‘Όλο δαντέλα … Mε κλειστό λαιμό και μακρύ μανίκι και στα μαλλιά, ένα πέπλο με κεντητά λουλούδια με το τούλι να φτάνει ως το πάτωμα … Έτσι το είχε ονειρευτεί το νυφικό της η Αρετή και το είχε ονειρευτεί από μικρή ηλικία, από τα δεκαέξι της άρχισε να μαζεύει χρήματα για να πάει να το ράψει στην ράφτρα του χωριού και τα κατάφερε στα εικοσιτέσσερα … Δεν παντρευόταν τότε, όχι, απλά είχε μαζέψει τα λεφτά, αποφάσισε να το ράψει και να το κρατήσει μέχρι την μέρα που θα παντρευτεί, τα χρόνια περνούσαν και γάμος δεν γινόταν, στο χωριό όλες συζητούσαν για το νυφικό στο ράφι … Πολλές , όπως η Παρέσσα , νόμιζαν ότι η Αρετή δεν έστεκε καλά στα μυαλά της …
– ΠΑΡΕΣΣΑ Άει, μαρί το καημένο, να το πάμε σε κανέναν γιατρό, είναι ευθύνη μας, όλου του χωριού, μιας και δεν έχει κανέναν …
Και όντως η Αρετή δεν είχε κανέναν στον κόσμο, οι γονείς πέθαναν νωρίς, αδέλφια δεν είχε, ο μόνος συγγενής που της απέμεινε ήταν ένας μακρινός της ξάδελφος από τα Γρεβενά, από το χωριό της μάνας της. Στο χωριό δεν τον είχε δει κανένας, πολλοί πίστευαν ότι δεν υπήρχε, ότι ήταν αποκύημα της φαντασίας της, το μόνο που έκανε πιστευτή την ύπαρξη του ήταν τα μανιτάρια. Της έφερνε πολλά μανιτάρια και έτσι η Αρετή για να μην χαλάσουν τα έκανε τουρσί, πίτες, πισία και τα μοίραζε στο χωριό, έτσι την θυμάμαι και γώ είχε έρθει στην γιαγιά να της φέρει πισία …
– ΑΡΕΤΗ Κυρία Ανήκα, σκέφτηκα τον γάμο μου να τον κάνω την άνοιξη για να βάλω στα μαλλιά μου πασχαλιές …
– ΑΝΗΚΑ Φέτος την άνοιξη;
– ΑΡΕΤΗ Ναι … Ο ξάδελφος μου, μου είπε ότι έχει ένα φίλο καρδιακό από το χωριό του, είναι στην Γερμανία και θέλει να παντρευτεί, Κώστα τον ελένε, ο ξάδελφος μου του μίλησε για μένα, του έστειλε και φωτογραφία και ο Κώστας είπε ότι όταν θα έρθει στην Ελλάδα θα παντρευτούμε …
– ΑΝΗΚΑ Εσύ τον είδες ;
– ΑΡΕΤΗ Όχι κυρία Ανήκα αλλά πιστεύω ότι αυτός είναι το γραφτό μου, ένιωσα ένα φτερούγισμα στην καρδιά μου …
– ΠΑΡΕΣΣΑ Κορίτσι μου, όμορφο … Έχω μια ξαδέλφη, δουλεύει σε μια κλινική, έξω από την Κοζάνη, Σπινάρι το λένε … Τί θα έλεγες να πάμε μια βόλτα … ;
– ΑΡΕΤΗ Ναι όπως θέλετε, να μου το πείτε μόνο μια μέρα πριν, να της κάνω μια μανιταρόπιτα ή λίγα πισία … Μην πάμε επίσκεψη με άδεια χέρια …
– ΠΑΡΕΣΣΑ Δεν θα …
– ΑΝΗΚΑ Αστην κορίτσι μου … Αν θέλεις Παρέσσα να πας επίσκεψη στην ξαδέλφη σου να πεις στην κόρη σου να σε πάει … ( νευριασμένα )
– ΑΡΕΤΗ Πάντως κυρία Παρέσσα εγώ δεν έχω πρόβλημα, όποτε θελήσετε πείτε μου …
Κόντευε Πάσχα όταν την είδαμε με την γιαγιά στην στάση, περίμενε το αστικό κρατώντας μια βαλίτσα …
– ΑΝΗΚΑ Καλημέρα κορίτσι μου, που πας με την βαλίτσα πρωί πρωί … ;
– AΡΕΤΗ Στην Γερμανία κυρία Ανήκα, δεν μπορεί να έρθει τελικά ο Κώστας και θα πάω εγώ εκεί για το γάμο …
– ΑΝΗΚΑ Σίγουρα κορίτσι μου … ; (της είπε με ανήσυχο βλέμμα)
– ΑΡΕΤΗ Ναι κυρία Ανήκα, μην ανησυχείτε, όλα θα πάνε καλά, θα σας στείλω και φωτογραφία από τον γάμο …
Η αλήθεια είναι πως η γιαγιά δεν ησύχασε, ένιωθε τύψεις που την άφησε να φύγει, κορίτσι μονάχο του, είχε και την Παρέσσα που δεν κρατούσε και το στόμα της …
– ΠΑΡΕΣΣΑ Μαρί κουμπάρα πως το έκανε αυτό, έπρεπε να την σταματούσες, που να ‘ναι τώρα το καημένο, σε έλεγα εγώ να την πάω στην ξαδέλφη μου, εσύ τα δικά σου …
Κόντευε τέλη Ιουνίου και κανένα νέο από την Αρετή, όλο το χωριό άρχισε να ανησυχεί, μέχρι που μια Τετάρτη έφερε ο ταχυδρόμος γραμμα στην γιαγιά από την Γερμανία, ήταν από την Αρετή … Η φωτογραφία του γάμου της, φορούσε το δαντελένιο της νυφικό και στα μαλλιά της άνθη πασχαλιάς …
ΠΙΣΙΑ ΜΕ ΜΑΝΙΤΑΡΙ
⦁ 1 φακελάκι μαγιά
⦁ 750 γραμμ. αλεύρι
⦁ 1 1/2 ποτήρι χλιαρό νερό
⦁ 1 κουτ. γλυκού αλάτι
⦁ 2 κουτ. σούπας ελαιόλαδο
⦁ 4 μανιτάρια
⦁ 2 πιπεριές Φλωρίνης
⦁ 2 πιπεριές κέρατο
Ζυμώνουμε όλα τα υλικά καλά μέχρι να γίνει μία ζύμη μαλακή χωρίς να κολλάει στα χέρια . Αφήνουμε την ζύμη σκεπασμένη με μία πετσέτα να φουσκώσει για περίπου 1 ώρα . Τσιγαρίζουμε της πιπεριές και όταν αρχίσουν να μαραίνονται βάζουμε και τα μανιτάρια , μόλις μαλακώσουν τα κατεβάζουμε από την φωτιά και τα αφήνουμε να κρυώσουν . Παίρνουμε ένα μπαλάκι σε μέγεθος καρυδιού και το ανοίγουμε σε στρόγγυλο λεπτό φύλλο . Βάζουμε μια κουταλιά γέμιση και διπλώνουμε σε μισοφέγγαρο. Κλείνουμε τις άκρες με την βοήθεια ενός πιρουνιού. Τρυπάμε την επιφάνεια τους με το πιρούνι για να φουσκώσουν ομοιόμορφα στο τηγάνισμα . Τηγανίζουμε σε μέτρια φωτιά μέχρι να πάρουν ένα χρυσαφί χρώμα . Τα τοποθετούμε πάνω σε χαρτί κουζίνας για να απορροφηθούν τα λάδια.
Καλή σας όρεξη …
Σαμουήλ Σταύρος Σταματίδης ….
