Γ. ΜΗΤΛΙΑΓΚΑΣ: «Το μοναδικό επιμελητήριο στη χώρα που ουσιαστικά δεν διοικείται»
Αίτηση ακύρωσης αποφάσεων του ΔΣ του ΕΒΕ Κοζάνης κατέθεσαν στο Συμβούλιο της Επικρατείας, μέλη του Δ.Σ. ανατρέποντας όλα τα δεδομένα στο ήδη υφιστάμενο αδιέξοδο που υπάρχει στα διοικητικά πράγματα του Επιμελητηρίου.
Συγκεκριμένα, στρέφονται κατά της με αρ. 358/28-12-2017 απόφασης του Δ.Σ. του ΕΒΕ Κοζάνης, με την οποία εκλέγονται τα μέλη της Διοικητικής Επιτροπής, της με αρ. 357/21-12-2017 απόφασης του Δ.Σ. του νπδδ με την οποία εκλέγεται πρόεδρος του Δ.Σ., αλλά και κατά κάθε άλλης πράξης και παράλειψης, συναφούς προς τις ανωτέρω πράξεις.
Οι υπογράφοντες την αίτηση, οι οποίοι είναι μέλη της παράταξης «Ανάπτυξης Επιμελητήριο» του Ιωάννη Μητλιάγκα, υποστηρίζουν πως σύμφωνα με τη Νομοθεσία, οι προσβαλλόμενες πράξεις είναι ανυπόστατες, ως «εκδοθείσες υπό ανυπάρκτου άλλως ανυποστάτου οργάνου».
Σύμφωνα με την αίτηση, το Δ.Σ. προέβη με τις παραπάνω πράξεις στη συγκρότησή του (εκλογή προέδρου και εκλογή Διοικητικής Επιτροπής). Πέραν αυτού, με την έκδοση των αποφάσεων, το Δ.Σ. συνέχισε να λειτουργεί με την παλιά του σύνθεση, και όχι με την καινούρια, όπως υπαγορεύθηκε από τη δικαστική απόφαση και την ανακατανομή των εδρών. Τις συνεδριάσεις και άλλες διαδικασίες που ακολούθησαν, συνέχιζε να καλεί ο Πρόεδρος Νίκος Σαρρής και το ΔΣ, των οποίων την ανακήρυξη είχε ήδη ακυρώσει το Πρωτοδικείο Κοζάνης, κατόπιν της ένστασης του Βασίλη Μόσχου.
Συγκεκριμένα, σύμφωνα με τη νομική τεκμηρίωση της αίτησης, οι προσβαλλόμενες πράξεις και παραλείψεις της Διοίκησης είναι παράνομες για τους εξής λόγους:
- Οι αποφάσεις επί των ενστάσεων είναι εκτελεστές και η σύνθεση του Δ.Σ. που καλείται με την πρόσκληση του μη νομίμως αναδειχθέντος προέδρου του δεν είναι η νόμιμη, αλλ’ αντίθετα το έως τότε Δ.Σ. είναι ανυπόστατο και οπωσδήποτε ανομιμοποίητο. Η σύνθεση που αναδείχθηκε με το πρακτικό της Εφορευτικής Επιτροπής των εκλογών πριν την ένσταση είναι μη νόμιμη και ως εκ τούτου και όλες της οι αποφάσεις είναι μη νόμιμες, όπως βεβαίως και η συγκρότησή του σε σώμα, η εκλογή προέδρου και η ανάδειξη Δ.Ε.
- Το επανανακηρυχθέν Δ.Σ. έπρεπε να συγκροτηθεί σε σώμα, αφού εκλέξει πρόεδρο, και έπειτα Δ.Ε., όπως ορίζεται στο νόμο.
- Αφού το ΔΣ δεν ήταν νόμιμο, ο πρόεδρος που αναδείχθηκε από αυτό ούτε έχει νομιμοποίηση να συγκαλέσει συνεδρίαση, ούτε να συγκαλέσει την μη νομίμως ανακηρυχθείσα σύνθεση. Κάθε απόφαση του μη νομίμως ανακηρυχθέντος Δ.Σ. είναι ανυπόστατη, ως εκδοθείσες από μη νομιμοποιημένο όργανο, και ανά πάσα στιγμή ακυρωτέα.
- Το Δ.Σ. συνεδρίαζε με μη νόμιμη συγκρότηση, καθώς ως μέλη του φέρονταν μεταξύ άλλων οι Μιχαήλ Δεληκώστας και Σωτήριος Παππάς αντί των Γεωργίου Μπούρτζου και Κοσμά Καληντεριάδη. Έτσι, με τη θεωρηθείσα μη νόμιμη αυτή συγκρότηση το Δ.Σ. προέβη στην εκλογή ως προέδρου του Νικολάου Σαρρή και στην εκλογή Διοικητικής Επιτροπής.
Σε επικοινωνία που είχαμε με τον Γιάννη Μητλιάγκα, ο οποίος είναι και ο πρώτος υπογράφων την αίτηση ακυρώσεως, μας ενημέρωσε πως η εκδίκαση της υπόθεσης πρόκειται να γίνει στις 27 Σεπτεμβρίου του 2018.
Σε ερώτηση μας για το τι πρόκειται να γίνει μέχρι τότε, αλλά και για το τι πρόκειται να συμβεί μετά την εκδίκαση, ο κ. Μητλιάγκας μας έκανε την ακόλουθη δήλωση: “ Το δικαστήριο εκτιμάται, πως θα επικυρώσει τα αυτονόητα, δηλαδή την άρση της αναντιστοιχίας που παρατηρείται σε επίπεδο διοίκησης και διοικητικού συμβουλίου. Ωστόσο σε κάθε περίπτωση, η απόφαση του οφείλει να γίνει σεβαστή και εκτελεστέα. Αυτό όμως που προέχει είναι να αντιληφθούμε πως το Επιμελητήριο της Κοζάνης είναι το μοναδικό ίσως επιμελητήριο στη χώρα που ουσιαστικά «δεν διοικείται». Επικρατεί μια πρωτοφανής έλλειψη στοιχειώδους αντίληψης και παράλληλα παντελής απουσία σχεδιασμού και ανάληψης πρωτοβουλιών, με κριτήριο την επίλυση των προβλημάτων του επιχειρηματικού κόσμου. Αυτό αποτελεί απόρροια του ολοκληρωτικού δόγματος της τωρινής διοίκησης η οποία αντιμετωπίζει το θεσμό ως λάφυρο, τορπιλίζοντας σκοπίμως κάθε προσπάθεια σύγκλισης και συνεργασίας με κάθε πρόσφορο σε αυτή μέσο. Μια πρακτική που εκφράζει ξεκάθαρα την άποψη 3-4 κομματικών παραγόντων που το μόνο που τους απασχολεί είναι να εντάξουν το φορέα, σε παρασκηνιακούς σχεδιασμούς εποχών άκρατου παλαιοκομματισμού και πολιτικής ομηρίας, αδιαφορώντας για κάθε ουσιαστική προσπάθεια που δεν έχει για τους ίδιους το καθρέφτισμα των προσωπικών τους επιδιώξεων. Η λειτουργία όμως αυτή και ημερομηνία λήξης έχει και υπαίτιους, τους οποίους το σύνολο του διοικητικού συμβουλίου οφείλει να απομονώσει , επαναποδίδωντας στο φορέα τη χαμένη του αίγλη και το ρόλο του πρωταγωνιστή ως οφείλει. Εγγυητής αλλά και επιταχυντής της εξέλιξης αυτής, είναι ξεκάθαρα ο συνδυασμός μας.»
