‘-Γεια σου Χάμπο.
-Γεια σου Κάκκο.
-Πετράκη…ένα βαρύ με ολίγη…Με ολίγη έτσι;
-Στην μύτη;
-Ναι Πετράκη. Στη μύτη. Τι να κάνω; Τέρμα ο μέτριος!
-Έ,βρε Κάκκο. Μικρό το κακό. Θα το συνηθίσεις…
-Ναι Πέτρο. Δεν είν’ και τρομερό…
-Ναι βρε Κάκκο. Δεν είν’ και σοβαρή θυσία λίγη ζάχαρη παρακάτω. Δε σου κόψαν τον καφέ, να πεις! Λίγο τη ζάχαρη με μέτρο…Αυτό είν’ όλο.
-Έ τάξει Χάμπο. Δεν είν’ σοβαρή θυσία…Να σου πω κάτι Χάμπο; Σκέφτομαι τα παιδιά που δίνουν πανελλήνιες…
-Καλημέρα Κάκκο. Γεια σου Χάμπο.
-Καλώς το Γιώργο. Έλα Γιώργο. Κάθησε…
-Ευχαριστώ Κάκκο. Θα κάτσω. Σας διέκοψα όμως. Κάτι έλεγες;
-Καθόλου. Στην ώρα ήρθες Γιώργο. Εσύ είσαι ο πιο σχετικός, πάνω σ’ αυτό που θα ‘λεγα, για να μας πεις τη γνώμη σου.
-Τι έλεγες Κάκκο;
-Κάτι για θυσίες λέγαμε εδώ με τον Χάμπο. Κάτι χαζά – χαζούτσικα δηλαδή. Έλεγα που με περιόρισε ο γιατρός τη ζαχαρη κάπως…!!
-Έ, ναι Γιώργο. Κι εγώ του ‘λεγα πως δεν είν’ και καμιά σοβαρή θυσία αυτό. Έτσι δεν είν’ βρε Κάκκο;
-Ναι για. Το ίδιο λέω κι εγώ. Δε διαφωνώ. Και εκεί πάνω, σκέφτηκα τα παιδιά που δίνουν πανελλήνιες τώρα…
-Σωστά Κάκκο. Αυτά τα παιδιά κάνουν θυσίες, εδώ και χρόνια, έτσι;
-Σωστά Χάμπο. Εγώ το πέρασα πριν τρία χρόνια…βάλε και άλλα δύο – τρία πιο πριν απ’ αυτά που διάβαζα και διάβαζα…Κάτι ξέρω κι εγώ γι’ αυτό.
-Εκανες θυσίες, ε Γιώργο. Έκανες θυσίες για να μπεις στο Πολυτεχνείο. Ε πούλι μ’.
-Έ, Χάμπο. Να μη πω ψέματα. Ξεπατώθηκα στο διάβασμα. Το λες και θυσία. Έτσι το λες!
-Έτσι το λες και σωστά το λες έτσι!
-Το ίδιο είν’ και για τα σημερινά παιδιά Κάκκο. Θυσίες κάνουν κι αυτά για.
-Να σου πω Χάμπο. Δεν είν’ κακό αυτό! Να κοπιάσει για κάτι και να πετύχεις σ’ αυτό, δεν είν’ κακό. Πρέπει να έχεις χαρακτήρα. Κι ακόμα κι αν έχεις, με την προσπάθεια τον βελτιώνεις.
-Βέβαια Κάκκο. Εγώ συμφωνώ. Δεν είν’ καθόλου Κάκο να επιβραβεύονται οι άξιοι. Τι λες κι εσύ βρε Γιώργο;
-Να σου πω Χάμπο. Συμφωνώ. Δε φτάσαμε στο σημείο να ντρέπεται ο άξιος και ο ικανός.
-Σωστά Γιώργο. Πρέπει ο άξιος και ο ικανός να το ‘χουν τιμή τους και καμάρι τους που κοπίασαν και πέτυχαν και διακρίθηκαν. Και μάλιστα με ένα δίκαιο σύστημα!
-Εξάλλου Κάκκο, διαβάζω εδώ στην εφημερίδα, στον Πτολεμαίο, πως είναι περίπου 100.000 υποψήφιοι για 78.336 , λέει, θέσεις. Δεν είν’ και φοβερό…
-Όχι Χάμπο. Δεν είν’ και φοβερό. Έχει λίγο – πολύ θέσεις για όλους…
-Σωστά Κάκκο. Αλλά εδώ μιλάμε για αυτούς που περνάνε εκεί που θέλουν. Γι’ αυτούς που περνάνε εκεί που επιθυμούν βρε αδερφέ! Δεν είν’ ντροπή η επιτυχία…
-Ναι Χάμπο. Εδώ κοντεύουμε να ντρεπόμαστε αν είμαστε πρώτοι!
-Έ, όχι κι έτσι βρε Γιώργο πούλι μ’. Όχι κι έτσι! Αυτό πρέπει ν’ αλλάξει. Δεν είν’ ντροπή η επιτυχία. Είναι τιμή και καμάρι . Τιμή και καμάρι!
-Συμφωνώ Χάμπο. Γι’ αυτό κι αξίζουν οι θυσίες…Για την επιτυχία…
