Στο άρθρο της προηγούμενης εβδομάδας, χαιρέτισα την απόφαση για μείωση του ύψους του πρωτογενούς πλεονάσματος, κατά την συμφωνία του Eurogroup. Παρόλο που φαίνεται πως η κυβέρνηση δεσμεύτηκε να εφαρμόσει το σύνολο των όρων του προηγούμενου μνημονίου, ακόμα και αυτή η μοναδική διαφοροποίηση στον συγκεκριμένο δείκτη διαφοροποιεί ξεκάθαρα το μνημόνιο πλέον. Ωστόσο η κατάσταση εξακολουθεί να παραμένει κρισιμότατη και το επόμενο τετράμηνο θα κριθεί η τελική παραμονή (ή όχι) στο κοινό νόμισμα. Και ο κύριος λόγος για αυτό, είναι η καταφανής αμφιταλάντευση της κυβέρνησης μεταξύ της εφαρμογής της συμφωνίας και των μεταρρυθμίσεων από την μια πλευρά και της δέσμευσης από τις ακραίες φωνές του κόμματος κατά της συμφωνίας από την άλλη. Εξηγούμαι:
Η κατάσταση της οικονομίας – μια εβδομάδα μετά την συμφωνία του Eurogroup – είναι δραματική. Και δεν αναφέρω ούτε σοβαρή, ούτε άσχημη. Αλλά δραματική. Και επειδή μόνιμη πρόθεσή μου είναι να στηρίζω τα επιχειρήματά μου με αριθμούς και στοιχεία, αναφέρω τα στοιχεία της τελευταίας εβδομάδας: Από τα τέλη Νοέμβρη του 2014 μέχρι και την τελευταία εβδομάδα του Φεβρουαρίου του 2015, έχουν μειωθεί οι καταθέσεις από το τραπεζικό σύστημα κατά περίπου 23 δις ευρώ. Από αυτά, μόνο περίπου 800 εκ ευρώ επέστρεψαν την προηγούμενη εβδομάδα, μετά την συμφωνία του Eurogroup. Η απόφαση της ΕΚΤ να διακόψει την δανειοδότηση των ελληνικών τραπεζών μέσω των ομολόγων, έχει ήδη οδηγήσει σε απώλειες κατά περίπου 1 δις ευρώ (λόγω της αύξησης του επιτοκίου που απαιτείται από τον ELA). Ενώ η κρισιμότερη παράμετρος της συγκεκριμένης απόφασης, είναι ότι πλέον η κυβέρνηση αδυνατεί να δανειστεί από το τραπεζικό σύστημα, ώστε να καλύψει χρηματοδοτικές ανάγκες. Την ίδια στιγμή, η ΕΚΤ αρνήθηκε το αίτημα της ελληνικής κυβέρνησης για επιπλέον έκδοση εντόκων γραμματίων ύψους έως και 10 δις ευρώ.
Οι παραπάνω αποφάσεις έχουν οδηγήσει σε κυριολεκτική ασφυξία τα αποθεματικά των κρατικών ταμείων, και η κυβέρνηση τυπικά μπορεί να ξεμείνει από λεφτά στα μέσα Μαρτίου. Πιο συγκεκριμένα, οι συνολικές υποχρεώσεις της Ελλάδας μέσα στον Μάρτιο, ανέρχονται σε 7,27 δις ευρώ. Μέχρι την 12η Μαρτίου, η κυβέρνηση μπορεί να εξοφλήσει τις υποχρεώσεις τις κανονικά. Μετά σύμφωνα με πληροφορίες, οι προβολές των ταμειακών ροών δείχνουν «τρύπα» ύψους 300 εκ ευρώ. Η κυβέρνηση ευελπιστεί να λύσει το πρόβλημα στην έκτακτη συνεδρίαση του Eurogroup 3 μέρες νωρίτερα (9 Μαρτίου), όπου θα συζητηθεί το συγκεκριμένο θέμα. Παράλληλα, η κατάρρευση των δημοσίων εσόδων από την ημέρα που ανέλαβε η κυβέρνηση, (να’ναι καλά οι δημαγωγικές φωνές στελεχών της κυβέρνησης που φώναζαν «μην πληρώνετε χαράτσια», «μην πληρώνετε ΕΝΦΙΑ»…) έχει ήδη εκτροχιάσει πλήρως τον προϋπολογισμό. Συγκεκριμένα , υπολογίζεται ότι ακόμα και εάν εφαρμοστεί η απόφαση για μείωση του πρωτογενούς πλεονάσματος από το 3% στο 1,5%, η κυβέρνηση πρέπει να εφαρμόσει πρόσθετα μέτρα ύψους 2-3 δις ευρώ.
Έτσι έχει η κατάσταση. Στα δημόσια ταμεία δεν υπάρχει δεκάρα τσακιστή. Και ενώ το κράτος κινδυνεύει να καταρρεύσει οικονομικά ανά πάσα στιγμή, οι (ακραίες) συνιστώσες του ΣΥΡΙΖΑ – παράλληλα με κυβερνητικές φωνές – απαιτούν εφαρμογή του «προγράμματος της Θεσσαλονίκης», αυξήσεις στους μισθούς, επαναπροσλήψεις κτλ. Η απόφαση της κεντρικής επιτροπής του ΣΥΡΙΖΑ να εγκρίνει το ψήφισμα της ηγεσίας του κόμματος με ποσοστό μόλις 56%, ενώ ένα ποσοστό περίπου 40% ψήφισε το (αντίπαλο) ψήφισμα της Αριστερής Πλατφόρμας, δείχνει το στίγμα. Πρακτικά το μισό σχεδόν κόμμα διαφώνησε με τους κυβερνητικούς χειρισμούς (!), ζητώντας παροχές και αυξήσεις σχετικές με τις προεκλογικές δεσμεύσεις.
Πρέπει η κυβέρνηση να αποφασίσει τι θέλει να κάνει. Διότι η ασφυκτική κατάσταση που έχει δημιουργηθεί στην οικονομία, δεν επιτρέπει ούτε άλλες αμφιταλαντεύσεις και ασαφείς δεσμεύσεις για το «θεαθήναι», ούτε περαιτέρω αβεβαιότητα. Πρέπει να αποφασίσει αν θα ακολουθήσει τον δρόμο των μεταρρυθμίσεων εντός Ευρώπης ακολουθώντας το πρόγραμμα που συμφώνησε, ή τον δρόμο της «Αριστερής Πλατφόρμας» και των συνιστωσών που πλέον έπαψαν να γαυγίζουν και άρχισαν να δαγκώνουν. Σίγουρα, και τα δύο μαζί δεν γίνονται…
