Τι είναι οι έφηβοι λόγοι; Είναι οι σκέψεις και τα όνειρα των εφήβων του σήμερα, όσα τους πληγώνουν κι όσα τους γεμίζουν ελπίδα. Είναι οι στίχοι, τα πεζά κείμενα και τα σκίτσα τους. Σ’ αυτήν εδώ τη στήλη, λοιπόν, οι μαθητές του 1ου Γυμνασίου Πτολεμαΐδας τολμούν και τα παρουσιάζουν.
Ένας δάσκαλος, μα τη δάσκαλος
(Σημ.: Η ανορθογραφία του παρακάτω κειμένου είναι προφανώς σκόπιμη και εσκεμμένη,
ώστε να ταιριάζει απόλυτα με το περιεχόμενο)
Είταν λοιπών και αυτός ο δάσκαλος. Όλοι των αγαπούσαν. Έκαναι συναίχεια πλάκα και σχεδόν ποτέ μάθυμα. Έμπενε στιν τάξη δέκα λεπτά μετά το κουδούνι. Έιταν ο αγαπημαίνος μας δάσκαλος και όταν, αραιά και που, κάναμαι μάθυμα, έλεγε πως διδάσκη ορφογραθία. Αν και κάναμαι λίγο μάθυμα τα μαθαίναμε όλλα. Για παράδειγμα εγώ έπερνα πάντα άριστα δέκα.
Εντάξη, δε λέω, ορέα είνε να μην κάνης μάθημα, αλλά νομήζο αυτός το ήχε παρακάνη. Βέβεα για εμάς τα παιδιά ήταν ο καλήτερος. Η γονείς έλεγαν και λέναι ότι ήταν ο χειρότερος. Ακόμα δεν έχω καταλάβη γιατή!
Τέλος πάντων. Εγώ είμουν άριστη μαθύτρια. Βέβεα όταν άλαξα σχολείο οι καινούργοι μου καθηγητές δεν ήταν τόσο καλοί και δεν μου έβαζαν καλούς βαθμούς. Από ότι φένετε δεν ήχαν καταλάβη ότι είμουν άριστη μαθύτρια.
Μακάρι να ήταν όλοι η δάσκαλη έτσι. Σε αυτήν την περίπτοση βέβεα το πανεπιστίμιο θα ήταν ένα άπιαστο όνηρο, αλλά τουλάχιστον θα παιρνούσαμε καλά.
Δανάη Γρηγοριάδου
μαθήτρια της Γ΄ τάξης
του 1ου Γυμνασίου Πτολεμαΐδας
