Λένε πως κάθε βουνό έχει τη δική του ιστορία και αυτό δεν θα μπορούσε να ισχύει περισσότερο για το Καϊμακτσαλάν. Γνωστό και ως Βόρας, το τρίτο μεγαλύτερο βουνό της Ελλάδας μετά τον Όλυμπο και τον Σμόλικα, έχει εξελιχθεί σε ένα δυναμικό περιβάλλον που συνδυάζει άριστα τη φυσική ομορφιά με αξέχαστες ταξιδιωτικές εμπειρίες για κάθε γούστο και προτίμηση.
Ξεκινώντας από τους πρόποδες του Καϊμακτσαλάν, κανείς βρίσκει τα διάσημα Λουτρά Πόζαρ. Γνωστά κι ως Λουτρά της Αριδαίας ή απλώς Πόζαρι στην τοπική διάλεκτο, η Λουτρόπολη της Αριδαίας είναι ουσιαστικά ένα σύνολο γεωθερμικών πηγών που απέχει περίπου 13 χιλιόμετρα από τη σημερινή κωμόπολη της Αριδαίας και φημίζεται για την ευεργετική δράση στο σώμα των ιαματικών πηγών.
Έχοντας ανακηρυχθεί επίσημα ιαματικά λουτρά το μακρινό 1920, τα λουτρά με τη μέση θερμοκρασία των 37 βαθμών, εξελίχθηκαν πολύ γρήγορα σε μια πολλά υποσχόμενη ημιοργανωμένη λουτρόπολη που αποτέλεσαν από τη δεκαετία του ’80 και ύστερα δυναμικό πόλο έλξης τουριστών που αναζητούσαν ιαματικές εμπειρίες σε άγνωστες γωνιές της Ελλάδας. Με ιατρικά αποδεδειγμένη την ευεργετική επίδραση των υδάτων τους ενάντια σε διάφορες παθήσεις, τα Λουτρά Πόζαρ έχουν πιστοποιηθεί επίσημα από το Υπουργείο Τουρισμού, ενώ προσφέρουν αρκετές εσωτερικές και εξωτερικές πισίνες, πριβέ ή οικογενειακές, φιλοδοξώντας να αποτελέσουν έναν από τους σημαντικότερους προορισμούς ιαματικού τουρισμού στην Ελλάδα.
Βέβαια, αν αναζητάτε λίγο περισσότερη διασκέδαση στο χιόνι αυτή τη φορά, δεν έχετε παρά να κατευθυνθείτε προς τα δυτικά και να ανηφορίσετε προς το Χιονοδρομικό Κέντρο στο Καϊμακτσαλάν, μια ανάσα από τα σύνορα με τη Βόρεια Μακεδονία. Το χιονοδρομικό κέντρο σε ύψος 2.524 μέτρων είναι από τα πιο επισκέψιμα και δημοφιλή χιονοδρομικά της Βόρειας Ελλάδας, ενώ κάθε φορά που το στρώνει έστω και λίγο, γεμίζει με κόσμο από τις γύρω περιοχές που τρέχουν στις βουνοκορφές, για να απολαύσουν ατελείωτη διασκέδαση μέσα στο χιόνι και στο κρύο. Μην ξεχνάτε πως με αφετηρία το Καϊμακτσαλάν, μπορείτε να οργανώσετε κι ένα μίνι χιονοδρομικό τουρ μέχρι τα Τρία-Πέντε Πηγάδια στη Νάουσα και να πάρετε έτσι μια καλή γεύση της χιονοδρομικής εμπειρίας στη Βόρεια Ελλάδα.
Εξίσου ενδιαφέρον είναι πως σε μικρή απόσταση από το χιονοδρομικό και μετά από περίπου 30 λεπτά προσεκτικής ανάβασης, βρίσκεται το σερβικό μνημείο πεσόντων του Α’ Παγκόσμιου Πολέμου. Η μικρή εκκλησία του Προφήτη Ηλία με τους πολύ χαρακτηριστικούς αιχμηρούς τρουλίσκους που όμοιά τους σπάνια συναντάμε στον ελληνικό χώρο, χτίστηκε το 1916 ως μνημείο πεσόντων αφιερωμένο στους στρατιώτες που έχασαν τη ζωή τους στις αιματηρές μάχες μεταξύ Σερβίας και Βουλγαρίας. Αξίζει να σημειωθεί πως ο ναΐσκος, που ακόμα και η παραμικρή χιονόπτωση φροντίζει να του προσδίδει αλλόκοτα σχέδια και μοτίβα, είναι ουσιαστικά αφιερωμένος στους Αγίους Πέτρο και Παύλο, αλλά είθισται λανθασμένα να θεωρείται ως εκκλησία του Προφήτη Ηλία, μιας και στην Ελλάδα τα περισσότερα ορεινά ξωκλήσια είναι αφιερωμένα στον Άη-Λιά.
Αφήνοντας πίσω τα Χιονοδρομικό Κέντρο στο Καϊμακτσαλάν, μια στάση επιβάλλεται και στον Παλαιό Άγιο Αθανάσιο που σας δίνει τη δυνατότητα να απολαύσετε παραδοσιακό φαγητό και ζεστό καφέ, ενώ αν σας το επιτρέπει ο χρόνος σας, μπορείτε να μείνετε σε κάποιον από τους ξενώνες του χωριού. Έχοντας ανακηρυχθεί παραδοσιακός οικισμός το 1992, ο Παλαιός Άγιος Αθανάσιος δημιουργήθηκε κάπου στο 1800 από εκδιωγμένους Ηπειρώτες πρόσφυγες ενώ άρχισε να ερημώνει κατά τη δεκαετία του ‘80 λόγω σεισμών που απειλούσαν την σταθερότητα του οικισμού. Σήμερα, ο οικισμός έχει ζωντανέψει ξανά χάρη στο κοντινό χιονοδρομικό κέντρο και είναι η ιδανική λύση για μια σύντομη και ευχάριστη χειμωνιάτικη απόδραση.
Φυσικά, εννοείται πως μια στάση εδώ πρέπει οπωσδήποτε να περιλαμβάνει και μια καλή δοκιμή της τοπικής γαστρονομίας. Καυτερές πιπεριές, φρέσκα κρεατικά και ντόπια χειροποίητα λουκάνικα οπωσδήποτε πρέπει να είναι στην κορυφή της λίστας σας και σίγουρα δεν θα αφήσουν τις γαστρονομικές σας απαιτήσεις ανικανοποίητες. Αν πάλι το κρύο δεν σας ανοίγει την όρεξη και προτιμάτε κάτι πιο light, μπορείτε απλώς να απολαύσετε ένα ζεστό ρόφημα πλάι σε ένα αναμμένο τζάκι μια ανάσα από τον παγωμένο αέρα του χωριού.
