Τις τελευταίες ημέρες μαίνεται ένας πόλεμος στην κεντρική πολιτική σκηνή.
Δημοσιογράφοι και δημοσιογραφίσκοι, σε εντεταλμένη υπηρεσία, στοχοποιούν στελέχη της Νέας Δημοκρατίας χωρίς κανένα ηθικό ενδοιασμό και μάλιστα από το πιο ζωτικό κομμάτι της. Το νέο αίμα που αναδείχτηκε μέσα από την ανάληψη της ηγεσίας του κόμματος, από τον Κυριάκο Μητσοτάκη.
Οικογένειες, γυναίκες και παιδιά, φίλοι, γνωστοί και συνεργάτες μπαίνουν αδιακρίτως στο στόχαστρο με σκοπό να εκτραπεί η κοινή γνώμη από τα έργα και τις ημέρες της καταστροφικότερης κυβέρνησης της μεταπολίτευσης και να μειωθεί το κύρος ενός πολιτικού αρχηγού, για τον οποίο αδυνατούν να βρουν πλέον πολιτικά επιχειρήματα, να τον αντικρούσουν.
Ο Γρηγόρης Δημητριάδης στοχοποιήθηκε, απλά και μόνο για την συγγενική του σχέση με τον Πρόεδρο της ΝΔ και το «λάθος» της Σοφίας Ζαχαράκη ήταν ότι βγήκε να τον υπερασπιστεί στα κανάλια, όπως όφειλε κάθε νέος άνθρωπος, μπρος σε μια πράξη αδικίας.
Όσοι έχουν γνωρίσει τον Γρηγόρη και την Σοφία μπορούν να πιστοποιήσουν το ήθος και την αξιοπρέπεια που τους διέπει. Για όσους δεν έτυχε, το βιογραφικό και η πολιτική τους παρουσία μιλάνε δυνατότερα από τις λίγες γραμμές που θα μπορούσα να αφιερώσω σε αυτό το κείμενο.
Με την ηγεσία του ΣΥΡΙΖΑ ήμασταν, είμαστε και θα είμαστε πολιτικοί εχθροί. Αντιπροσωπεύουν έναν κόσμο περασμένο, σάπιο, βυθισμένο στην ρεμούλα και την αδικία. Και στην αντιπαράθεση που μαίνεται μαζί τους, έχουμε πολλά να δαμάσουμε, με πρώτο και κυριότερο τον πειρασμό να τους μοιάσουμε.
Γιατί πάντα υπάρχει μέσα μας κάτι που παρασύρεται από το ένστικτο και θέλει να ξεσπάσει από το ισχυρό αίσθημα αδικίας. Η ιδεολογία μας όμως επιτάσσει να σεβόμαστε σε αυτούς, ό,τι αυτοί δεν σέβονται σε εμάς. Σεβασμός στην ανθρώπινη αξιοπρέπεια, στην πολιτική αξιοκρατία και στο κοινό περί δικαίου αίσθημα.
Για πολύ καιρό, αυτό υπήρξε το τεράστιο πλεονέκτημά τους. Η ικανότητα τους να μεταχειρίζονται τις καταστάσεις χωρίς ίχνος ηθικής και συναισθηματισμού είναι παροιμιώδης. Οι μακιαβελικές προσεγγίσεις, όπως το ότι «ο σκοπός αγιάζει τα μέσα» και «τα πάντα, θεμιτά και αθέμιτα, θυσία στον βωμό του αγώνα», βρίσκονται ψηλά στην κυβερνητική ατζέντα.
Κι αυτό θα παραμείνει συνειδητά το μειονέκτημα της Νέας Δημοκρατίας, για οποιονδήποτε πολιτικό αντίπαλο βρεθεί απέναντι μας. Γιατί πιστεύουμε ακράδαντα πως η αλήθεια νικά το ψέμα. Πάντα θα το κάνει!
Το αποδείξαμε με τις μεγάλες εθνικές επιλογές που πήραμε ως παράταξη τα προηγούμενα χρόνια, το αποδεικνύουμε με την καθημερινή μας δράση και θα το αποδείξουμε όταν αυτή η ζοφερή παρένθεση που δημιούργησε ο ΣΥΡΙΖΑ, μπει μια για πάντα στο χρονοντούλαπο της ιστορίας.
«Αγωνιζόμαστε για τη λεπτή διαφορά ανάμεσα στη δράση και τη βία, στη δύναμη και την ωμότητα, για κείνη την ανεπαίσθητη διαφορά ανάμεσα στο ψεύτικο και το αληθινό», όπως έγραψε κάποτε ο Albert Camus.
Μην γελιέστε! Στόχος τους δεν είναι μόνο ο Γρηγόρης ή η Σοφία. Στόχος είναι μια ολόκληρη γενιά που εργάζεται, παράγει και καινοτομεί. Μια γενιά που βράζει κάτω από τις καταστροφικές επιλογές των τελευταίων χρόνων.
Μια γενιά όμως, που παρά τις προσπάθειες στοχοποίησης της, δεν εκφοβίζεται, δεν υποχωρεί και σε κάθε ευκαιρία θα απαντά με νέα ορμή και ενισχυμένα επιχειρήματα.
Το αύριο μας ανήκει, όσους τακτικισμούς και μεθοδεύσεις και αν μηχανευτούν. Για την Σοφία, τον Γρηγόρη και οποιονδήποτε άλλον εκπρόσωπο αυτής της γενιάς που προσπαθούν να φιμώσουν και που στο τέλος θα δικαιωθεί…
* Ο Άγις Δήγκας είναι υπ. Διδάκτωρ Γεωπολιτικής και Υπεύθυνος Οργανώσεων Αττικής της ΟΝΝΕΔ
Πηγή: www.parapolitika.gr
