Δίχως εκπλήξεις θα είναι σύμφωνα με τις πληροφορίες το επικαιροποιημένο στρατηγικό σχέδιο του ΤΑΙΠΕΔ για τις από εδώ και πέρα αποκρατικοποιήσεις, ανάμεσα στις οποίες και τα ποσοστά του Δημοσίου στις τρεις ενεργειακές επιχειρήσεις, δηλαδή το 17% της ΔΕΗ, το 65% της ΔΕΠΑ και το 35% των ΕΛΠΕ.
Στο προσχέδιο άλλωστε της συμφωνίας που παρέδωσαν οι δανειστές στη κυβέρνηση αναφέρονται όλες οι αποκρατικοποιήσεις που δεν έχουν ακόμη ξεκινήσει, ανάμεσα στις οποίες και των ΔΕΗ, ΔΕΠΑ, ΕΛΠΕ, καθώς και όσες σέρνονται, μεταξύ των οποίων και ο ΔΕΣΦΑ.
Τα παραπάνω θα αποτυπώνονται και στο νέο Asset Development Plan του ΤΑΙΠΕΔ που επικαιροποιείται ανά εξάμηνο, και όπου θα περιγράφονται συνολικά 17 ιδιωτικοποιήσεις έναντι 19 στο ADP του Μαίου (έχουν ολοκληρωθεί οι ΟΛΠ, και Αστέρας), και ενώ η έγκρισή του από την κυβέρνηση είναι θέμα ημερών, προκειμένου αμέσως μετά να δημοσιευτεί.
Στο νέο επικαιροποιημένο ADP περίοπτη θέση κατέχουν οι ενεργειακές ιδιωτικοποιήσεις, για την προετοιμασία των οποίων το ΤΑΙΠΕΔ καλείται σύμφωνα με το κείμενο της συμφωνίας να προσλάβει συμβούλους, υποχρέωση που αποτελεί ένα από τα “prior actions” για την ολοκλήρωση της δεύτερης αξιολόγησης. Δηλαδή ως το Eurogroup της 5ης Δεκεμβρίου, ημερομηνία-στόχος για την ελληνική πλευρά.
Οι σύμβουλοι θα εισηγηθούν τον καλύτερο δυνατό τρόπο αξιοποίησης των ποσοστών του Δημοσίου στις τρεις επιχειρήσεις (π.χ. μέσω χρηματιστηρίου, με πώληση σε στρατηγικό επενδυτή, κ.ο.κ.), καθώς στόχος είναι οι διαγωνισμοί τουλάχιστον για ΔΕΗ και ΔΕΠΑ να πάρουν μπροστά μέσα στο 2017.
Ούτως ή άλλως την πρόσληψη συμβούλων και μάλιστα έως τον περασμένο Σεπτέμβριο προέβλεπε και το υφιστάμενο προγράμμα του ΤΑΙΠΕΔ, κάτι που ουδέποτε έγινε αφενός επειδή μεσολάβησε το Συνέδριο του ΣΥΡΙΖΑ, αφετέρου λόγω των αντιδράσεων του πρώην υπ. Ενέργειας Π.Σκουρλέτη.
Στην ουσία, με τη δημοσίευσή του ADP μπαίνει και επίσημα τέλος σε μια εποχή που σημαδεύτηκε από τη σφοδρή αμφισβήτηση των ενεργειακών ιδιωτικοποιήσεων εκ μέρους του Π.Σκουρλέτη. Αυτό βέβαια δεν σημαίνει ότι ακόμη και αν προσληφθούν σύμβουλοι, θα μπουν αύριο κιόλας πωλητήρια στο 17% της ΔΕΗ, το 65% της ΔΕΠΑ ή το 35% των ΕΛΠΕ.
Κάθε μια από τις παραπάνω περιπτώσεις, είναι εξαιρετικά μπερδεμένη. Στη μεν ΔΕΗ, αφενός θα πρέπει να ολοκληρωθεί η απόσχιση του ΑΔΜΗΕ στις αρχές του 2017, αφετέρου να μπουν κάπως σε τάξη τα οικονομικά της (άγνωστο πως), κι όλα αυτά σε μια συγκυρία που συνεχώς χάνει μερίδια αγοράς. Αυτός ακριβώς είναι και ο λόγος που αρκετοί εκτιμούν ότι δύσκολα θα βρεθεί επενδυτής να αγοράσει ποσοστό της πριν το 2020, οποτε και θα έχει ολοκληρωθεί η μνημονιακή δέσμευση για μείωση του μεριδίου της από περίπου 88% σήμερα στο 49%. Οσο για τη ΔΕΠΑ, αν δεν λυθεί πρώτα το ζήτημα της αποχώρησής της από τη λιανική του αερίου, δηλαδή από τα αστικά δίκτυα των τριών ΕΠΑ, μαζί με το κουβάρι των αποζημιώσεων που συνεπάγεται το άνοιγμα της αγοράς, ιδιωτικοποίηση δεν μπορεί να γίνει. Επειτα τα ΕΛΠΕ ελέγχουν το 35% στη ΔΕΠΑ, και ο όμιλος Λάτση ελέγχει το 42% στο μετοχικό κεφάλαιο των ΕΛΠΕ. Δηλαδή η μία ιδιωτικοποίηση (ΔΕΠΑ και ΕΛΠΕ) εξαρτάται από την άλλη, κάτι που κατάλαβε καλά το 2014 η κυβέρνηση Σαμαρά-Βενιζέλου όταν και επιχείρησε να πουλήσει τις δύο εταιρείες.
Πηγή: energypress.gr
