Το βασικό ερώτημα για το συμβάν στις Καστανιές Έβρου, κατά το οποίο συνελήφθησαν από τους Τούρκους οι δύο Έλληνες στρατιωτικοί, είναι αν αποτελεί ένα τυχαίο περιστατικό ή ένα ακόμα «επεισόδιο» του σίριαλ της έξαρσης της τουρκικής επιθετικότητας κατά της Ελλάδας. Και η αλήθεια είναι ότι μέχρι σήμερα η υπόθεση έχει πολλά κενά, τα οποία δεν δείχνει να έχει απαντήσει ούτε (βεβαίως) η τουρκική αλλά ούτε (δυστυχώς) και η ελληνική πλευρά. Η προσπάθεια δε της ελληνικής κυβέρνησης που από την πρώτη στιγμή υιοθέτησε την τουρκική φρασεολογία περί «κατά λάθους» εισόδου των Ελλήνων στην τουρκική επικράτεια – χωρίς ακόμα να έχει επικοινωνήσει με τους Έλληνες συλληφθέντες – προκαλεί τουλάχιστον ερωτηματικά.
Ας τα πάρω από την αρχή: Η αποστολή στρατιωτικής περιπόλου μόλις δύο ατόμων σε μια περιοχή που θεωρείται «κόκκινη ζώνη» από πλευράς λαθρομετανάστευσης αλλά και πιθανότητας εμπλοκής με τους Τούρκους, ειδικά κατά την σημερινή περίοδο επαναλαμβανόμενων περιστατικών εις βάρους της Ελλάδας από την Τουρκία, προκαλεί τουλάχιστον απορία. Η περίπολος ήταν εποχούμενη ή πεζή; Και επειδή προφανέστατα θα ήταν εποχούμενη λόγων των δυσμενέστατων καιρικών συνθηκών (εκτός και αν στείλανε τους Έλληνες πεζούς μέσα στο χιόνι, με θερμοκρασίες -15 βαθμών κελσίου), μπορεί κάποιος από την ελληνική κυβέρνηση να μας πει τι απέγινε το στρατιωτικό τζιπ της ελληνικής περιπόλου; Έπεσε σε τουρκικά χέρια;;
Επίσης έχει γίνει γνωστό πως το επίμαχο σημείο που ενώνεται η ελληνική με την τουρκική οριογραμμή, αποτελεί ένα φαρδύ μονοπάτι όπου είναι σχεδόν αδύνατο να χαθεί κάποιος, καθώς τα δέντρα αριστερά και δεξιά έχουν βαφεί με τα τουρκικά και τα ελληνικά χρώματα αντίστοιχα. Πόσο πιθανό λοιπόν είναι τα μέλη της ελληνικής περιπόλου – που εκ των πραγμάτων θα είχαν άριστη γνώση της περιοχής – να χάθηκαν σε ένα τόσο δεδομένο σημείο, που είναι και σαφώς οριοθετημένο; Και επίσης, ακόμα και στην υποθετική περίπτωση που είχαν τελικά χαθεί, γιατί δεν επικοινώνησαν από τα κινητά τους τηλέφωνα με κάποιον στρατιωτικό προϊστάμενο να αναφέρουν την απώλεια προσανατολισμού ή έστω την εύρεση ιχνών, για την οποία υποτίθεται πως μπήκαν στην τουρκική μεθόριο για να ερευνήσουν;; Δηλαδή θέλουν να πιστέψουμε ότι θα έμπαινε μια στρατιωτική περίπολος μόλις δύο ατόμων σε τουρκικό έδαφος μόνη της για να ερευνήσει το οτιδήποτε, χωρίς να ενημερώσει απολύτως κανέναν;;; Και τέλος ακόμα και αν επικοινώνησαν μετά την σύλληψη, όπως αναφέρεται από κάποιους, για ποιον λόγο ακόμα η ελληνική πλευρά δεν αιτήθηκε εισαγγελικώς άμεση άρση απορρήτου της επικοινωνίας ώστε να σταματήσει η «σεναριολογία» για τη σύλληψή τους, αλλά κυρίως για να διαπιστωθούν οι ακριβείς συνθήκες κάτω από τις οποίες έγινε η απώλεια προσανατολισμού αλλά και η σύλληψη από τους Τούρκους;
Και επειδή οι «ατυχείς συγκυρίες» είναι μάλλον πάρα πολλές (απώλεια προσανατολισμού, ανυπαρξία επικοινωνίας με στρατιωτικούς προϊσταμένους, απουσία χρήσης έστω και των κινητών τηλεφώνων τους για περαιτέρω στρατιωτικές εντολές για το ζήτημα των ιχνών, ή έστω για επαλήθευση της θέσης τους), ας μας αναφέρει κάποιος επιτέλους τόσες ημέρες μετά από την ελληνική πολιτική ή στρατιωτική ηγεσία πως ακριβώς έγιναν αντιληπτοί από την τουρκική πλευρά και υπό ποιες συνθήκες συνελήφθησαν. Διότι είναι πασιφανές ότι η οπλισμένη ελληνική περίπολος των δύο ατόμων δεν συνελήφθη από δύο Τούρκους αντιστοίχως, αλλά από σημαντικά μεγαλύτερη τουρκική ομάδα, που κατά την γνώμη του γράφοντος, ενέδρευε αποκλειστικά για την σύλληψη της ελληνικής περιπόλου.
Δυστυχώς η υπόνοια πολλών είναι πως οι Έλληνες στρατιωτικοί δεν συνελήφθησαν εντός τουρκικού εδάφους, αλλά μετά από συντονισμένη τουρκική ενέδρα εντός ελληνικού εδάφους που είχε ως σκοπό την απαγωγή των Ελλήνων στρατιωτικών. Έχουν διαρρεύσει μάλιστα πληροφορίες σε ελληνικά μέσα που αναφέρουν πως οι Έλληνες στρατιωτικοί ξυλοκοπήθηκαν άγρια από τους Τούρκους κατά την «σύλληψη» (απαγωγή…) από ελληνικό έδαφος, ενώ ήδη ελληνικό κόμμα έβγαλε σχετική ανακοίνωση που αναφέρει τις συνθήκες σύλληψης και απαγωγής των Ελλήνων από τους Τούρκους, εντός ελληνικής επικράτειας. Εάν αληθεύουν όλα τα παραπάνω, θα πρόκειται προφανώς για μια ακόμα πράξη πολέμου από την Τουρκία, μετά την απόπειρα βύθισης του ελληνικού σκάφους πριν δύο εβδομάδες. Αλλά κυρίως για μια απλή «λογική συνέχεια» της τουρκικής συμπεριφοράς έναντι της Ελλάδας τον τελευταίο καιρό, η οποία δείχνει παντελώς ανήμπορη και φοβική να αντιδράσει στις απανωτές τουρκικές «σφαλιάρες» εθνικής προσβολής και αποδόμησης των ελληνικών κυριαρχικών δικαιωμάτων.
Ο γράφων, χωρίς να ασπάζεται υποχρεωτικά τις παραπάνω αναφορές, αναμένει όπως και οι υπόλοιποι Έλληνες να δει τα πειστήρια και τα λεπτομερή στοιχεία που θα φανερώσουν τις ακριβείς συνθήκες τέλεσης του περιστατικού. Τις οποίες η ελληνική πολιτική και στρατιωτική ηγεσία είναι υποχρεωμένες επιτέλους να δώσουν. Μέχρι τότε, όλοι αναμένουν ένα πράγμα: Την άμεση επιστροφή των Ελλήνων στρατιωτικών, για την οποία δεσμεύτηκε δημοσίως από την πρώτη ημέρα η ελληνική κυβέρνηση και την οποία – έξι ημέρες αργότερα – ακόμα αναμένουν άπαντες…
