Το κεφάλι τους στον τοίχο χτυπάνε χιλιάδες πολίτες που εμπιστεύθηκαν τους ΑΝΕΛ στις τελευταίες εκλογές, μετά τα τελευταία επεισόδια του σίριαλ «Τσίπρας-Καμμένος». Ένας κόσμος πληγωμένος που παρακολουθούσε τις αλλεπάλληλες ..αποχωρήσεις του Πάνου Καμμένου και τα σόου που τις συνόδευσαν. Όχι για τις εκατοντάδες κωλοτούμπες, τη μνημονιακή στροφή, τις κακές επιλογές στην οικονομία και τα ενεργειακά, τη δημιουργία Υπερταμείων ή τις ιδιωτικοποιήσεις. Οι σημαντικοί λόγοι είναι άλλοι, και βασικά είναι δύο.
ΛΟΓΟΣ ΠΡΩΤΟΣ: Ο Καμμένος διατήρησε ζωντανή την Κυβέρνηση, μέχρι το σημείο που δεν τον χρειάζεται η ίδια η Κυβέρνηση. Στήριξε την κυβέρνηση που θα κύρωνε τη συμφωνία των Πρεσπών έως ότου την υπογράψουν οι Κοτζιάς και Ντιμιτρόφ, και έως ότου περάσει από τη Βουλή των Σκοπίων. Εδώ που φτάσαμε, είναι πλέον παραδεκτό από όλους, πως ο μόνος τρόπος για να μη φτάσουμε στην επικύρωση της συμφωνίας από την Ελλάδα, ήταν να ρίξει ο Καμμένος την Κυβέρνηση το καλοκαίρι του 2018. Δεν το έκανε όμως. Και δεν το έκανε μέχρι να εξασφαλίσει ο Τσίπρας ότι έχει τους 151 πρόθυμους. Άντε τώρα να πείσει ο Καμμένος, ότι δεν είναι ελέφαντας.
ΛΟΓΟΣ ΔΕΥΤΕΡΟΣ: Οι πεπλανημένοι (πρώην) φίλοι των ΑΝΕΛ, με τη εξουσία που τους δίνει το θεμελιώδες δικαίωμα της ψήφου τους, έδωσαν εξουσία σε πολιτικές προσωπικότητες όπως αυτή του Θανάση Παπαχριστόπουλου, του Βασίλη Κόκκαλη και άλλων. Προσωπικότητες που όχι μόνο δεν μπόρεσαν να σταθούν στο ύψος των περιστάσεων στα εθνικά θέματα, αλλά έχουν δημιουργήσει και μία άνευ προηγουμένου θεσμική εκτροπή. Μια εκτροπή που δημιουργεί πλειοψηφίες κατά περίπτωση, που δημιουργεί μία απίστευτη φημολογία περί εξαγορών, που αμφισβητεί αν αυτή η χώρα έχει κυβέρνηση. Μια εκτροπή, που σε περίπτωση που η κυβέρνηση λάβει ψήφο εμπιστοσύνης, θα συνεχίσει να υφίσταται δεδομένου του ότι η Κυβέρνηση δεν θα στηρίζεται σε κοινοβουλευτικές σταθερές (=κοινοβουλευτικές ομάδες), αλλά σε ανεξάρτητους Βουλευτές που σήμερα είναι και αύριο δεν είναι. Ξαναλέω πως, την εκτροπή αυτή τη δημιούργησαν οι Παπαχριστόπουλοι, άνθρωποι δηλαδή που άντλησαν την εξουσία τους από τους απλούς ψηφοφόρους των ΑΝΕΛ, του κόμματος που δημιουργήθηκε από το facebook.
Στους ΑΝΕΛ βρέθηκε παροδικά το πιο φλογερό και μαχητικό της κομμάτι της Δεξιάς. Άνθρωποι με αρχές και ιδανικά που δεν θέλησαν να βλέπουν στο τιμόνι της παράταξης τους τον Αντώνη Σαμαρά μετά την αποστασία του 1993. Δυστυχώς όμως οι άνθρωποι αυτοί βρέθηκαν εκτεθειμένοι, καθώς τους έσυραν και τους έκαναν δεκανίκι της Κυβέρνησης Τσίπρα. Μετά τη σκληρή σύγκρουση με τους ομοαίματους τους, προδόθηκαν από τον Πάνο Καμμένο, διέλυσαν το κόμμα που οι ίδιοι έφτιαξαν και πλέον χάνουν κάθε πίστη στο πολιτικό σύστημα.
Σημασία έχει από εδώ και πέρα, το κατά πόσο κοινή στάση θα έχει η Δεξιά στο σύνολο της. Αν δηλαδή το διαζύγιο Τσίπρα και ΑΝΕΛ θα δρομολογήσει ομαλότητα στους κύκλους της παράταξης. Το δεδομένο είναι πως πολλά από τα μέλη των ΑΝΕΛ που είναι πολιτικά άστεγα πανελλαδικά, παρακολουθούν από κοντά τις εξελίξεις στο εσωτερικό της Νέας Δημοκρατίας.
