«Με τα Ιερά Δεσμά του Γάμου ενώθηκαν την Κυριακή ο Νικόλαος Τζιούμαρης και η Μαρία Φιλίππου στον Ι.Ν. Αγ. Τριάδος Πτολεμαΐδας». Έτσι θα περιέγραφε μία συνηθισμένη εφημερίδα, έναν συνηθισμένο γάμο. Μόνο που εδώ έχουμε κάτι πολύ πιο ιδιαίτερο. Έχουμε έναν γάμο που προέκυψε μέσα από τις σελίδες μιας εφημερίδας.
Έκανα ένα ανοιχτό κάλεσμα στα μέσα του 2014 ώστε να εμπλουτίσουμε την ομάδα συνεργατών του «Πτολεμαίου». Είχα την τιμή να ανταποκριθούν μεταξύ άλλων δύο εξαιρετικοί άνθρωποι, τους οποίους εκτιμούσα για διαφορετικούς λόγους. Ο Νίκος είναι Μουσικολόγος, Υποψήφιος Διδάκτορας στο Ιόνιο Πανεπιστήμιο. Η Μαρία είναι πτυχιούχος Μεταφράστρια και Διερμηνέας, και στο εργαστήρι ξένων γλωσσών που διατηρεί έχει εισαγάγει πολύ μεγάλες καινοτομίες τόσο στη διδασκαλία όσο και στην εν γένει παρουσία της στον εκπαιδευτικό χώρο.
Ο Νίκος και η Μαρία ουσιαστικά γνωρίστηκαν μέσα στην εφημερίδα. Γνωρίστηκαν με σκοπό να συνεργαστούν για μια νέα στήλη του «Πτολεμαίου» που αφορούσε τον Πολιτισμό. Η στήλη «Εντέχνως»** έδωσε το κάτι διαφορετικό στις αναγνωστικές μας συνήθειες. Κάθε Παρασκευή τα παιδιά μας χάριζαν εξαιρετικά άρθρα γνώμης, αφιερώματα και βιβλιοπαρουσιάσεις που δεν περνούσαν απαρατήρητα ανεβάζοντας διακριτά το επίπεδο του Τοπικού Τύπου.
Η συνεργασία προχώρησε. Τους έβλεπα κάποια πρωινά, ανά τακτά χρονικά διαστήματα να πίνουν τον καφέ τους παρέα με ένα κάρο εφημερίδες, και μπόλικα βιβλία. Είναι και οι δύο από τους τύπους που ξεκοκαλίζουν τα ένθετα πολιτισμού των αθηναϊκών εφημερίδων, που οι περισσότεροι αγνοούμε επιδεικτικά όταν με αγωνία ψάχνουμε τις πολιτικές και αθλητικές ειδήσεις. Με τις ώρες σχολίαζαν τα κείμενα τους, ή έψαχναν τη θεματολογία της επόμενης εβδομάδας. Όσο και να τους έβλεπα ό
μως, δεν μπορούσα να φανταστώ την μεγάλη ποσότητα ρομαντισμού κρύβεται μέσα στα βιβλία τους.
Αν και μου πήγε το μυαλό, δεν ήθελα να ρωτήσω «τι παίζει» φοβούμενος μην τους φέρω σε δύσκολη θέση. Όταν έμαθα πως τα παιδιά είναι μαζί και επρόκειτο να παντρευτούν, χάρηκα πολύ. Όταν όμως το απόγευμα της Κυριακής τους είδα ευτυχισμένους, πλάι-πλάι στην Εκκλησία να λαμβάνουν την ευλογία του Θεού, η χαρά μου ήταν απερίγραπτη. Όχι μόνο επειδή είναι φίλοι μου, και χαίρομαι με τη χαρά τους. Αλλά επειδή βάλαμε κι εμείς ένα μικρό λιθαράκι στο να έρθουν αυτοί οι δύο ωραίοι άνθρωποι, λίγο πιο κοντά.
Δεν ξέρω αν η συνεργασία των παιδιών στη στήλη ήταν πρόσχημα για να γνωρίσει ο ένας τον άλλον καλύτερα. Είμαι όμως σίγουρος πως για κάποιους ανθρώπους υπάρχει ακόμα νόημα πίσω από τις τυπωμένες σελίδες. Επίσης είναι σίγουρο πως η «οικογένεια» του Πτολεμαίου πρόκειται να μεγαλώσει(!)…. Να ζήσετε παιδιά!
Αντώνης Κ. Πουγαρίδης
Εκδότης
**Διαβάστε τους εδώ: https://e-ptolemeos.gr/c/editorials-columns/artfully/
