- Στην Tarquinia, στο Museo Nazionale, της Ιταλίας ευρίσκεται κύλιξ, ερυθρόμορφου ρυθμού, των αρχών του 5ου αιώνος π.Χ., ήτοι του 480 π.Χ., στο εσωτερικό της οποίας (κύλικος) υπάρχει αγγειογραφία ερυθρόμορφη. Στην εν λόγω παράσταση – αγγειογραφία παριστάνεται στο κέντρο η μητέρα του Πάρη Εκάβη. Η ίδια αγκαλιάζει τον Πάρη. Ο αδελφός του Πάρη, ο Έκτορας, αριστερά στη σκηνή, σπεύδει να τον χαιρετίσει-αγκαλιάσει, όπως και η αδελφή του Πολυξένη, η οποία είναι πίσω από τον Έκτορα, στην ίδια σκηνή, και η οποία (Πολυξένη) πλησιάζει τον Πάρη έκπληκτη. Όπισθεν της Πολυξένης παριστάνεται η αδελφή τους Κασσάνδρα που, ως μάντις που είναι, βλέπει το δυσοίωνο μέλλον και απελπισμένη αποστρέφει το πρόσωπό της κάνοντας χειρονομίες και δείχνοντας την ταραχή και τον πανικό της. Στην δεξιά άκρη της παράστασης εικονίζεται ο πατέρας του Πάρη ο βασιλιάς Πρίαμος, καθισμένος σε σκαμνί. Κρατεί με το δεξιό του χέρι φιάλη σπονδής και με το χέρι του τούτο σε έκταση, ήτοι απλωμένο, τείνει να παραδώσει την φιάλη αυτή σπονδών στον άρτι αφιχθέντα Πάρη, στα πλαίσια της υποδοχής. Η θεά Άρτεμις, προστάτις των Τρώων, δεξιά στην παράσταση, ευρισκομένη ανάμεσα στον βασιλιά Πρίαμο και τον Πάρη, παρακολουθεί την σκηνή.
Ο αγγειογράφος απεικονίζει στην λόγω παράσταση όλη την βασιλική οικογένεια της Τροίας να υποδέχεται τον Πάρη στο βασιλικό παλάτι. Ο Πάρης είναι άρτι αφιχθείς, έχει επιστρέψει λίγο πριν, από την Ίδα, το βουνό όπου τον είχαν παρατήσει νήπιο οι γονείς του, το βασιλικό ζεύγος (Πρίαμος-Εκάβη) να χαθεί, όταν σημάδια των θεώνθεϊκά σημάδια είχαν προαναγγείλει στους γονείς του (βασιλιά Πρίαμο και βασίλισσα Εκάβη) πως ο υιός τους Πάρης θα έφερνε μεγάλες συμφορές στον τόπο του, στην Τρωάδα, την Τροία.
- Στο Μητροπολιτικό Μουσείο Νέας Υόρκης ευρίσκεται ο περίφημος κρατήρας του Ευφρονίου. Στην παράσταση που υπάρχει στον κρατήρα τούτον παριστάνεται ο ξανθός νέος Σαρπηδών νεκρός. Τον έχουν στα χέρια τους ο φτερωτός Ύπνος και ο Θάνατος. Το αίμα τρέχει ακόμη σαν ποτάμι από τις πληγές που έχει ο νεκρός Σαρπηδών στο σώμα του. Στο κέντρο ο θεός Ερμής ως ψυχοπομπός. Το όνομα του αγγειογράφου ΕΥΦΡΟΝΙΟΣ διακρίνεται επάνω δεξιά. Ο κρατήρας τούτος είναι της τελευταίας δεκαετίας του 6ου αιώνος π.Χ., δηλ. 510-500 π.Χ. Βλέπε σύμβ. 904 στο ανηρτημένο στο διαδίκτυο πόνημα με τίτλο : « Διαμέρισμα το γεωγραφικό της Ελληνικής Μακεδονίας μας».
Οι Αρχαίοι Έλληνες έλεγον : «Ύπνω Θανάτω διδυμάοσι». (=Ο ΄Υπνος και ο Θάνατος είναι δίδυμα αδέλφια. Επίσης οι Έλληνες τραγικοί ποιητές μας έλεγον : «Ο ύπνος εστί μικρός θάνατος, ο θάνατος εστί μεγάλος ύπνος». Η φράση αυτή υπάρχει και στην θρησκευτική μας παράδοση. Σε ένα από τα θαύματά Του ο Κύριος είπε : «Ουκ απέθανεν, αλλά καθεύδει».(=Δεν πέθανε, αλλά κοιμάται).
- Στο Μουσείο Λούβρου στο Παρίσι ευρίσκεται το περίφημο πορτραίτο του Μεγάλου Αλεξάνδρου φιλοτεχνημένο από τον γλύπτη Λύσιππο.
- Στο Αρχαιολογικό Μουσείο Βερολίνου Γερμανίας ευρίσκεται ελληνική κύλιξ του 5ου αιώνος π.Χ. με παράσταση επεξεργασίας χαλκού την Αρχαϊκή Εποχή (800 π.Χ.-480 π.Χ.). Στην εν λόγω παράσταση, αριστερά, φαίνεται ο φούρνος τήξεως του μετάλλου. Εργάτες παρακολουθούν την καμίνευση. Δεξιά στην ίδια παράσταση, εργάτης συνδέει, συνθέτει τα τμήματα-μέλη χάλκινου χυτού αγάλματος. Ένας έτερος εργάτης του χαλκουργείου τον βοηθάει. Στον τοίχο κρέμονται εργαλεία και μέλη χάλκινου χυτού αγάλματος. Από την αγγειογραφία αυτή καταφαίνεται η εξειδίκευση και ο καταμερισμός των εργασιών στους εργαζομένους αυτού του χαλκουργείου.
- Στο Αρχαιολογικό Μουσείο Βερολίνου Γερμανίας ευρίσκεται ελληνικό κορινθιακό πλακίδιο του 6ου αιώνος π.Χ. (600 π.Χ.- 500 π.Χ.), με παράσταση εξόρυξης αργιλοχώματος. Η αγγειοπλαστική και η μεταλλοτεχνία είναι οι σπουδαιότερες Βιοτεχνίες στα χρόνια της Αρχαϊκής Εποχής (800 π.Χ.-480 π.Χ.). Τούτο προκύπτει και από το ευθύς ανωτέρω σύμβολο 174. Και στην παράσταση του κορινθιακού πλακιδίου του 6ου αιώνος π.Χ. είναι ολοφάνερος ο καταμερισμός και η εξειδίκευση των εργασιών.
- Στο Βρετανικό Μουσείο του Λονδίνου ευρίσκεται κύλιξ του 6ου αιώνος π.Χ., 600 π.Χ.-500 π.Χ., μελανόμορφου ρυθμού, με μελανόμορφη αγγειογραφία. Στην απεικόνιση αυτή παρουσιάζεται αρχαιοελληνικό ιστιοφόρο εμπορικό σκάφος. Τα πλοίο αυτό ήταν κατάλληλο για μακρινά ταξίδια.
Κατά την Αρχαϊκή Εποχή (800 π.Χ. 480 π.Χ.) ο δεύτερος (β΄) αποικισμός ευνόησε την ανάπτυξη του εμπορίου. Τα αρχαιοελληνικά πλοία πραγματοποιούσαν μεταφορές σε ολόκληρο τον μεσογειακό θαλάσσιο χώρο, αλλά και εκτός αυτού. Και τότε ήμασταν παγκόσμια υπερδύναμη στην εμπορική ναυτιλία. Κατείχαμε πρωτιά στην παγκόσμια ναυσιπλοϊα. Όπως ακριβώς συμβαίνει σήμερα. Κρατάει χρόνια αυτή η ..κολόνια. Στο τέλος των αρχαϊκών χρόνων (480 π.Χ.) ναυπηγούσαμε πλοία διακοσίων πενήντα (250) τόννων.
«Μέγα το της θαλάττης κράτος». Ρητό του Περικλή από τον Θουκυδίδη (Α΄ 143, 5). Τι σημαίνει ; «Μεγάλη, μεγίστη είναι η δύναμη του Κράτους που έχει μεγάλη επιφάνεια θάλασσας», όπως συμβαίνει με εμάς δια μέσου των αιώνων. Η δύναμη της Ελλάδος διαχρονικώς είναι οι θάλασσές της. Γι΄αυτό, λοιπόν, προσοχή στο Αιγαίο μας. Το Αιγαίο μας και τα μάτια μας. Προσοχή στο Αιγαίο μας και σε όλα τα νησιά μας που υπάρχουν σε αυτό. Προσοχή στα κυριαρχικά μας δικαιώματα, όπου αυτά υπάρχουν : στο Αιγαίο Πέλαγος, νότια της Κρήτης, στην Ανατολική Μεσόγειο. Δεν ομιλώ για Ιόνιο Πέλαγος, γιατί εκεί έχουν διασφαλισθεί.
- Στο Βρετανικό Μουσείο του Λονδίνου ευρίσκεται το παλαιότερο ενεπίγραφο, στην αρχαία ελληνική γραφή, ελληνικό νόμισμα από ήλεκτρο (γύρω στο 600 π.Χ.) του 6ου αιώνος π.Χ., που παριστά ένα ελάφι. Επάνω από το ελάφι είναι γραμμένη η λέξη : ΕΛΑΦ (ΟΣ).
- Στο Μουσείο Ιστορίας της Τέχνης στην Βιέννη της Αυστρίας ευρίσκεται αγγείο, ερυθρόμορφου ρυθμού, που φέρει ερυθρόμορφη αγγειογραφία του 5ου αιώνος π.Χ., 500 π.Χ.- 400 π.Χ. Στην αγγειογραφία απεικονίζεται η σκηνή που ο βασιλιάς της Τροίας Πρίαμος καταφθάνει νύχτα στη σκηνή του Αχιλλέως με πλούσια λύτρα, για να τον ικετεύσει να του αποδώσει το πτώμα του νεκρού υιού του Έκτορα. Ο Αχιλλεύς φαίνεται ξαπλωμένος σε ανάκλιντρο. Κάτω από το ανάκλιντρο ευρίσκεται νεκρός ο Έκτορας. Ο Αχιλλεύς εικονίζεται λίγο πριν αντιληφθεί την είσοδο – παρουσία του Πριάμου. Ο Πρίαμος εισέρχεται στη σκηνή του Αχιλλέως συντετριμμένος. Ο Αχιλλέας στη συνέχεια θα φιλοξενήσει τον Πρίαμο και το πρωί της άλλης ημέρας θα του παραδώσει τον νεκρό υιό του.
- Στο Μόναχο της Γερμανίας, στο Staatliche Anticensammlungen, ευρίσκεται απουλικός κρατήρ, ερυθρόμορφου ρυθμού του 330 π.Χ. – 300 π.Χ. που φέρει ερυθρόμορφη αγγειογραφία. Στην σκηνή αυτή απεικονίζεται μια παράσταση του Κάτω Κόσμου με τις θεότητες και τους ήρωες που τον κατοικούν. Σο κέντρο της παράστασης παριστάνεται ο Τάνταλος, ο οποίος προσπαθεί να συγκρατήσει τον βράχο που επικρέμεται απειλητικά και του βασανίζει αιώνια την ψυχή. Οι θεοί τιμώρησαν φρικτά τον Τάνταλο για την ασέβεια που τους επέδειξε. Άλλοι λένε πως τον καταδίκασαν σε ανικανοποίητη πείνα και δίψα. Άλλοι πως κρέμασαν επάνω από το κεφάλι του έναν πελώριο βράχο, που απειλούσε να τον συντρίψει.
- Στο Institute of Arts, του Ντιτρόϊτ, πόλη των Η.Π.Α., ευρίσκεται αρχαιοελληνικός κρατήρ, του 5ου αιώνος π.Χ., ήτοι 500 π.Χ.-400 π.Χ., ερυθρόμορφου ρυθμού, ο οποίος φέρει αγγειογραφία. Στην ερυθρόμορφη τούτη αγγειογραφία παριστάνεται ο Ήλιος με το άρμα του. Επάνω στο άρμα του, που το σέρνουν δύο φτερωτά άλογα, συνεχίζει την αέναη πορεία του επάνω από θάλασσες και στεριές, από την Ανατολή μέχρι την Δύση και πάλι από την αρχή. Επάνω από την κεφαλή του Ήλιου λάμπει ο ηλιακός δίσκος.
Ο Ήλιος, ποιητ. Ηέλιος, κατά την ελληνική Μυθολογία ήτο υιός του Τιτάνος Υπερίωνος και της Θείας. Ήτο Τιτάν, καλούμενος Υπεριωνίδης ή Υπερίων. Ήτο αδελφός της Σελήνης και της Ηούς, της Αυγής. Το πρωί αναδυόταν από τη λίμνη του Ωκεανού. Είχε λαμπρό τέθριππο, άρμα συρόμενο από τέσσερις ίππους. Οι ίπποι ήσαν πυρίπνοοι, με την ανάσα τους έβγαζαν φλόγες. Ο Ήλιος, ως ηνίοχος, με τους ίππους και το άρμα διέτρεχε τον ουρανό και το εσπέρας καταδυόταν πάλι στον Ωκεανό. Ο Ήλιος κατά τη νύκτα μέχρι την Αυγή έμενε μέσα στη γη σε λαμπρό μέγαρο.
Κατά τον Όμηρο, ο Ήλιος μπαίνοντας παντού με τις ακτίνες του βλέπει τα πάντα, είναι πανδερκής, γι΄ αυτό οι ορκιζόμενοι για κρυφά πράγματα συχνά επικαλούνται αυτόν, τον Ήλιο (Ομήρου Ιλιάδα Γ, 277). Και σήμερα δίνουμε όρκο για κάτι που δεν γνωρίζουμε και λέμε : «Να, στο φως μου», κάνοντας με τα χέρια μας μια κυκλική κίνηση του προσώπου μας, υπονοώντας τον Ήλιο, δηλαδή σχηματίζοντας τον κύκλο, το σχήμα του ΄Ηλιου.
Στη νήσο Τρινακρία, ήτοι Σικελία, ο Ήλιος είχε επτά αγέλες βοών και επτά ποίμνια, έκαστο αποτελούμενο σταθερά από 50 ζώα, χωρίς δηλαδή αυξομειώσεις (Ομήρου Οδύσσεια μ, 127), σύμβολα του έτους, αποτελούμενου από 50 εβδομάδες, κατά τους αρχαιοτάτους. Κάθε δε εβδομάς είχε 7 ημέρες και 7 νύχτες. Ποιμένες δε στα ποίμνια αυτά ήσαν οι θυγατέρες του Ήλιου εκ της Νεαίρας, η Φαέθουσα (ή Φωτεινή) και η Λαμπετώ.
Εκ της Πέρσης ή Περσηίδος ο Ήλιος είχε τέκνα τον Αιήτη και την Κίρκη. Εκ της Κλυμένης είχε υιό τον Φαέθοντα, του οποίου το όνομα ήτο και του Ηλίου το επίθετο (Ομήρου Οδύσσεια ε, 479).
Ο υιός Φαέθων, έφηβος ών, ζήτησε και έλαβε από τον πατέρα του Ήλιο την άδεια να οδηγήσει ο ίδιος το άρμα για μία ημέρα. Μπροστά στα αδέξια όμως χέρια του στον χειρισμό των ηνίων, χαλιναριών, των ίππων οι φλογοβόλοι ίπποι αφήνιασαν, έφεραν τα πάνω κάτω και έσμιξαν κατά τρόπο ανώμαλο τον ουρανό με την γη. Ο θεός Δίας, για να προλάβει την παντελή καταστροφή του κόσμου, απέστειλε κεραυνό, κατακεραύνωσε τον Φαέθοντα που έπεσε στον ποταμό Ηριδανό και τον θρηνούν οι αδελφές του Ηλιάδες ή Φαεθοντίδες, οι οποίες είναι μεταμορφωμένες σε έλατα ή λεύκες, και τα δάκρυά τους γίνονταν ήλεκτρο.
Με την πάροδο των ετών ο Ήλιος ταυτίσθηκε με τον θεό Απόλλωνα, τον θεό του φωτός, τον τα πάντα ορώντα, αλλά και τον θεό της μαντείας, τον τα πάντα ειδότα, γνωρίζοντα (Μαντείο Δελφών).
Ο Ήλιος ελατρεύετο σε πολλά μέρη της αρχαίας Ελλάδος, στην Κόρινθο, το Άργος, την Ήλιδα, τη νήσο μας Ρόδο στο Αιγαίο μας πέλαγος. Στην Ρόδο μάλιστα υπήρχε ένα κολοσσιαίο άγαλμα, που εθεωρείτο ένα από τα επτά θαύματα της αρχαιότητος. Ήτο κατασκευασμένο στην είσοδο του λιμανιού της πόλεως.
Ιερά όντα του Ηλίου ήσαν ο αλέκτωρ (πετεινός), και ζώα λευκά, ιδίως οι ίπποι. Στην τέχνη ο Ήλιος παριστάνεται, απεικονίζεται στις αγγειογραφίες όμοιος με τον Απόλλωνα, κάπως μάλιστα σωματώδης.
Στο Εθνικό Αρχαιολογικό Μουσείο Αθηνών ευρίσκεται αρχαιοελληνικό κάλυμμα πυξίδος, του 5ου αιώνος π.Χ., 500π.Χ.-400 π.Χ. ερυθρόμορφου ρυθμού, που φέρει αγγειογραφία. Στην ερυθρόμορφη τούτη αγγειογραφία εικονίζεται ο Ήλιος, ο οποίος οδηγεί τέθριππο, τροχήλατο συρόμενο από τέσσερις ίππους, και ανεβαίνει ψηλά. Επάνω από το κεφάλι του ακτινοβολεί ο ηλιακός δίσκος. Στην παράσταση τούτη εικονίζεται και τμήμα του αλόγου της Σελήνης, ενώ η ίδια έχει εξαφανιστεί με την εμφάνιση του Ήλιου. Χάνεται δε και η φτερωτή Νύχτα με την παρουσία του Ήλιου.
Στις 3 Μαϊου του ενεστώτος έτους, 2026, οι Η.Π.Α. παρέδωσαν στην Ελλάδα ένα αρχαιοελληνικό αργυρό δίδραχμο νόμισμα της νήσου μας Ρόδου, κοπής του 304 π.Χ., που απεικονίζει τον Ήλιο στην εμπρόσθια όψη και «το Ρόδον της Ρόδου» στην οπίσθια όψη. Ο Ήλιος (Ηέλιος), κατά την ελληνική Μυθολογία, ήτο υιός του Τιτάνος Υπερίωνος και της Τιτανίδος Θείας. Ωνομάζετο δε και Υπεριωνίδης, υιός δηλαδή του Υπερίωνος. Ο ίδιος ήτο, ως άνω ανεφέρθη, αδελφός της Σελήνης και της Ηούς (=γλυκοχαράματος). Το «Ρόδον της Ρόδου» είναι το αρχαίο ελληνικό σύμβολο και έμβλημα του νησιού της Ρόδου, το οποίο συνδέεται με το ελληνικό όνομά της, την ελληνική Μυθολογία της και την ελληνική Ιστορία της.
Παραπέμπω στο σύμβολο 31 της από 4-5-2026 δεκάδος γλυπτών-αγγείων 31-40, ανηρτηθείσης στο διαδίκτυο, με τίτλο : «Γλυπτά αγγεία αρχαιοελληνικά σε ξένα Μουσεία (31-40)» στο οποίο (σύμβολο 31) αναγράφονται περισσότερα στοιχεία, σχετικά με την επιστροφή-παράδοση αρχαιοελληνικών αντικειμένων, παρανόμως εξαχθέντων από την Ελλάδα, που επεστράφησαν από τις Η.Π.Α. στην χώρα μας στις 3-5-2026.
Παραπέμπω στο από 24-7-2026 κείμενό μου με τίτλο : «Η Ελλάς, ο Ήλιος και η Οδύσσεια», το οποίο είναι ανηρτημένο στο διαδίκτυο.
Εξυμνώντας δε την Ελλάδα, τον Ήλιο και τον Όμηρο με την Οδύσσειά του, ας μην παραλείψουμε και τον Ύμνο προς την Εθνική μας Ομάδα Υδατοσφαίρισης (Πόλο) Ανδρών, που στο Παγκόσμιο Κύπελλο, που διοργανώθηκε προ ολίγων ημερών (22/7/26-26-7-2026) στην Αυστραλία, κατέκτησε το χρυσό μετάλλιο.
Γι΄ αυτό παραπέμπω στον από 26-7-2026 Ύμνο μου προς την Εθνική μας τούτη. Ο εν λόγω Ύμνος αυτός έχει τίτλο : «Εθνική πόλο Ανδρών, υμνώ το κλέος σου» και αναρτήθηκε στο διαδίκτυο άμα τη λήξει του τελικού με την Ουγγαρία, ολίγα δηλαδή λεπτά μετά την λήξη του (26-7-2026). *Ερευνητής – Μελετητής – Αναλυτής 30-7-2026
