Την 24-25/7/2024, για 9η συνεχόμενη χρονιά, έτρεξε την διαδρομή Παναγία Σουμελά Καστανιά Βέροιας μέχρι Παναγία Γουμερά Μακρυνίτσας Σερρών, 171 χλμ, ο δρομέας μεγάλων αποστάσεων, Γιώργος Ζαχαριάδης από την Άρδασσα.
Η διαδρομή γίνεται “Εις Δόξαν Εκείνης”, της Παναγίας μας, που τον αξίωσε να πάει τρέχοντας κοντά της, μετά από 100 χρόνια, φτάνοντας στη “Γη του Πόντου”, τρέχοντας 30 μέρες και 2000 χλμ
Η συγκεκριμένη διαδρομή επιλέχθηκε συμβολικά, αφού και οι δύο εκκλησίες, Σουμελά καί Γουμερά, υπήρχαν στον Πόντο, στην Τραπεζούντα και στην Αργυρούπολη αντίστοιχα.
Έτσι λοιπόν αποφάσισε να τρέξει και να κάνει μία διαδρομή “Ευχαριστιών”.
Ξεκινώντας, από την είσοδο της Παναγίας Σουμελά, κατεβαίνεις στο χωριό Καστανιά και συνεχίζεις βγαίνοντας στον παλιό δρόμο για Βέροια. Μπαίνεις στην πόλη, με κατεύθυνση προς Αλεξάνδρεια από την παλιά εθνική οδό, περίπου 50 χλμ περίπου, με ιδιαίτερη προσοχή λόγω κίνησης οχημάτων. Στη συνέχεια μπαίνεις στα όρια Θεσσαλονίκης, πρώτο χωριό Λουδίας, 10 χλμ, περνάς τη γέφυρα, το ποτάμι και σε άλλα 4 χλμ, η Νέα Χαλκηδόνα. Μέχρι εδώ είναι καλά και ευχάριστα, αφού βρίσκεις ανοιχτά μαγαζιά, για νερό, φαγητό, παγωτό κλπ, άσχετα αν ο ήλιος σε καίει και βρέχεις το καπελάκι σου στις βρύσες που βρίσκεις καθοδόν… Μετά φτάνεις Κουφάλια, τελευταίο χωριό της Θεσσαλονίκης. Μπαίνεις στα Άθυρα, το μοναδικό χωριό του Νομού Πέλλας που περνάς. Ο Αγιος Πέτρος η συνέχεια, πρώτο χωριό του Ν.Κιλκίς, όπου κι εδώ μπορείς να προμηθευτείς τα πάντα. Η συνέχεια για #Ευρωπο και ποταμό #Αξιό, όπου πάνω στο ποτάμι συμπληρώνονται ακριβώς 100. Μετά τον Ευρωπο και μέχρι το Πολύκαστρο Κιλκίς δεν υπάρχει δυνατότητα για νερό και φαγητό, οπότε καλό είναι να έχεις προμηθευτεί από πριν. Μετά ανηφορίζουμε και πάμε προς την περιοχή που σε οδηγεί στα σύνορα για Σκόπια, περνάς τη γέφυρα της Εθνικής οδού και αρχίζουν τα δύσκολα… αφού όταν είσαι μόνος, χωρίς συνοδεία…είναι δύσκολο να βρεις σ’ αυτήν περιοχή νερό. Οπότε η προμήθεια γίνεται από πριν και κάνες σωστή διαχείριση, κατανάλωση. Σε περίπτωση που τρέχεις μέρα, ίσως βρεις νερό σε κάποιο βενζινάδικο. Αν όμως είναι βράδυ, “σ’ έφαγε το “μαύρο σκοτάδι”, φυσικά, οπωσδήποτε ρούχα φωσφορούχα και φακό. Αυτή η διαδρομή είναι δύσκολη ως προς την εύρεση νερού και φαγητού όπως και η συνέχεια στην περιοχή που τα χωριά είναι μέσα από τον δρόμο. Δεν βρίσκεις ούτε νερό ούτε άνθρωπο να μιλήσεις, μέχρι την Καστανούσα, πρώτο χωριό Ν. Σερρών, όπου αριστερά, κάτω από το πλατάνι, το νερό τρέχει άφθονο και κρύο, φουλάρεις και συνεχίζεις…ώσπου φτάνοντας στις πινακίδες που λένε Πλατανάκια – Μακρυνίτσα, αριστερά, παίρνεις την ανηφόρα και σε 4 χλμ φτάνεις στο Μοναστήρι ,το οποίο είναι μέσα σε πλατάνια και κρύα νερά.
