Με την έγκριση για τη δημιουργία τρίτου τμήματος στην Α’ Γυμνασίου του Μουσικού Πτολεμαΐδας και Σιάτιστας από τον Υπουργό Παιδείας Έρευνας και Θρησκευμάτων Κ. Γαβρόγλου, φίλοι των Μουσικών και αυτοί που γνωρίζουν για τις δράσεις και το έργο των ξεχωριστών αυτών σχολείων γιόρτασαν τη σημαντική αύξηση στον αριθμό των μαθητών. Δεν αμφισβητείται πως με περισσότερες θέσεις, είναι περισσότερες οι ευκαιρίες στους μαθητές για την πρόσληψη της μουσικής εκπαίδευσης και όχι μόνο που παρέχουν τα Μουσικά σχολεία. Με τη δημιουργία νέου τμήματος θα αυξηθεί και η ζήτηση για εκπαιδευτικό προσωπικό. Και ενώ όλα δείχνουν πως πλέον αναγνωρίζεται η προσφορά των Μουσικών σχολείων στην κοινότητα, δεν αναφέρθηκε κανείς στα σχέδια για την αντιμετώπιση των προβλημάτων με τις ελλείψεις μουσικών καθηγητών και μεταφοράς που ξεκινούν από την αρχή της σχολικής χρονιάς.
Τα Μουσικά σχολεία, όπως άλλωστε είναι γνωστό, διακρίνονται για την υψηλού επιπέδου μουσική παιδεία που προσφέρουν στους μαθητές αποτελώντας το καμάρι των δημόσιων σχολείων. Πως όμως είναι δυνατή η μουσική εκπαίδευση χωρίς τους απαραίτητους καθηγητές μουσικής; Από τα πρώτα μου χρόνια στο Μουσικό σχολείο Πτολεμαΐδας θυμάμαι πως είχαμε τους αναπληρωτές καθηγητές μουσικής αρκετές μέρες μετά από την έναρξη της σχολικής χρονιάς με την ελπίδα να τους έχουμε όλους πριν τα Χριστούγεννα, ακόμη και αν αυτό δεν ήταν πάντα δυνατό. Οι ελλείψεις σε καθηγητές μουσικής είχαν ως αποτέλεσμα να “χάνονται” διδακτικές ώρες ή να “στριμώχνονται” δύο και περισσότεροι μαθητές σε μια διδακτική ώρα προορισμένη για της ανάγκες ενός μόνου μαθητή.
Μαθητές από όλη την πόλη και συχνά από τα περίχωρα φοιτούν στο σχολείο και εύλογη είναι η ανάγκη για την μεταφορά τους είτε μέσω λεωφορείων για τις αστικές διαδρομές, είτε μέσω ταξί για τις υπεραστικές διαδρομές. Φυσικά, αυτό είναι άλλο ένα θέμα για το οποίο γονείς, μαθητές και καθηγητές ανησυχούν με το πρώτο χτύπημα του κουδουνιού.
Αυτά είναι τα κάποια θέματα που θα έπρεπε να διευθετηθούν πριν από την έναρξη της σχολικής χρονιάς και αυτά είναι που ωφελούν το διδακτικό έργο ενός σχολείου. Πιστεύω πως είναι εξίσου σημαντικό να αυξήσουμε τον αριθμό των μαθητών που εισέρχονται σε ένα σχολείο υπόδειγμα, διευρύνοντας τους ορίζοντες των νέων που έχουν τη θέληση, το μεράκι και την αγάπη για τη μουσική. Ελπίζω λοιπόν πως πράγματι η αύξηση στον αριθμό των μαθητών να μην αυξήσει και τον αριθμό των προβλημάτων και πως όλοι οι μαθητές θα μπορούν να έχουν την εκπαιδευτική εμπειρία που τους υπόσχεται το υπουργείο παιδείας και τους αξίζει. Όλα θα κριθούν το Σεπτέμβρη. Μέχρι τότε συγχαρητήρια σε όλους τους μαθητές που διάλεξαν τα Μουσικά σχολεία και πέρασαν τις εξετάσεις εισαγωγής.
ΦΡΕΙΔΕΡΙΚΗ ΝΙΚΚΟΥ
