Το νέο ντοκιμαντέρ του Δημήτρη Κουτσιαμπασάκου «Οι Υφάντρες» συμμετέχει στο 22ο Φεστιβάλ Ντοκιμαντέρ Θεσσαλονίκης.
Το ντοκιμαντέρ μας ταξιδεύει στις αρχές τις δεκαετίας του ‘60τότε που η Σουηδική φιλανθρωπική οργάνωση IM, δημιούργησε το σουηδικό εργοστάσιο υφαντών στο ορεινό χωριό Βλάστη στην Κοζάνη.
Το εργοστάσιο κατασκευάστηκε εξ ολοκλήρου από Σουηδούς εθελοντές εργάτες με ξυλεία που ήρθε από την σκανδιναβική χώρα. Για περισσότερο από είκοσι χρόνια στο εργοστάσιο εργάζονταν οι γυναίκες της Βλάστης οι οποίες εκπαιδεύτηκαν στον αργαλειό και παρήγαγαν υφαντά όπως φλοκάτες, κιλίμια και ρούχα, πολύ γρήγορα δημιούργησαν brand name με τα υφαντά της Βλάστης και τα εξήγαγαν στην Ευρώπη. Το 1988 η σουηδική οργάνωση αποχωρεί από την Βλάστη και το εργοστάσιο κλείνει.
Ο σκηνοθέτης της κατάφερε να εντοπίσει υλικό από βίντεο που είχαν οι Σουηδοί κατά την διάρκεια λειτουργίας του εργοστασίου και μας δίνει την ευκαιρία να τους παρακολουθήσουμε γυρίζοντας τον χρόνο πίσω ενώ ταυτόχρονα διηγούνται σήμερα την ιστορία τους.
Ο Δημήτρης Κουτσιαμπασάκος μίλησε στο Ράδιο Θεσσαλονίκη για τις «Υφάντρες» και μεταξύ άλλων τόνισε «Ένας από τους λόγους που έγινε αυτό το ντοκιμαντέρ, είναι για να προκαλέσει τον διάλογο σχετικά με την τύχη αυτού του κτηρίου. Πιστεύω ότι οπωσδήποτε πρέπει να αξιοποιηθεί και μακάρι το ντοκιμαντέρ να βοηθήσει σε αυτό. Επίσης είναι μια πρώτης τάξεως επένδυση αν το δει κανείς εμπορικά, διότι υπάρχει ένα πολύ ισχυρό brand name. Τα υφαντά της Βλάστης αυτή την στιγμή βρίσκονται σε πολλές Ευρωπαϊκές πρωτεύουσες, στην Σουηδία είναι γνωστά, αρκεί κάποιος να αξιοποιήσει το παρελθόν αυτής της κοινότητας μέσα από το σημερινό πρίσμα».
Ο Δημήτρης Κουτσιαμπασάκος γεννήθηκε το 1967 στο Αρματολικό Τρικάλων. Σπόυδασε σκηνοθεσία κινηματογράφου και τηλεόρασης στο Πανρωσικό Κρατικό Ινστιτούτο Κινηματογράφου της Μόσχας. Έχει σκηνοθετήσει για την τηλεόραση και τον κινηματογράφο ντοκιμαντέρ, σειρές μικρού και μεγάλου μήκους ταινίες, ενώ δουλειές του έχουν βραβευτεί στην Ελλάδα και στο εξωτερικό.
