Ελέω ηλεκτρονικής διακυβέρνησης και απλούστευσης διαδικασιών θεσπίστηκε το «πρωτοποριακό» για τα ελληνικά δεδομένα e-παράβολο.
Ως εδώ καλά. Για να δούμε όμως τι κέρδισε ο πολίτης και τι κέρδισε το κράτος…
Τα παράβολα τα οποία απαιτούνταν να προμηθεύεται ο πολίτης έως το 2013 από τα γκισέ των ταμείων της εφορίας, πλέον θα πρέπει να τα προμηθεύεται από τις τράπεζες.
Δηλαδή το κράτος φρόντισε να “γλιτώσει” ο πολίτης από την ταλαιπωρία στην εφορία , και να εμπλακεί σε μια νέα ταλαιπωρία αυτή τη φορά στα γκισέ των τραπεζών. Όσο να ’ναι είναι κάποια “πρόοδος”.
Το υπουργείο οικονομικών λοιπόν κατά τα λεγόμενά του κέρδισε 200-300 υπαλλήλους που από τα γκισέ των ταμείων θα μεταφερθούν σε άλλα τμήματα για να ενισχύσουν τον ελεγκτικό μηχανισμό. Και πάλι καλώς.
Το πράγμα όμως δυστυχώς δεν σταματάει εδώ, και τελικά δεν ξέρω ποιον τελικά εξυπηρετεί ΚΑΙ αυτή η καινοτομία. Γιατί :
•Αφού ο πολίτης πληρώσει στην τράπεζα το e-παράβολο, θα του παραδοθεί ένα αποδεικτικό με έναν κωδικό
•Αυτό το έγγραφο θα πρέπει να το προσκομίσει στην υπηρεσία για την οποία κόπηκε το παράβολο.
•Κατόπιν ο υπάλληλος θα πρέπει να μπεί στο taxisnet για να καταχωρήσει τον κωδικό του e-παραβόλου, ώστε να δεσμεύσει υπερ του δημοσίου το ποσό που κατατέθηκε στην τράπεζα.
Εδώ εγείρονται κάποια ερωτήματα που προφανώς κανείς δεν μπορεί να απαντήσει.
Το κράτος αφαιρώντας 200 υπαλλήλους από τα ταμεία των εφοριών κέρδισε 398.400 εργατοώρες το χρόνο. Επιβάρυνε όμως κατά πολύ όλες τις άλλες υπηρεσίες του που θα πρέπει να μπούν στο taxisnet για να δεσμέυσουν τα ποσά μία φορά για ΚΑΘΕ ΠΑΡΑΒΟΛΟ. Και αυτό γιατί ο κάθε υπάλληλος θα πρέπει να ξοδεύει 3-4 λεπτά χρόνου για κάθε καταχώρηση παραβόλου (ανάλογα και με την ταχύτητα του δικτύου που διαθέτει η υπηρεσία του). Συνεπώς αν πρέπει κάθε χρόνο να καταχωρούνται κάποιες εκατοντάδες χιλιάδες ή κάποια εκατομμύρια παράβολα, ο χρόνος που επιβαρύνθηκαν όλες οι υπηρεσίες είναι ίσως να αντιστοιχεί σε περισσότερους από 200 υπαλλήλους.
Τι ακριβώς κέρδισε λοιπόν ο πολίτης από αυτή την καινοτομία από τη στιγμή που θα στήνεται στις ουρές των τραπεζών (αν δε διαθέτει e-banking) αντί για τις ουρές της εφορίας?
Τι ακριβώς κέρδισε το ελληνικό δημόσιο από προσωπικό τη στιγμή που οι εργατοώρες που θα ξοδεύει από εδώ και πέρα ίσως να είναι και περισσότερες από πρίν?
Επίσης από τη στιγμή που πληρώνει ο πολίτης στην τράπεζα το παράβολο μέχρι να το δεσμεύσει υπέρ δημοσίου ο υπάλληλος της υπηρεσίας στην οποία απευθύνεται, ποιος καρπώνεται την υπεραξία της συγκεκριμένης κατάθεσης? Το κράτος ? ή μήπως οι τράπεζες?
Και τελικά για ποιο λόγο δεν προχωράμε στην ηλεκτρονική πληρωμή του παραβόλου ΚΑΤΕΥΘΕΙΑΝ στην υπηρεσία που απευθυνόμαστε μέσω πιστωτικής, χρεωστικής, ή προπληρωμένης κάρτας που διαθέτει ο καθένας μας, ή ΑΚΟΜΑ ΚΑΛΥΤΕΡΑ με απευθείας χρέωση του φορολογικού λογαριασμού του πολίτη??
Ηλεκτρονική διακυβέρνηση αλά Ελληνικά…
