Πριν από τις εκλογές έγραψα άρθρο με τίτλο “έρχονται μαύρες μέρες”. Μια εβδομάδα μετά τις εκλογές και ενώ διανύουμε την δεύτερη εβδομάδα, η άποψή μου αυτή έχει ενισχυθεί στο μέγιστο. Ο κόσμος είτε διακατέχεται είναι από ενθουσιασμό για τον “τσαμπουκά” που δείχνουν κατά τις πρώτες επαφές οι κυβερνητικοί έναντι των δανειστών, είτε είναι βαθιά προβληματισμένος για τις εξελίξεις που έρχονται πολύ γρήγορα.
Εγώ μάλλον ανήκω στην δεύτερη κατηγορία, που είναι και η πιο ολιγάριθμη. Και για έναν πολύ απλό λόγο: Στην ζωή μου έμαθα να είμαι ορθολογιστής και να κρίνω τα γεγονότα και μόνο αυτά. Ούτε έμαθα να “υποθέτω”, αλλά ούτε και να ενθουσιάζομαι με κινήσεις εντυπωσιασμού αλλά άνευ ουσίας. Τι λένε τα γεγονότα λοιπόν;
Κατά την πρώτη εβδομάδα της νέας κυβέρνησης το χρηματιστήριο υπέστει ολοκληρωτικό “κραχ” και έχασε 15% της αξίας του σε μια εβδομάδα. Συγκεκριμένα,έπεσε στα χαμηλότερα των τελευταίων 2 ετών. Τα επιτόκια δανεισμού της Ελλάδας επίσης εκτοξεύτηκαν στα “ουράνια”, με το δεκαετές ομόλογο να ξεπερνά το 11% μέσα σε 5 μέρες και να φτάνει στα επίπεδα προ 15 μηνών. Με απλά λόγια: Κατά την πρώτη εβδομάδα της κυβέρνησης, η Ελλάδα έχασε κάθε πιθανότητα να δανειστεί από τις αγορές και οι εισηγμένες εταιρείες του χρηματιστηρίου (στις οποίες εργάζονται Έλληνες…) έχασαν εκατοντάδες εκατομμύρια ευρώ. Και για όποιον αντιλογήσει πως “δεν νοιάζεται τι συμβαίνει στο χρηματιστήριοτων τραπεζών αλλά στην πραγματική οικονομία”, να αναφέρω το εξής απλό: Μόνο η μετοχή της ΔΕΗ την προηγούμενη εβδομάδα έπεσε κατά14,7%, ποσοστό που μεταφράζεται σε περίπου 150 εκ ευρώ απώλειες. Δηλαδή μέσα σε μια εβδομάδα η επιχείρηση έχασε 150 εκ ευρώ. Σε αυτό έπαιξε ρόλο, τόσο το γενικότερο τμήμα πλήρους έλλειψης εμπιστοσύνης από τους επενδυτές προς την νέα κυβέρνηση, όσο και οι (απαράδεκτες κατά την γνώμη μου) δηλώσεις του “υπερ-υπουργού”υπέρμαχου της δραχμής κ. Λαφαζάνη, για δωρεάν παροχή ρεύματος σε 300.000 νοικοκυριά (από την ΔΕΗ…). Σε μια επιχείρηση που ήδη της χρωστάνε περίπου 2,5 δις ευρώ από ανεξόφλητους λογαριασμούς, τέτοιες δηλώσεις ένα πράγμα υποδεικνύουν στους μετόχους της: Την δεδομένη οικονομική κατάρρευση της επιχείρησης. Να δούμε στο τέλος αν θα πληρώσει τους μισθούς και τις συντάξεις των εργαζομένων της επιχείρησης, ο κ. Λαφαζάνης…
Η μεγαλύτερη ομορφιά των αριθμών και της επιστήμης των μαθηματικών είναι μια: Ότι δεν επιδέχεται ίχνος υποκειμενικότητας. Το αποτέλεσμα είναι ένα και μοναδικό. Οι αριθμοί εδώ λοιπόν μιλάνε από μόνοι τους. Χωρίς πολιτικές υποκειμενικές ερμηνείες και απόψεις. Ελπίζω και εύχομαι η “διαπραγμάτευση” της κυβέρνησης να οδηγήσει σε ελάφρυνση των Ελλήνων και σε μια καλύτερη συμφωνία. Προς το παρόν όμως το μόνο που βλέπω είναι ασυνάρτητες και πλήρως αντικρουόμενες δηλώσεις, δημαγωγικές κινήσεις εντυπωσιασμού, και κατά περίπτωση προσβλητικές δηλώσεις προς τους Ευρωπαίους εταίρους μας. Που όσο και αν “δεν μας αρέσουν”, έχουμε ακόμα ανάγκη την χρηματοδότηση και την βοήθειά τους. Εκτός και αν έχουν αποφασίσει εκεί στην κυβέρνηση να μας γυρίσουν στην “δραχμή” του κ. Λαφαζάνη είναι να “κόψουν 100 δις ευρώ” με τους εκτυπωτές της κ. Ραχήλ Μακρή. Ότι και να κάνουν όμως, δικαιολογημένοι είναι. Ο λαός τους ψήφισε εξάλλου…
