Τη δυσάρεστη είδηση της εκδημία του Αντώνη Νάτση, Ειδικού Συνεργάτη του Δημάρχου Φλώρινας Βασίλη Γιαννάκη γνωστοποιεί ο ίδιος με ένα συγκινητικό συλλυπητήριο μήνυμα που αναφέρει τα παρακάτω:
«Δεν υπάρχουν λόγια αρκετά δυνατά για να απαλύνουν τον πόνο αυτής της απώλειας.
Αποχαιρετώ σήμερα έναν άνθρωπο, τον Αντώνη τον Νάτση, που δεν ήταν απλώς συνεργάτης, αλλά κομμάτι της ζωής μου. Έναν παιδικό φίλο, έναν συνοδοιπόρο, έναν άνθρωπο που στάθηκε δίπλα μου καθημερινά, με αφοσίωση, ήθος και μια σπάνια γενναιοδωρία ψυχής.
Η κοινή μας πορεία, από τα παιδικά χρόνια μέχρι τη συνεργασία μας στο γραφείο μου στον Δήμο, ήταν γεμάτη στιγμές αγώνα, δημιουργίας και βαθιάς ανθρώπινης σύνδεσης. Αθόρυβος και υποστηρικτικός, σηκώνοντας πολλές φορές βάρη που δεν του αναλογούσαν.
Ήταν από εκείνους τους ανθρώπους που δεν χρειάζονται πολλά λόγια. Η παρουσία τους και μόνο αρκεί για να δώσει δύναμη και σιγουριά.
Τον τελευταίο ενάμιση χρόνο έδωσε μια άνιση μάχη με αξιοπρέπεια και θάρρος. Πάλεψε σιωπηλά, με ελπίδα, χωρίς να πάψει στιγμή να νοιάζεται, να προσφέρει, να είναι παρών. Ακόμη και μέχρι πριν από δύο μήνες, ερχόταν στο δημαρχείο, πιστός στο καθήκον και στην αγάπη του για τον τόπο και τους ανθρώπους του. Αυτή η στάση ζωής είναι ίσως η πιο δυνατή παρακαταθήκη που αφήνει πίσω του.
Η απουσία του θα είναι βαριά. Όχι μόνο για εμένα προσωπικά, αλλά για όλους όσοι είχαν την τύχη να τον γνωρίσουν και να συνεργαστούν μαζί του. Θα τον θυμόμαστε για το χαμόγελό του, την καλοσύνη του, την ακεραιότητά του και την ανιδιοτελή του προσφορά.
Σε εμένα αφήνει ένα δυσαναπλήρωτο κενό. Έναν φίλο που δεν θα ξαναδώ, αλλά που θα κουβαλώ πάντα μέσα μου ως αναπόσπαστο κομμάτι της ψυχής μου.
Με βαθιά συγκίνηση στέκομαι δίπλα στη σύζυγό του Ρίτσα και στα αγαπημένα του παιδιά, τον Αριστοτέλη και τον Σάββα. Να είναι περήφανοι για τον άνθρωπο που είχαν δίπλα τους, για το ήθος, την αγάπη και την προσφορά του. Θέλω να γνωρίζουν πως θα είμαι δίπλα τους σε κάθε στιγμή, όπως στάθηκε κι εκείνος δίπλα σε όλους μας.
Ας είναι ελαφρύ το χώμα που θα τον σκεπάσει!
Καλό ταξίδι, αγαπημένε μου φίλε.»
