Όταν η συνοχή της σχολικής κοινότητας κινδυνεύει

Ποιες καταστάσεις μπορεί να επηρεάσουν τη συνοχή της σχολικής κοινότητας;

Ο θάνατος είτε ενός εκπαιδευτικού, είτε ενός μαθητή της σχολικής κοινότητας.
Οι φυσικές καταστροφές που επηρεάζουν τόσο τους χώρους στους οποίους ζει το παιδί, όσο και την ψυχολογία του που υπόκειτο μεταβολές.
Οι διάφορες καταστροφές που προκαλούνται στους χώρους του σχολείου είτε από τους ίδιους τους μαθητές, είτε από εξωσχολικές παρεμβάσεις ατόμων.
Οι μεταδοτικές ασθένειες.
Η ενδοσχολική βία.

Μέθοδοι παρέμβασης για την αποφυγή τέτοιων καταστάσεων ή για την αντιμετώπιση των ήδη υπαρχόντων στο χώρο του σχολείου:

Συνεχής ενδυνάμωση της σχολικής κοινότητας. Τα μέλη τόσο της σχολικής κοινότητας, όσο και της ευρύτερης κοινότητας οφείλουν να λειτουργούν από κοινού ως ομάδα ώστε να δρουν ως σύνολο και να προβαίνουν σε αποτελεσματικές παρεμβάσεις (αλληλοϋποστήριξη).
Ενημέρωση και ευαισθητοποίηση εκπαιδευτικών, μαθητών και γονέων για τα συγκεκριμένα θέματα. Ο στόχος πρέπει να είναι η σωστή πληροφόρηση και καθοδήγηση για την αντιμετώπιση καταστάσεων κρίσης της σχολικής κοινότητας.
Καθορισμός ενός προγράμματος που θα προσδιορίζει τις άμεσες ανάγκες, τους στόχους διαχείρισης της κατάστασης και έγκαιρη – μεθοδική εφαρμογή του από την ευρύτερη κοινότητα.
Διαμόρφωση ενός περιβάλλοντος που θα εμπνέει ασφάλεια και εμπιστοσύνη.

Γιατί είναι σημαντική η έγκαιρη και μεθοδική παρέμβαση σε τέτοιες καταστάσεις;

Αρχικά, δημιουργεί ένα πλαίσιο μέσα στο οποίο καθορίζεται το γεγονός. Ουσιαστικά γίνεται μία πλήρης πληροφόρηση σχετικά με αυτό και ανατρέπεται η παραπληροφόρηση που μπορεί να υπάρξει μέσω διαρροών.
Επιπλέον, εντοπίζονται οι άμεσες ανάγκες της σχολικής κοινότητας μέσω της συζήτησης και της επικοινωνίας των μελών μεταξύ τους.
Τα άτομα, ακόμη, σχεδιάζουν δράσεις με στόχο την καταπολέμηση των δύσκολων καταστάσεων, διαμορφώνουν δεξιότητες και εξελίσσουν τις ήδη υπάρχουσες, καλλιεργούν αισθήματα συνεργασίας και συντροφικότητας και αναπτύσσουν στοιχεία στην προσωπικότητά τους που θα τους ακολουθούν και μετά το πέρας αυτών των καταστάσεων.
Τέλος, συμβάλλει στη διαμόρφωση ενός υποστηρικτικού περιβάλλοντος. Σε αυτό το πλαίσιο τα μέλη της κοινωνίας προστατεύουν το ένα το άλλο και καθορίζουν ένα σταθερό περιβάλλον-καταφύγιο, ικανό να παράσχει βοήθεια και υποστήριξη όταν αυτή χρειάζεται.

Τι έχουν ανάγκη οι μαθητές;

Να κατανοήσουν το τι συνέβη και να αναγνωρίσουν τη σοβαρότητα-σημαντικότητα της κατάστασης. Με άλλα λόγια πρέπει να κατανοήσουν ως «πραγματικό» αυτό που στα δικά τους μάτια φαίνεται «απίστευτο».
Να εκφράζονται ελεύθερα για τα όσα νιώθουν, για τις σκέψεις και τις απορίες τους.
Να αναπτύξουν (ή να εξελίσσουν τις ήδη υπάρχουσες) δεξιότητες για να μπορέσουν μόνοι τους να αντιμετωπίσουν τα όσα συμβαίνουν.
Να τους δοθεί ο χώρος και ο χρόνος που χρειάζονται για να διαχειριστούν την κατάσταση.
Να κατανοούμε το πώς νιώθουν και να τους παρέχουμε την κατάλληλη υποστήριξη (κυρίως ψυχολογική).

Ελένη Α. Αλεξανδρίδου

Φιλόλογος

Πτυχιούχος Τμήματος Φιλοσοφίας, Παιδαγωγικής και Ψυχολογίας Ιωαννίνων

Ειδίκευση στον Τομέα της Παιδαγωγικής Επιστήμης

Κάτοχος Πιστοποίησης Επάρκειας Γνώσης της Γραφής Braille

Κάτοχος βεβαίωσης 2^ου Επιπέδου Ελληνικής Νοηματικής Γλώσσας

www.filologosonline.gr

e–mail: filologosonline.gr@gmail.com