Γράφει ο έντυπος ΠΤΟΛΕΜΑΙΟΣ στο χθεσινό πρωτοσέλιδο του: «Φουντώνουν τα σενάρια για την υποψηφιότητα Τσίπρα στην Π. Ε. Κοζάνης». Και για να μην υπάρχει αμφιβολία ποιον Τσίπρα εννοεί, τον Πρόεδρο και όχι τον ξάδερφο του ή κάποιον άλλο συνεπώνυμο, έχει και την απαραίτητη φωτογραφία!
***
Αν όντως έτσι έχουν τα πράγματα και πριν… καούν τα φουντωμένα σενάρια, ας επιχειρήσουμε ν’ απαντήσουμε στο κεφαλαιώδες ερώτημα που προκύπτει εξ αιτίας τους. Να επιλέξει ή να μην επιλέξει ο κ. Αλέξης Τσίπρας το ψηφοδέλτιο του ΣΥΡΙΖΑ στην Π.Ε. Κοζάνης ως υποψήφιος βουλευτής;
***
Η απάντηση δεν μπορεί, σε καμιά περίπτωση να είναι μονολεκτική, ναι ή όχι, αλλά χρειάζεται περισσότερη ανάλυση.
Ας ξεκινήσουμε εξετάζοντας την πλευρά των ψηφοφόρων του κόμματος, όχι αποκλειστικά του ΣΥΡΙΖΑ, αλλά κάθε κόμματος. Λέγεται και το υποστηρίζουν πολλοί πολιτικοί αναλυτές και εκλογομάγειρες, πως οι ψηφοφόροι βλέπουν με καλό μάτι το να είναι υποψήφιος βουλευτής στην περιφέρεια που ψηφίζουν ο αρχηγός του κόμματος που πρόκειται να επιλέξουν, καθώς έτσι τονώνεται και εδραιώνεται και η επιθυμία τους να το στηρίξουν τελικά, ενώ δεν αποκλείεται να προσελκύσει και μέρος των αναποφάσιστων.
Ισχύει, ή όχι κάτι τέτοιο; Μάλλον εξαρτάται από την πλευρά που θα δει ο καθένας το θέμα αυτό. Για άλλους μετράει και για άλλους όχι.
Πάντως για αρκετούς μπορεί να είναι και μια… διέξοδος στην ασφυκτική πίεση που δέχονται συνήθως απ’ τους υποψήφιους βουλευτές για να τους δώσουν το σταυρό τους. Όταν τους ρωτάνε ποιον υποψήφιο επέλεξαν μπορούν να λένε «τον αρχηγό» κι ας μην χρειάζεται σταυρό αυτός. Έτσι δεν θα μπορούν να τους κρατούν και μούτρα οι άλλοι υποψήφιοι, γιατί ποιος θα τολμήσει να τους μαλώσει που… στήριξαν τον αρχηγό;
***
Για τα στελέχη του κάθε κόμματος η υποψηφιότητα του αρχηγού στο τοπικό ψηφοδέλτιο είναι σίγουρα επιθυμητή και καλοδεχούμενη για απόλυτα κατανοητούς αλλά και πρακτικούς λόγους. Η ύπαρξη και μόνο του ονόματος του διευκολύνει σε μεγάλο βαθμό το έργο τους. Και το διευκολύνει καθώς μπορούν εύκολα πλέον να διαμορφώσουν ένα νέο και πιο θελκτικό αφήγημα προς τους πολίτες- ψηφοφόρους. Ένα αφήγημα που θα λέει, περίπου, ότι «η υποψηφιότητα του αρχηγού μας σηματοδοτεί τη μεγάλη σημασία που δίνει στην περιοχή μας», πως «έχει αντιληφθεί το ρόλο που πρέπει και μπορούμε να παίξουμε ως περιοχή και γι’ αυτό μπαίνει μπροστάρης σ’ αυτή την προσπάθεια», και ακόμα ότι «θα πάρει πάνω του τα προβλήματα μας και θα δώσει άμεσες και καθοριστικές λύσεις» κ.α.
Αφήγημα σίγουρα γοητευτικό και θελκτικό για όλους μας, ακόμα και για μας τους δύσπιστους, γιατί όπως και να το κάνουμε ένας αρχηγός κόμματος που μπορεί αύριο να είναι Πρωθυπουργός, ή Αρχηγός της Αξιωματικής αντιπολίτευσης, όλο και κάπου θα μας βοηθήσει αν είναι βουλευτής και άρα εκπρόσωπος του τόπου μας.
***
Αν, λοιπόν, είναι καλοδεχούμενος για ψηφοφόρους και στελέχη του κόμματος ως υποψήφιος ο κ. Τσίπρας στην Π. Ε. Κοζάνης, ισχύει άραγε το ίδιο και με τους άλλους υποψήφιους βουλευτές;
Γνώμη μας είναι πως μια τέτοια εξέλιξη είναι για τους άλλους υποψήφιους κάτι σαν το… σκωτσέζικο ντους.
Από τη μια αναγνωρίζουν τα οφέλη του να έχουν ως συνυποψήφιο στο ψηφοδέλτιο τον Πρόεδρο του κόμματος τους, καθώς θα του δώσει κάποια αβαντάζ και θα το ενισχύσει σίγουρα (το ψηφοδέλτιο) και από την άλλη ίσως τρέμουν στην ιδέα μήπως και ο κ. Τσίπρας αποφασίσει να κρατήσει την έδρα του στην Π.Ε. Κοζάνης! (σ. σ. κάθε αρχηγός μπορεί να είναι υποψήφιος σε 3 εκλογικές περιφέρειες και απ’ αυτές επιλέγει σε ποια θα κρατήσει την έδρα μετά τις εκλογές) Σ’ αυτή την περίπτωση, αν το κόμμα βγάλει τρεις έδρες, θα εκλεγούν οι δύο από τους υπόλοιπους, αν βγάλει δύο, θα εκλεγεί ένας και αν βγάλει μία, κανένας!
***
Για ελάτε, λοιπόν, λίγο στη θέση τους. Αυτοί να τρέχουν επί τόσες μέρες, απ’ το πρωί μέχρι το βράδυ, να έχουν βγάλει τα πόδια τους φουσκάλες γυρνώντας από χωριό σε χωριό και από λαϊκή αγορά σε λαϊκή αγορά, να έχει μουδιάσει το χέρι τους από τις χειραψίες και να έχουν μουλιάσει τα μάγουλα τους απ’ τα φιλιά των ψηφοφόρων, και στο τέλος να μην εκλεγούν, ελέω… αρχηγού, αν και εξασφάλισαν εκλόγιμη θέση;
Κι όχι τίποτα άλλο, αλλά σ’ αυτή την περίπτωση δεν μπορούν να κάνουν και ένσταση!
