Για τις κυβερνήσεις των κρατών της Ε.Ε., ο φόβος των πιθανών πολιτικών επιπτώσεων, λόγω της αναγκαίας όπως διαφαίνεται αλλαγής, της ενεργειακής πολιτικής, αποδεικνύεται πως είναι μεγαλύτερος, από τον τρόμο για την βέβαιη
υπεραύξηση των τιμών και την πιθανή έλλειψη ηλεκτρικής ενέργειας.
Οι ηγέτες των κρατών της Ε.Ε., παρά τον Αρμαγεδώνα που προβλέπεται για τον επερχόμενο χειμώνα και τις επιπτώσεις στην ζωή των πολιτών και παρ’ ότι ζούμε σε μια εποχή, παρόμοια με το ξεκίνημα του Δευτέρου παγκοσμίου πολέμου,
λόγω της επέμβασης των Ρώσων στην Ουκρανία, δεν τολμούν να ενεργοποιήσουν τους άνθρακες της Ευρώπης.
Κυριολεκτικά τρέμουν τις πολιτικές επιπτώσεις, από την χρόνια διαμορφωμένη κοινή γνώμη, λόγω της κατευθυνόμενης και καλά πληρωμένης από τα συμφέροντα του Φυσικού Αερίου, οικολογικής τρομοκρατίας στα Ευρωπαϊκά ΜΜΕ.
Οι πράσινες πολιτικές και το αφήγημα απαξίωσης των τεχνολογιών καθαρότερης ανθρακικής παραγωγής, έγιναν οι πολιτικές χειροπέδες των Ευρωπαίων ηγετών,
διατηρώντας έτσι σταθερά, την εξάρτηση από το Ρωσικό Φυσικό αέριο και
ενισχύοντας ταυτόχρονα, την μελλοντική παρόμοια εξάρτηση,
από το Αμερικανικό, σχιστολιθικό ανταγωνιστικό του.
Παράλληλα οι δεσμευτικές σε παγκόσμια συνέδρια αποφάσεις για το περιβάλλον,
μετατράπηκαν σε πολιτικές των τραπεζών, επιβάλλοντας ουσιαστικά στις εθνικές οικονομίες μοντέλα παραγωγής ενέργειας, με πρόταξη καυσίμου μετάβασης το Φυσικό αέριο, έως ότου οι νέες τεχνολογίες αποθήκευσης Ηλεκτρικής ενέργειας
καταφέρουν αλλάξουν την οικονομία και την ζωή του πλανήτη.
Μέχρι τότε η Ευρώπη θα περάσει στον διαφαινόμενα οικονομικό της μεσαίωνα και στην φτωχοποίηση των πολίτων της, ενισχύοντας τις νέες οικονομίες και τον ρόλο του Ευρασιατικού Άξονα κρατών, (ιστορικά η λέξη άξονας φοβίζει) όπως εξαιρετικά μας τον παρουσίασε ο Αργύρης Οικονόμου, αλλά και τις ανεξάρτητες από αυτόν οικονομίες της Αμερικάνικης ηπείρου.
Μετά την φτωχοποίηση της γερασμένης σε όλα Ευρώπης, το πεδίο της παγκόσμιας οικονομικής σύγκρουσης θα μεταφερθεί στην Αφρική, λόγω της εκμετάλλευσης των τεράστιων πλουτοπαραγωγικών πηγών της σε ενέργεια και πρώτες ύλες για την τεχνολογία και των μεταπρατικών οικονομίων των κρατών της.
Νέες οικονομίες από τις οποίες, λόγω του ισλαμικού παράγοντα, της διευρυνόμενης Κινέζικης επιρροής και της παραδοσιακής Αμερικάνικης και Ρωσικής παρέμβασης,
η οικονομία της Ε.Ε. ελάχιστα οφέλη μπορεί να ελπίζει.
Η αλλαγή της οικονομικής πολιτικής της Ε.Ε. πρέπει να γίνει πολύ γρηγορότερα και
πάντως όχι με τους χαρακτηριστικούς ρυθμούς της.
