανό Ηγέτη.
Όμως προ της εφαρμογής του και διά την ασφαλή επιτυχία του θα έπρεπε να τον αποδεχθούν αυτόν τον σχεδιασμό και ορισμένοι Ευρωπαίοι οι οποίοι αδυνατώντας να συνειδητοποιήσουν την σοβαρότητα του επερχόμενου μελλοντικού τους κινδύνου, αντί να τεθούν εις το πλευρό του Χίτλερ, εντάχθησαν εναντίον αυτού και υπέρ της Ρωσίας.
Αυτός υπήρξε ο λόγος που ο Χίτλερ κυριολεκτικά τους συνέτριψε. Από την Ελλάδα απλώς εζήτησε να παραχωρήσουμε μία λωρίδα γης κατά μήκος των βορείων μας συνόρων προκειμένου να περνούσαν τα γερμανικά στρατεύματα προς Ανατολάς με στόχο την Ρωσία.
Αλλά εμείς, με τις αιώνιες πολιτικές μας «ο φόβος φυλάγει τα … έρμα», αρνηθήκαμε φοβούμενοι στρατηγική «μπλόφα» και προτιμήσαμε τον πόλεμο μέχρι εσχάτων…
Έτσι, πολεμήσαμε σαν λιοντάρια εις το αλβανικό μέτωπο κατά των Ιταλών και συμμάχων της Γερμανίας. Το μόνο φυσικά που εκάναμε ήταν να καθυστερήσουμε τα γερμανικά στρατεύματα και να δώσουμε εις την άρπαγη Ρωσία τον χρόνο να ετοιμάσει την άμυνα της εις τα δυτικά της αρπαγέντα προ ολίγου εδάφη και νέα της σύνορα.
Και η αμοιβή που εισπράξαμε ήταν: ροή αίματος, κατοχή γερμανική, πείνα και κρατική αποδιοργάνωση.
Τα στρατεύματα του Χίτλερ είτε το θέλαμε είτε όχι, βεβαίως επέρασαν, με μοναδικό στόχο να σπάσουν την σκληρή ραχοκοκαλιά της Ρωσίας, κόπτοντας πρώτα τα πλοκάμια της που είχε απλώσει παράνομα και βίαια εις όλες τις γειτονεύουσες με αυτήν ευρωπαϊκές χώρες.
Οι μάχες των Γερμανών κατά των Ρώσων κατακτητών ήσαν λυσσαλαίες και μη ανατρέψιμες. Ο στρατός του Χίτλερ προχωρούσε από κάθε σημείο των συνόρων της Ρωσίας η οποία έσβυνε καθημερινώς, με τα θύματά της κατά χιλιάδες.
Ο ακαταλόγιστα κατακτητικός πόλεμος που άρχισαν οι Ρώσοι το 1939 και που μας έμπλεξε εις τον ιστόν του «το 1940», ταλαιπώρησε και κατέστρεψε πολλές χώρες. Με την Ρωσία να πληρώνει τα αμαρτήματα της απληστίας της επί τρία ολόκληρα χρόνια, 1941, 1942, 1943 μέσα εις τους εφιάλτες του ψύχους, της πείνας και του τρόμου, του συνεχώς επιδεινούμενου πολέμου. Ενώ το τέλος της εφαίνετο να πλησιάζει. Ο γερμανικός στρατός έφθασε και εκύκλωσε την πρωτεύουσα της, την Μόσχα σε απόσταση όχι μεγαλύτερη των 15-20 χιλιομέτρων.
Οι Δυτικοί παρακολουθούσαν την έκβαση του πολέμου, με την Αγγλία να επιτίθεται από αέρος και θαλάσσης κατά των Γερμανών, και με την Αμερική να υφίσταται τις επιθέσεις των Ιαπώνων και να επιζητεί κάποιο τρόπο δια να τους εκδικηθεί δια τις απρόοπτες και απροειδοποίητες επιθέσεις τους.
Έτσι, με τα πρώτα S.O.S. (Save Our Souls) της Μόσχας η οποία εντός ολίγου έπεφτε, η Αμερική έρριψε στην Χιροσίμα την πρόσφατη ανακάλυψή της «Ατομική Βόμβα».
Η οποία αυτομάτως εσταμάτησε την προέλαση των Γερμανών οι οποίοι αναγκάσθηκαν εις οπισθοχώρηση από όλα τα μέτωπα.
Ο πολυετής πόλεμος ετελείωσε!!! Αλλά η ανθρωπότης δυστυχώς δεν εσώθει. Διότι η φοβερή αδυναμία της Ρωσίας να σώσει η ίδια τον εαυτόν της μέσα εις τον πόλεμο, μετετράπει σε ασυγκράτητο μίσος όχι μόνο κατά της Γερμανίας, αλλά ακόμη και κατά της σωτήρος της, Αμερικής.
Η αίσθηση και μόνον ότι η Αμερική ανεγνωρίσθει, υπό όλων, ως η υπερδύναμη της εποχής εκείνης, εγέμιζε την Ρωσία με σύνδρομο κατωτερότητος που την ωθούσε εις εχθρική, επιθετική μανία.
Αυτός ήταν ο λόγος που μας εδημιούργησε τον Κομμουνιστοπόλεμο με αρχικό κτύπημα και σκοπό να καταλάβει την Αθήνα, τον Δεκέμβριο του 1944 και εν συνεχεία τις άλλες περιοχές της Ελλάδος, στέλνοντάς τους οπλισμένους εγκληματίες αντάρτες της, μέσω των βορείων μας συνόρων επί 4 ολόκληρα χρόνια.
Η καταστροφή που μας εδημιούργησε ήταν τεράστια και τα θύματα περισσότερα από 800.000 αθώα πλάσματα. Ενόμισε, έτσι, ότι θα μπορούσε να μας καθυποτάξει, όπως έκανε εις τις γύρω από αυτήν ευρωπαϊκές και ασιατικές χώρες, ανίσχυρες εκείνη την εποχή να αντισταθούν εις την ορμή της οργισμένης από την ευθιξία της και το πείσμα της παγωμένης και φοβερά ταλαιπωρημένης Ρωσίας.
Το αμέσως επόμενο μέτωπο που η πολεμοχαρής Χώρα άνοιξε ήταν η Κορέα το 1946, όπου οι ρωσοποιημένοι Βόρειοι εκτύπησαν τους νότιους Κορεάτες και η χώρα κατήντησε να διαιρεθεί εις δύο αντιμαχόμενα στρατόπεδα.
Ακολούθησε το Βιετνάμ με τον πολύχρονο πόλεμο των Κομμουνιστών Βορείων κατά των Νοτίων Βιετναμέζων εθνικιστών.
Πριν ακόμη το Βιετνάμ να έχει καθαρίσει, με την βοήθεια πάντοτε της Αμερικής και των ευρωπαϊκών χωρών, κτυπήθηκε από τους Ρώσους η Κίνα με τον απεσταλμένο τους Κινέζο, Μάο Τσε Τούνγκ τον ρωσοσπουδασμένο στη Μόσχα.
Η ορμή, του… ρωσικού φανατισμένου Μάο, αιματοκύλισε με φοβερό εμφύλιο ολόκληρη την Κίνα η οποία τελικά παρεδόθει εις τον … Κομμουνισμό τον οποίο διατηρεί ακόμη και σήμερα, αλλά αποκομμένο πλέον από την επιρροή της Μόσχας.
Κατά τον πόλεμο Ιράν – Ιράκ προ 40 και πλέον ετών, η Ρωσία κατόρθωσε να διεισδύσει επίσης εις το Αφγανιστάν, να παραμείνει εκεί επί 11 χρόνια και να ρωσοποιήσει τον… τριτοκοσμικό λαό του ώστε να καταφέρει να επιτίθεται με ρωσική μανιώδη λύσσα κατά του Δυτικού Κόσμου.
Το Ιράκ σε συνεργασία με τους Αφγανούς φανατικούς ρωσομανιακούς δεν εκτύπησε, την 11η Σεπτεμβρίου 2002, την Αμερική προκαλώντας τεράστιες καταστροφές και χιλιάδες θύματα;
Και μήπως δεν θα αναφέρουμε, επί τη ευκαιρία, τις αρπαγές των Ρώσων εις την Γεωργία την οποία διήρεσαν στα τρία και άρπαξαν τα δύο τμήματα του εδάφους της;
Ή μπορούμε να λησμονήσουμε την απόπειρα επί 4-5 έτη τώρα να μας αρπάξουν οι Ρώσοι το Οικουμενικό Πατριαρχείο εν… ειρήνη, μαζί με όλη την Βυζαντινή Ιστορία μας και τον αρχαίο μας πολιτισμό. Και συγχρόνως να επιχειρούν να μας εγκαταστήσουν τους «αγωγούς πετρελαίου» με σκοπό να οικιοποιηθούν ελληνικά εδάφη ή να τους χρησιμοποιήσουν κάποτε ως το καλύτερο μέσον εξόντωσής μας.
Η έχουμε τελικά την εντύπωση ότι με την τροπή που έλαβε, από την αβλεψία των Δυτικών, ο Β’ Παγκόσμιος Πόλεμος, θα μπορέσει ποτέ να κοιμηθεί με ασφάλεια όχι μόνον ο Ελληνικός λαός, αλλά ολόκληρη η Ανθρωπότητα;
