Βασικά σημεία από την ομιλία του Πάρι Κουκουλόπουλου, Αντιπροέδρου της Βουλής και Βουλευτή Κοζάνης του ΠΑΣΟΚ – Κινήματος Αλλαγής, στην Ολομέλεια για το Νομοσχέδιο του Υπουργείου Εργασίας & Κοινωνικής Ασφάλισης που αφορά την ενσωμάτωση της Οδηγίας (Ε.Ε.) 2023/970 για την ισότητα της αμοιβής γυναικών-ανδρών:
Η ομιλία του βουλευτή:
“Πριν πέντε μήνες κατέθεσα Ερώτηση ακριβώς για το αντικείμενο που τελικά ρυθμίζετε με το σημερινό Νομοσχέδιο. Ήταν 6 Φεβρουαρίου όταν σας απηύθυνα πέντε ερωτήματα, με αφορμή τότε τα στοιχεία που είχε δημοσιεύσει η ΕΛΣΤΑΤ για το αγεφύρωτο χάσμα αμοιβών μεταξύ ανδρών και γυναικών, για το έτος 2024 και τη χρονοσειρά 2022-2024.
– Σας ρώτησα ποιος ήταν ο ακριβής προγραμματισμός σας για την ενσωμάτωση αυτής της Οδηγίας για τη μισθολογική διαφάνεια.
– Σας ζήτησα αν είχατε δεδομένα για την τοπική διάσταση της ανισότητας ανά περιφέρεια της Χώρας και συγκεκριμένα για τη Δυτική Μακεδονία.
Αδιαφορήσατε τελείως. Την αφήσατε αναπάντητη. Την κατέθεσα πάλι στις 15 Μαρτίου. Πάλι αδιαφορήσατε και αφήσατε και τη δεύτερη Ερώτησή μου αναπάντητη. Η σχέση σας με τις κοινοβουλευτικές διαδικασίες δεν είναι ιδιαίτερα καλή.
Η πρόληψη των μισθολογικών διακρίσεων παραμένει ζητούμενο που αναμφίβολα μας ενώνει όλους. Τα στοιχεία της πραγματικότητας εις βάρος των γυναικών μετά από επτά ολόκληρα χρόνια διακυβέρνησής σας είναι αμείλικτα. Σας τα είχα επισημάνει στην Ερώτηση του Φεβρουαρίου σύμφωνα με τα δεδομένα της ΕΛΣΤΑΤ:
– Όσον αφορά τους επιμέρους τομείς οικονομικής δραστηριότητας, το μεγαλύτερο χάσμα αμοιβών παρατηρείται στον τομέα ενημέρωση και επικοινωνία, όπου οι ακαθάριστες ωριαίες αποδοχές των γυναικών έναντι των ανδρών είναι χαμηλότερες κατά 24,5%, 24,9% και 25,3% για τα έτη 2022, 2023 και 2024 αντίστοιχα. Σκληρή είναι η πραγματικότητα και σε σειρά άλλων τομέων, όπως στο χονδρικό και λιανικό εμπόριο, στη μεταποίηση, στις χρηματοπιστωτικές και ασφαλιστικές δραστηριότητες, στη διαχείριση ακίνητης περιουσίας, σε δραστηριότητες σχετικές με την υγεία και την κοινωνική μέριμνα κ.ο.κ.
– Ανησυχητικό είναι, επίσης, ότι η ανισότητα εντείνεται με την ηλικία, καθώς το χάσμα αμοιβών αυξάνεται όσο ανεβαίνει η ηλικιακή ομάδα. Είναι χαρακτηριστικό μάλιστα πως το ποσοστό γίνεται διψήφιο ( 10,7%, 12,5% και 11,9% το 2022, 2023 και 2024 αντίστοιχα) στην ηλικιακή ομάδα 35 – 44, όταν πλέον οι γυναίκες συνήθως επιλέγουν να κάνουν οικογένεια, επιλογή που όπως φαίνεται την πληρώνουν ακριβά. Η ανισότητα “χτυπάει ταβάνι” στην ηλικιακή ομάδα 65+ (με 27,1%, 25,1% και 21,5% για τα έτη 2022, 2023 και 2024 αντίστοιχα).
Ο σκοπός, λοιπόν, είναι αυτονόητος: ίση αμοιβή για εργασία ίσης αξίας, χωρίς πια έμφυλες διακρίσεις. Πρέπει, επομένως, να προχωρήσουμε ρεαλιστικά, λαμβάνοντας υπόψη τις επισημάνσεις που διατυπώθηκαν κατά την ακρόαση φορέων για την αντικειμενική δυνατότητα εφαρμογής και συμμόρφωσης στις νέες υποχρεώσεις των ελληνικών μικρών και πολύ μικρών επιχειρήσεων.
Μελέτησα το υπόμνημα της ΓΣΕΒΕΕ και όσα τονίζει για τις μικρές και πολύ μικρές επιχειρήσεις. Το ίδιο ζήτημα θέτει και η ΟΚΕ, υπογραμμίζοντας πως «δεδομένης και της δομής της επιχειρηματικότητας στη χώρα μας, το αυξημένο διοικητικό και οικονομικό κόστος συμμόρφωσης ενδέχεται να επηρεάσει σημαντικά τις μικρομεσαίες και μικρότερες επιχειρήσεις, οι οποίες διαθέτουν περιορισμένες οργανωτικές και τεχνικές δυνατότητες προσαρμογής σε τόσο σύνθετα συστήματα αναφοράς και τεκμηρίωσης».
Η παράμετρος του κόστους προσαρμογής θυμίζει αυτό που συζητάμε συχνά στη Διαρκή Επιτροπή Οικονομικών Υποθέσεων της Βουλής, όταν επεξεργαζόμαστε διατάξεις για το φορολογικό πλαίσιο λειτουργίας και γενικότερα για την οικονομική διαχείριση των μικρομεσαίων επιχειρήσεων. Είναι τρομερό το κόστος που καλούνται να καταβάλουν οι μικρομεσαίες επιχειρήσεις για την προσαρμογή τους στις διαρκώς νέες απαιτήσεις. Έχουμε στηρίξει όλα τα μέτρα ψηφιοποίησης, αλλά ταυτόχρονα έχουμε υπογραμμίσει ότι η κατάσταση βρίσκεται στα πρόθυρα “ψηφιακής τυραννίας” δυσβάστακτης για τους μικρομεσαίους.
Μένοντας, λοιπόν, στα Υπομνήματα που λάβαμε κατά την επεξεργασία του Νομοσχεδίου, δεν θα προσπεράσω την αναφορά τόσο της ΓΣΕΒΕΕ στον «ιδιαίτερα σημαντικό τον ρόλο των κοινωνικών εταίρων και των συλλογικών διαπραγματεύσεων στην επίτευξη των στόχων της εν λόγω Οδηγίας», όσο και της ΓΣΕΕ στην «αξία του θεσμικού κοινωνικού διαλόγου». Γνωρίζετε όλοι καλά πόσο επιμένω στο ρόλο των συλλογικών διαπραγματεύσεων. Θα το επαναλάβω με δύο χαρακτηριστικά παραδείγματα.
I] Πρώτον, το αναδρομικό “ξεπάγωμα” των τριετιών πρέπει να αποτελέσει προτεραιότητα των κοινωνικών εταίρων. Όσοι το 2012 ήταν σε ηλικία μεταξύ 23 και 38 ετών, δηλαδή σήμερα είναι 35-50, γι’ αυτούς το λεγόμενο “ξεπάγωμα” δεν επέφερε καμία αναδρομική εξέλιξη στη μισθοδοσία τους. Εξακολουθούν να αμείβονται όσο οι νεοπροσλαμβανόμενοι. Παραμένουν “κλειδωμένοι”, εγκλωβισμένοι, “στον πάγο”, για 14 ολόκληρα χρόνια. Έχει χτυπηθεί στην καλύτερη ηλικία μια ολόκληρη γενιά. Υπάρχουν πολλοί κλάδοι της οικονομίας, όπου από το “τραπέζι” των διαπραγματεύσεων θα μπορούσαν να ανακτηθούν οι απολεσθείσες τριετίες.
II] Δεύτερο πεδίο των κοινωνικών εταίρων, η τετραήμερη εργασία. Η πρότασή μας ήταν ξεκάθαρη: πρόταση προς τους κοινωνικούς εταίρους για πιλοτική εφαρμογή σε μεγάλες επιχειρήσεις και συγκεκριμένους τομείς εργασίας με υψηλή ένταση διανοητικής εργασίας. Μας απαντήσατε κινδυνολογώντας για τα μανάβικα και τα κομμωτήρια, τα οποία ήταν από την αρχή έξω από τη δική μας πρόταση. Η είδηση για τη νέα Επιχειρησιακή Συλλογική Σύμβαση Εργασίας στον Όμιλο του ΟΤΕ για πιλοτική εφαρμογή -σε εθελοντική βάση- της 4ήμερης εργασίας στέλνει ένα αρχικό μήνυμα. Αποτελεί εξέλιξη που εμείς χαιρετίζουμε και κατ΄ αρχήν πολιτικά είμαστε ικανοποιημένοι, γιατί ως ΠΑΣΟΚ δείξαμε το δρόμο.”
