Το Ολοκαύτωμα των Πιερίων – Δεκέμβριος 1943 (Παλαιογρατσάνου, Καταφυγίου, Αγίας Κυριακής, Μοσχοχωρίου) φιλοξενείται ως θέμα στα ‘’Πρακτικά 1ου Συνεδρίου 24 & 25 Ιουνίου 2016’’ με θέμα: ‘’Ανάδειξη Μαρτυρικών Σημείων. Μαρτυρίες και Μαρτυρικοί Τόποι, 1941-1944. Καταγραφή, Ανάδειξη, Αναγνώριση, Διεκδίκηση’’. (Έκδοση 2019. Περιφέρεια Δυτικής Μακεδονίας – Περιφερειακή Ενότητα Κοζάνης. Επιμέλεια Πρακτικών: Ιωάννης Γ. Δημαρχόπουλος, φιλόλογος-ιστορικός. Στέγη Ποντιακού Πολιτισμού, Ευξείνου Λέσχης Κοζάνης, 2019).
Στις 245 σελίδες του τόμου ‘’Πρακτικά 1ου Συνεδρίου’’ περιέχεται ο ‘’Πρόλογος’’, το ‘’Πρόγραμμα Συνεδρίου’’, οι ‘’Χαιρετισμοί’’, 3 θεματικές Ενότητες, o Επίλογος και ένα φωτογραφικό παράθεμα:
Θεματική Ενότητα α: ‘’Η περίοδος της Κατοχής 1941-1944 στην Περιφερειακή Ενότητα Κοζάνης’’. Εισηγήσεις 9.
Θεματική Ενότητα β: ‘’Μαρτυρίες και Ιστορική Καταγραφή από μαρτυρικούς τόπους’’. Εισηγήσεις 10.
Θεματική Ενότητα γ: ‘’Θηριωδίες των στρατευμάτων κατοχής στην υπόλοιπη Ελλάδα. Πολεμικές επανορθώσεις: Το ιστορικό των διεκδικήσεων και η κατάσταση σήμερα’’. Εισηγήσεις 7.
Το βιβλίο ολοκληρώνεται με τον επίλογο και με ένα φωτογραφικό παράθεμα.
Για την κοινή (που περικλείεται από τα Πιέρια, Καμβούνια και τη λεκάνη Αλιάκμονα-Πολυφύτου) περιοχή μας, φιλοξενούνται οι εξής εισηγήσεις.
Στην α’ θεματική Ενότητα η εισήγηση:
Εισήγηση του (αείμνηστου) Αθανασίου Τσαρμανίδη με θέμα: ‘’1943. Επαρχία Σερβίων, η ‘’οδύνη’’ της Μνήμης’’, σελ. 81-84.
Στη β’ θεματική Ενότητα οι εισηγήσεις:
Εισήγηση π. Κωνσταντίνου Ι. Κώστα με θέμα: ‘’Οι πυρπολήσεις Παλαιογρατσάνου, Σκούλιαρης και Μοσχοχωρίου από τα γερμανικά ναζιστικά στρατεύματα Κατοχής το Δεκέμβριο 1943’’, σελ. 135-140.
Εισήγηση Ζήνωνος Σατραζέμη με θέμα: ‘’Το αίμα των αθώων και ολοκληρωτική καταστροφή του Καταφυγίου Κοζάνης’’, σελ. 141-148.
Εισήγηση Γιώργου Βητόπουλου με θέμα: ‘’Τα γερμανικά αντίποινα στα Καμβούνια, καταστροφή Βογγόπετρας, Μικροβάλτου, Τρανοβάλτου 21/8/1943 – 10/2/1944’’, σελ. 149-155.
Εισήγηση Χρυσάνθης Καραγιαννίδου με θέμα: ‘’Το ολοκαύτωμα των Σερβίων και οι ολέθριες συνέπειές του στην εξέλιξη της πόλης’’, σελ. 157-164.
Μέγα κεφάλαιο το: ‘’Πολεμικές επανορθώσεις: Το ιστορικό των διεκδικήσεων και η κατάσταση σήμερα’’, σελ. 181-240, στο οποίο αναπτύσσουν ορθό λόγο αξιόλογοι Εισηγητές. Το ζήτημα θίγει ακροθιγώς στον χαιρετισμό του και ο Σεβ. Μητροπολίτης Σερβίων και Κοζάνης κ. Παύλος: ‘’Να βρει το θάρρος η πολιτεία μας, και να διεκδικήσει όχι μόνο τα δάνεια, αλλά και τις αποζημιώσεις’’. (σελ. 26).
Το Ολοκαύτωμα των Πιερίων – Δεκέμβριος 1943, έγινε επί μακεδονικού εδάφους από στρατεύματα Κατοχής. Έγινε στη Μακεδονία μας, που την αγαπάμε, και που την αγάπη μας αυτή, δεν μπορεί κανείς να μας την αφαιρέσει από την ψυχή μας, είναι η μάνα μας και μας εκφράζει απόλυτα η διακήρυξη του Οδυσσέα Ελύτη για τη Μακεδονία: ‘’Για μας η ψυχή μας είναι το όνομά μας’’.
Το αίτημα της διεκδίκησης των γερμανικών οφειλών, αποκομμένο από την Ιστορία, θα ‘ρθει καιρός που θα φυλλορροήσει, θα ατονήσει, θα θεωρείται υπερβολικό και θα γίνει ακατανόητο (σ’ αυτό φροντίζουν και ορισμένοι ιστορικοί, θιασώτες του περιβόητου ‘’συνωστισμού’’ των Ελλήνων στη Σμύρνη) αν οι μαθητές αποκοπούν με τεχνάσματα από τη σύνολη ιστορία του Γένους.
Ο πιο γραμματισμένος – αν και ασπούδαχτος – αγωνιστής του 1821 είχε πλήρη (δι)αίσθηση της σύνολης ελληνικής παιδείας. Γιατί αλλιώς, πώς θα μπορούσε να βεβαιώσει ότι οι (κλασσικοί και βυζαντινοί μας) πρόγονοι, όπως γράφει ο Στρατηγός Μακρυγιάννης ‘’δεν τήραγαν (= δεν απέβλεπαν) να θησαυρίσουνε μάταια και προσωρινά, τήραγαν να φωτίσουν τον κόσμο με φώτα παντοτινά. Έντυναν τους ανθρώπους αρετή, τους γύμνωναν από την κακή διαγωγή. Και τοιούτως θεωρούσαν γενικώς την ανθρωπότη και γένωνταν δάσκαλοι της αλήθειας’’. Είναι η Παιδεία των Ελλήνων (που αναζητά την αλήθεια) με διαστάσεις πανανθρώπινες, οικουμενικές.
Διατυπώνω αίτημα-πρόταση, που θα μπορούσε να διαμορφωθεί έτσι: ‘’Διδασκαλία του Ελληνικού Ολοκαυτώματος εν συνόλω στα Σχολεία όλων των βαθμίδων και διδασκαλία των κατά τόπους Ολοκαυτωμάτων στα Σχολεία της περιοχής τους’’.
Οι μαθητές δικαιούνται (και εμείς έχουμε χρέος να το κάνουμε) να μαθαίνουν την ιστορία της Ελλάδας και την τοπική ιστορία της περιοχής τους. Να αφυπνιστούμε με υπευθυνότητα για τούτο όλοι: Εκπαιδευτικές Μονάδες, Ενορίες, Κοινότητες, Δήμοι, Περιφερειακές Ενότητες, και Περιφέρειες. Να κάνουμε σαφές και να προβάλλουμε μετ’ επιτάσεως το αίτημα προς την κεντρική πολιτική σκηνή για διδαχή (και όχι για ψαλίδισμα ή αφαιρέσεις περιόδων) της ιστορίας του Γένους στα Σχολεία της πατρίδας μας και στους πανέλληνες της οικουμένης.
Τίμιος με την αλήθεια ο ΣΤΑΘΗΣ (Ποντίκι, 4-3-2019) γράφει: ‘’Με την ελληνική κοινωνία μάλλον να αδιαφορεί, η Ιστορία δολοφονείται συστηματικώς. Δολοφονείται στα σχολεία. Κρίσιμες περίοδοι, όπως τα Μηδικά κολοβώνονται, άλλες όπως εκείνη του Μεγαλέξανδρου συρρικνώνονται, τα ελληνιστικά χρόνια εξαφανίζονται, ενώ άλλες περίοδοι αλλοιώνονται, άλλες υποβαθμίζονται κι άλλες διαστρέφονται. Τώρα σειρά για το κρεματόριο έχει πάρει ο Μακεδονικός Αγώνας’’. Διατρέχουμε κίνδυνο ιστορικού αυτοαφοπλισμού μας. Ο Θεός να βάλει το χέρι Του.
π. Κωνσταντίνος Ι. Κώστας, παπαδάσκαλος, 7-4-2019
