Αρχική > Στήλες > Γαστρονομία και διατροφή > Ιστορίες Μαγειρικής > Ιστορίες Μαγειρικής: H «θείτσα», το γλυκό και η διαθήκη

Ιστορίες Μαγειρικής: H «θείτσα», το γλυκό και η διαθήκη

Κοινοποιήστε το άρθρο...Share on Facebook
Facebook
Tweet about this on Twitter
Twitter
Share on LinkedIn
Linkedin
Email this to someone
email
Print this page
Print

Πλησίαζε πρωτοχρονιά , τέτοιες μέρες πάντα κατέφθανε από την Αθήνα η “θείτσα“ , όπως την φώναζε ο παππούς ο Γιώργος , δηλαδή η θεία Eυταλία , θεία της γιαγιάς , η μόνη που ζούσε ακόμα και η οποία πάρα την ηλικία της καλοκρατιόταν …
Έτσι λοιπόν η θεία Ευταλία περνούσε πάντα την πρωτοχρονιά μαζί μας , αν και είχε δύο κόρες , προτιμούσε να τις περνάει με την γιαγιά , γιατί της θύμιζε την αδελφή της που την είχε πολύ αδυναμία , όπως έλεγε …
Η “θείτσα“ δεν ήταν εύκολος άνθρωπος , ήταν μονίμως μέσα στην γκρίνια , σχολίαζε τα πάντα και είχε πάντα να πει μια “καλή” κουβέντα …

LOGO IOSTORIES MAGEIRIKHS_TINA

ΕΥΤΑΛΙΑ : Πολύ εργατικός ο Γιώργος , Ανήκα, μπράβο … μου θυμίζει έναν εργάτη που είχαμε στο κτήμα …
ΕΥΤΑΛΙΑ : Αχ , καλέ τι όμορφο κορίτσι είναι αυτό … και το τρώει όλο το φαί του … σαν μοσχαράκι γάλακτος είναι …
ΕΥΤΑΛΙΑ : Καλά Ανήκα μου , το μπάνιο τελειώς γυμνό το έχεις ; ένα σεμεδάκι , έστω ένα καρέ, βρε πουλάκι μου πως δεν έβαλες στην μπανιέρα …

Ήταν υστερική με την καθαριότητα και γι αυτό είχε πάντα μαντιλάκια οινοπνεύματος πάνω της , κοιτούσε για να δει αν υπάρχει σκόνη στα έπιπλα ακόμα και κάτω από το καρέ … Πάντα είχε δίκιο , ήξερε τα πάντα και ήθελε να γίνεται πάντα το δικό της … κάτι που η γιαγιά μου της άφηνε το περιθώριο να κάνει …

ΕΥΤΑΛΙΑ : Την κυριακή Ανήκα θα πάμε εκκλησία και θα βάλεις το κόκκινο το φόρεμα , να φωτίσει λίγο το προσωπάκι σου …
ΕΥΤΑΛΙΑ : Α όλα κι όλα , την έκοψα εγώ τι είναι , εμένα δεν μου ξεφεύγει τίποτα … δεν είναι καλός άνθρωπος … να ξεκόψεις …
ΕΥΤΑΛΙΑ : Εμένα πάντα όλες οι φίλες μου με ζηλεύανε και όχι άδικα … γι αυτό για να μην με ματιάζουνε , κάθε πρωί , λέω τρεις φορές το πάτερ υμών …
ΒΙΚΤΩΡΙΑ : Στην τσάντα σου μπάντα να κουβαλάς ένα βρακί και ένα ρολό χαρτί υγείας και φυσικά μαντιλάκια οινοπνεύματος … δεν ξέρεις ποτέ τι γίνεται …

Η “θείτσα“ ήταν επίσης ψηλομύτα …

ΒΙΚΤΩΡΙΑ : Τραπέζι το λες αυτό , που να δεις , στο σπίτι το δικό μου τραπεζαρία δέκα μέτρα … μασίφ ξύλο όχι ότι κι ότι …
ΒΙΚΤΩΡΙΑ : Εμένα η κόρη μου πρώτη πέρασε στην Νοσηλευτική , την ζητούσαν και άλα πανεπιστήμια αλλά αυτή εκεί …

Την ημέρα της πρωτοχρονιά μας έφτιαχνε γλυκό , μας έδιωχνε όλους από την κουζίνα για να μην δούμε τι βάζει … η αλήθεια ήταν ότι ήταν από τα ωραιότερα γλυκά που έχω φάει στην ζωή μου … η γιαγιά της είχε ζητήσει την συνταγή …

ΒΙΚΤΩΡΙΑ : Μόνο όταν πεθάνω , μόνο τότε… ξέρεις πόσοι μου την ζητάνε … είναι ότι πολυτιμότερο έχω …

Όταν πέθανε , φοιτητής εγώ τότε κατέβηκα με την γιαγιά στην Αθήνα … Την βρήκαν μετά από τρεις μέρες μιας και οι κόρες της δεν πήγαιναν συχνά να την δουν … Η γιαγιά έντρομη είδε ότι το σπίτι της “θείτσας” δεν ήταν παρά μόνο μια μικρή γκαρσονιέρα και αυτή ήταν νοικιασμένη… Δεν ξέρω πως αυτή η μικρή γκαρσονιέρα γέμισε τόσα μεγάλα ψέματα και τόση μεγάλη μοναξιά …

Στην διαθήκη της η θεία Ευταλία μην έχοντας να αφήσει τίποτα άλλο , άφησε στην γιαγιά την μυστική της συνταγή , που και αυτή δεν ήταν παρά ένα έξυπνο αμπαλάρισμα ….
ΓΛΥΚΟ ΤΗΣ ΕΥΤΑΛΙΑΣ
• 3 συσκευασίες πεντηφούρ
• 1 ζαχαρούχο
• 250 ml.κρέμα γάλακτος
Θρυμματίζουμε τα πεντηφούρ .Χτυπάμε την κρέμα γάλακτος προσθέτουμε το ζαχαρούχο και τα πεντηφούρ , συνεχίσουμε να χτυπάμε μέχρι να γίνουν ένα σώμα , το καλουπώνουμε και το βάζουμε στην κατάψυξη .

Καλή σας όρεξη

Κοινοποιήστε το άρθρο...Share on Facebook
Facebook
Tweet about this on Twitter
Twitter
Share on LinkedIn
Linkedin
Email this to someone
email
Print this page
Print
Στείλε μας Φωτογραφίες, Μηνύματα και Καταγγελίες στο ptolemeos@e-ptolemeos.gr
kotzampasis

Συντάκτης: e-ptolemeos team