Σεπτέμβριος 2020. Το δεύτερο κύμα κορονοϊού προ των πυλών. Θυμάμαι πως όλοι μιλούσαν για το ότι η Κυβέρνηση δεν έκανε τις αναγκαίες προσλήψεις στην Υγεία, παρά το ότι είχε χρόνο να προετοιμαστεί ενόψει του δεύτερου κύματος. Οι φωνασκούντες επιβεβαιώθηκαν. Ήταν ένας πολύ δύσκολος χειμώνας για το σύστημα υγείας, με τα Νοσοκομεία να φορτώνονται ένα τεράστιο νοσηλευτικό έργο και τους υγειονομικούς του συστήματος να δουλεύουν στο κόκκινο μέχρι και το Μάιο του 2021.
Τα πράγματα ηρέμησαν το καλοκαίρι, περιμένουμε όμως το επόμενο κύμα κρουσμάτων κορονοϊού που θα γεμίσει τα νοσοκομεία. Πάλι δεν έγιναν προσλήψεις. Δεν ξέρουμε τι μας επιφυλάσσει ο χειμώνας που έρχεται, πάντως στο Υπουργείο Υγείας είναι βέβαιο ότι είτε δεν έχουν γνώση της κατάστασης, είτε δεν έχουν αντιληφθεί τη σοβαρότητα της κατάστασης. Και δεν είναι μόνο οι ανάγκες της πανδημίας. Υπάρχουν πάγια ζητήματα υποστελέχωσης που κάνουν την κατάσταση ανυπόφορη. Κάποιοι ήλπιζαν πως η “ευκαιρία” της πανδημίας θα επάνδρωνε με προσωπικό τα Νοσοκομεία αλλά διαψεύστηκαν.
Δεν είναι μυστικό, το ότι υπάρχουν κλινικές που υπολειτουργούν λόγω υποστελέχωσης σε πολλά από τα Νοσοκομεία, ακόμα και σε κομβικές μονάδες όπως αυτές του Μαμάτσειου και του Μποδοσάκειου. Υπάρχουν κλινικές που δεν μπορούν να λειτουργήσουν επειδή υπολειτουργούν οι συγγενείς κλινικές. Όταν έχεις τέτοια προβλήματα σε καιρό “ειρήνης”, μπορεί κάποιος να υποθέσει τι θα γίνει όταν οι νοσηλείες ασθενών θα αρχίσουν να ανεβαίνουν. Η χρονική αυτή στιγμή δεν αργεί, ίσα ίσα είμαστε προ των πυλών. Με τη διαφορά όμως ότι αυτή τη φορά ότι οι υγειονομικοί θα είναι λιγότεροι, αφού οι ανεμβολίαστοι γιατροί και νοσηλευτές δεν θα έχουν – ορθώς – πρόσβαση στο σύστημα.
Δεν είναι μόνο ότι δεν γίνονται προσλήψεις, το χειρότερο είναι ότι οι γιατροί μας έχουν όλο και λιγότερα κίνητρα να υπηρετήσουν στο ΕΣΥ. Φεύγουν κατά εκατοντάδες στο εξωτερικό, δεν χτίζονται νέα στελέχη στο χώρο της Υγείας, ο μέσος όρος ηλικίας ανεβαίνει, και επακόλουθα δεν υπάρχει διάδοχη κατάσταση των σημερινών Διευθυντών.
Η κατάσταση αναμένεται να χειροτερέψει. Και είναι αδύνατον να περιμένουμε πότε θα υλοποιηθεί ο οραματικός και φιλόδοξος στόχος του πρωθυπουργού για συμμάζεμα του υγειονομικού χάρτη. Δε γίνεται να υπάρχουν στελεχωμένα νοσοκομεία χωρίς ασθενείς, και υποστελεχωμένα νοσοκομεία γεμάτα με ασθενείς. Πρέπει να γίνει κάτι άμεσα. Τώρα είναι άλλωστε η ευκαιρία του Μητσοτάκη να δράσει, καθώς είναι “πάνω στο άλογο”, υπό την έννοια ότι είναι πανίσχυρος δημοσκοπικά και μπορεί να συγκρουστεί με αυτούς που πρέπει να συγκρουστεί.
Αν δεν κάνει κάτι η Κυβέρνηση (είτε προσλήψεις είτε ορθολογική διαχείριση πόρων) το μόνο που θα βλέπουμε είναι η όλο και μεγαλύτερη αναγκαστική στροφή των πολιτών στην Ιδιωτική Υγεία. Και θα επιβεβαιωθούν και πάλι οι φωνασκούντες.
