Τι είναι οι έφηβοι λόγοι; Είναι οι σκέψεις και τα όνειρα των εφήβων του σήμερα, όσα τους πληγώνουν κι όσα τους γεμίζουν ελπίδα. Είναι οι στίχοι, τα πεζά κείμενα και τα σκίτσα τους. Σ’ αυτήν εδώ τη στήλη, λοιπόν, οι μαθητές του 1ου Γυμνασίου Πτολεμαΐδας τολμούν και τα παρουσιάζουν.
Η Kοκκινοσκουφίτσα κάνει chat
(το κείμενο είναι μια συνομιλία με το ομώνυμο διήγημα του συγγραφέα Βασίλης Παπαθεοδώρου)
Αγαπημένη μου μητέρα,
Είναι αλήθεια ότι δεν τα πηγαίνουμε καλά οι δυο μας τον τελευταίο καιρό. Ήμουν άδικη μαζί σου σχετικά με το θέμα του πατέρα. Ποτέ δεν συμφιλιώθηκα με την ιδέα ότι ο πατέρας μου μας εγκατέλειψε. Γνωρίζω ότι και εσένα σου στοίχισε πολύ, σε σημείο που αρρώστησες. Ήταν λάθος μου που σου έριχνα ευθύνες για το ότι έφυγε και αισθάνομαι ενοχές γι’ αυτό, αλλά ευτυχώς το ξεπέρασες.
Αισθάνομαι πραγματικό θυμό για εκείνον, γιατί έφυγε και άλλαξαν τα πάντα. Τίποτα δεν είναι το ίδιο με πριν. Όλα είναι διαφορετικά. Η αίσθηση σιγουριάς και ασφάλειας στη ζωή μας έχει χαθεί. Έχει δημιουργηθεί μια κατάσταση ανασφάλειας και αβεβαιότητας για το μέλλον, με αποτέλεσμα μια τρικυμία στα συναισθήματά μου.
Αναγνωρίζω ότι παραμελώ πολλές καθημερινές υποχρεώσεις μου και απομονώνομαι στο δωμάτιό μου. Μία από τις κύριες ασχολίες μου τον τελευταίο καιρό είναι να σερφάρω στο διαδίκτυο. Είναι μια διέξοδος για εμένα. Αναζητώ παρέα μέσα από αυτό, γιατί αδυνατώ να την έχω από το οικείο περιβάλλον. Αφιερώνω χρόνο σε αυτό, γιατί είναι ένας εύκολος τρόπος να αποκτήσω φίλους.
Την προσοχή μου τράβηξε ο Λύκος, μια γνωριμία από το messenger. Αστείο όνομα, αλλά και επιβλητικό. Τον εμπιστεύομαι, συζητάω μαζί του και αυτός με συμβουλεύει με την πατρική στοργή. Τουλάχιστον έτσι μου φαίνεται τώρα. Θα δείξει… Δεν ξέρω πόσο προσεκτική πρέπει να είμαι, αλλά δυστυχώς δεν υπάρχει κάποιος άλλος να ασχοληθεί μαζί μου και να με συμβουλέψει. Η επικοινωνία μαζί του είναι ο λόγος ύπαρξης και χαράς για εμένα. Έχει υποκαταστήσει τα πάντα, ακόμα και την αγαπημένη μου σειρά στην τηλεόραση. Είναι φίλος, πατέρας, αδερφός και δάσκαλος μαζί. Του εκμυστηρεύομαι όλα μου τα μυστικά. Μοιράζομαι μαζί του όλες τις σκέψεις και τα συναισθήματά μου.
Όταν αυτή η επικοινωνία σταμάτησε για ένα μικρό διάστημα, έφτασα στα πρόθυρα της κατάθλιψης. Απελπισμένη, όπως ήμουν, φόρτωσα τον εαυτό μου με ενοχές, τόσο που στο μυαλό μου έκανα συνειρμούς με τον πατέρα. Το μυαλό μου πλημμύρισε με σκέψεις απόρριψης, ενοχής, σύγκρισης και με αισθήματα πικρίας και θυμού.
Και επιτέλους! Όλη αυτή την αγωνία και τις βασανιστικές σκέψεις διέκοψε το πολυπόθητο μήνυμα για συνάντηση…
Με αγάπη,
η Κοκκινοσκουφίτσα
Άννα Τρυφωνίδου
μαθήτρια της Γ΄ τάξης του 1ου Γυμνασίου Πτολεμαΐδας
