Ολυμπιακοί αγώνες
στην Αρχαιότητα & Σήμερα
Οι Ολυμπιακοί αγώνες ήταν οι αρχαιότεροι από όλους τους ελληνικούς αγώνες και η σπουδαιότερη θρησκευτική γιορτή προς τιμήν του Δία, του πατέρα των θεών. Διεξάγονταν στην Αρχαία Ολυμπία κάθε τέσσερα χρόνια τις ζεστές μέρες του καλοκαιριού και συγκεκριμένα τη δεύτερη εβδομάδα του Ιουλίου. Στις πέντε, περίπου, ημέρες που διαρκούσαν αφιερώνονταν στους βωμούς των θεών θυσίες, με πιο σημαντική εκείνη των εκατό βοδιών στο βωμό του Δία. Οι νικητές βραβεύονταν με ένα στεφάνι αγριελιάς και δέχονταν ιδιαίτερες τιμές από την πατρίδα τους. Κατά τη διάρκειά τους διεξάγονταν διάφορα αγωνίσματα, όπως το στάδιο, η πάλη, η πυγμαχία, το παγκράτιο, οι αρματοδρομίες, το ακόντιο, το άλμα, ο δίσκος, το πένταθλο κ.λ.π. και επιτρεπόταν η συμμετοχή μόνο στους Έλληνες πολίτες. Όσοι συμμετείχαν, ακολουθούσαν κοινούς κανόνες, που είχαν καθιερωθεί για την καλύτερη οργάνωση των αγώνων. Επίσης, υπήρχαν συγκεκριμένοι κανόνες που ρύθμιζαν τόσο τη διαδικασία της προγύμνασης, όσο και της διεξαγωγής των αγώνων. Όλες οι πόλεις ήταν υποχρεωμένες να σταματήσουν τις εχθροπραξίες κατά τη διάρκειά των αγώνων καθώς κηρυσσόταν εκεχειρία.
Με την πάροδο των χρόνων έχουν διαφοροποιηθεί οι κανονισμοί και ο τρόπος διεξαγωγής των αγώνων. Σήμερα, συνεχίζουν να διεξάγονται κάθε τέσσερα χρόνια αλλά σε διαφορετικό κράτος κάθε φορά. Οι γυναίκες όχι μόνο επιτρέπεται να παραβρίσκονται στον χώρο διεξαγωγής των αγώνων αλλά μπορούν και να συμμετέχουν. Τότε, οι νικητές έπαιρναν ως έπαθλο ένα στεφάνι αγριελιάς, ενώ σήμερα παίρνουν μετάλλιο, ανθοδέσμη και κάποιο χρηματικό ποσό. Παλιά, πριν αρχίσουν οι αγώνες, προσέφεραν θυσία στον Δία, ενώ σήμερα γίνεται τελετή έναρξης στο Ολυμπιακό Στάδιο, όπου ανάβει η φλόγα των Ολυμπιακών αγώνων που, σε ένδειξη τιμής για την καταγωγή των αγώνων από την αρχαία Ελλάδα, είναι φλόγα που έχει ανάψει στον χώρο της Αρχαίας Ολυμπίας. Αυτό που δεν άλλαξε με τα χρόνια είναι ο θαυμασμός και ο σεβασμός στα πρόσωπα των Ολυμπιονικών.
Οι Ολυμπιακοί αγώνες έγιναν για τελευταία φορά στην αρχαιότητα κατά τη διάρκεια του έτους 393 μ.Χ., όταν ο Ρωμαίος αυτοκράτορας Θεοδόσιος απαγόρευσε κάθε είδους πράξη ειδωλολατρική. Η ιδέα της αναβίωσης του θεσμού των Ολυμπιακών Αγώνων στη σύγχρονη εποχή ανήκει στον Γάλλο βαρόνο Πιερ ντε Κουμπερτέν, που είναι ευρύτερα γνωστός ως ιδρυτής της Διεθνούς Ολυμπιακής Επιτροπής, αναβιωτής και πατέρας των σύγχρονων Ολυμπιακών Αγώνων. Πίστευε ότι η αθλητική παιδεία ήταν σημαντική για την ανάπτυξη της προσωπικότητας των νέων ανθρώπων. Το 1887 μαζί με άλλους ίδρυσε στη Γαλλία την Ένωση Γαλλικών Αθλητικών Συλλόγων, στην οποία εκλέχτηκε γενικός γραμματέας το 1892. Από αυτή τη θέση άρχισε να προωθεί την ιδέα της αναβίωσης των Ολυμπιακών Αγώνων που πραγματοποιήθηκαν τελικά στην Αθήνα το 1896. Μετά το θάνατό του, κατόπιν επιθυμίας του, η καρδιά του μεταφέρθηκε στην Αρχαία Ολυμπία, όπου και τάφηκε σε επιτύμβια στήλη που φέρει την ονομασία Μνημείο Ντε Κουμπερτέν.
Καρύδου Βέφη Γ2
