Οι εξελίξεις διαδέχονται η μία μετά την άλλη σε εθνικό επίπεδο και ένας φίλος με ρώτησε για ποιο λόγο εδώ και μήνες δεν έχω γράψει κάποιο σχετικό άρθρο…
Του απάντησα ως εξής…
“Εφόσον η κοινωνία μας αποδέχεται όσα γίνονται σιωπηλά, εγώ γιατί να κάνω κρότο;”
Οι εξελίξεις όμως όσον αφορά την Πτολεμαΐδα μας, την Εορδαία μας είναι άκρως αρνητικές και η σταθερή και αταλάντευτη αγάπη για τον τόπο αυτό δεν μου επιτρέπουν να μην πάρω θέση.
Εδώ και δυο χρόνια η παιδιατρική κλινική του νοσοκομείου Πτολεμαΐδας σταθερά υπολειτουργεί, ξεκάθαρα λέω και το τονίζω ότι ο δήμαρχος και ο περιφερειάρχης δεν έχουν διοικητική αρμοδιότητα στα θέματα της υγείας…
έχουν όμως την δυναμική χιλιάδων κατοίκων της περιοχής και μπορούν να “στραγγαλίσουν” με πίεση τον εκάστοτε υπουργό υγείας να δώσει λύση στο μακροχρόνιο και επικίνδυνο αυτό θέμα όπως εξελίσσεται αυτή την περίοδο η περίπτωση με τις ιώσεις που μαστίζουν την περιοχή μας.
Δεν νοείται σε ένα θεωρητικά σύγχρονο κράτος, σε μια ευρωπαϊκή χώρα να μην γίνονται προσλήψεις στην υγεία και ταυτόχρονα να διορίζονται 27 χιλιάδες υπάλληλοι σε υπηρεσίες που καμία υπηρεσία δεν προσφέρουν και αποτελούν βαρίδια στην πλάτη των Ελλήνων φορολογουμένων.
Ντροπή σας κύριοι που εν έτει 2017 παίζετε ακόμη κομματικά και πολιτικά παιχνίδια στις πλάτες χιλιάδων πολιτών, φορολογουμένων και κυρίως σε βάρος της υγείας παιδικών ψυχών…και μετά μας φταίνε οι Ευρωπαίοι.
Να σας θυμίσω ότι ο σημερινός δήμαρχος Εορδαίας και ο σημερινός περιφερειάρχης μεγάλο μέρος της επιτυχίας τους το πέτυχαν με τις προεκλογικές τους θέσεις για το Μποδοσάκειο Νοσοκομείο…μεγάλα λόγια, μεγάλες κουβέντες.
Σίγουρα το πρόβλημα προϋπήρχε σε μικρότερο βαθμό, αυτοί όμως εκλέχτηκαν γιατί δήθεν θα έφερναν το κάτι διαφορετικό, το νέο, το καλύτερο…Αλλά…στερνή μου γνώση να σε είχα πρώτα!
Στην δεύτερη θέση βάζω το τεράστιο πρόβλημα που προέκυψε και πάλι με την τηλεθέρμανση της Πτολεμαΐδας, μετά την μεγάλη κρίση στον προηγούμενο σοβαρό χειμώνα του 2011.
Αρχικά θα τονίσω ότι είναι πολύ άσχημη εξέλιξη για μια επιχείρηση με παρουσία 20 ετών, όπως η τηλεθέρμανση Πτολεμαΐδας, να μην έχει μια αξιόπιστη λύση, ένα αξιόπιστο τρόπο, ένα συγκεκριμένο πλάνο να αντιμετωπίσει μια ενεργειακή κρίση όπως προέκυψε τις τελευταίες ημέρες…και δεν είναι η πρώτη φορά και ακριβώς είναι αυτό που εξοργίζει τους καταναλωτές.
Σίγουρα το συμβόλαιο που υπογράφουμε με την εταιρεία της τηλεθέρμανσης μας προϊδεάζει για κάτι τέτοιο ενδεχόμενο, όμως εγώ έρχομαι και θέτω το εξής ερώτημα…
Όταν για παράδειγμα υπογράφω συμβόλαιο με την κοσμοτε, σε περίπτωση βλάβης θα πρέπει να απευθυνθώ και στην vodafone για να έχω τηλεφωνία;
Θα πρέπει δηλαδή εμείς οι καταναλωτές να έχουμε πάντοτε “καβάτζα”;
Οι μόνοι στους οποίους δεν πρέπει να στρέφουμε τα “πυρά” είναι οι εργαζόμενοι στην τηλεθέρμανση, δεν είναι αυτοί που χαράσσουν την πολιτική της επιχείρησης, δεν είναι αυτοί που καθορίζουν τις επενδύσεις της επιχείρησης δεν είναι αυτοί που καθορίζουν εν τέλει την βιωσιμότητα και το μέλλον της επιχείρησης.
20 χρόνια μετά την έναρξη της λειτουργίας της έχουν περάσει 5 δημοτικές αρχές και η καθεμία έχει αφήσει το στίγμα της στην εξέλιξη της τηλεθέρμανσης και στην ποιότητα των υπηρεσιών που μας προσφέρει.
Στην πλειοψηφία τους δεν έχουν κάνει απολύτως τίποτα και προσωπικά δεν έχω καμία δυσκολία να σας γράψω ότι δύο ήταν οι δήμαρχοι που “έσκυψαν” πάνω στον εκσυγχρονισμό και περεταίρω εξέλιξη στην σοβαρή και άκρως οικολογική αυτή επιχείρηση του δήμου Εορδαίας…αδιαμφισβήτητα πρόκειται για τον Γρηγόρη Τσιούμαρη και την Παρασκευή Βρυζιδου.
Φίλες και φίλοι αν δεν αντιδράσουμε τώρα, αν δεν πιέσει ο δήμαρχος τις καταστάσεις τώρα να δοθούν λύσεις στα δυο αυτά σοβαρά ανθρωπιστικά προβλήματα, πολύ φοβάμαι ότι η Πτολεμαΐδα θα καταστεί ένα αστικό κέντρο χωρίς υποδομές και υπηρεσίες προς τους πολίτες…
Δεν μας αξίζει τέτοια τύχη δεν μας αρμόζει τέτοιο μέλλον!
Υ.γ. Ο καθένας από εμάς μπορεί να καταθέσει δημόσια, έστω και με άρθρα, τις γνώσεις του για τα θέματα και τα προβλήματα της περιοχής μας.
Η πόλη μας διαθέτει και εμπειρία και μυαλά…ας τα αξιοποιήσουμε καταλλήλως!
Δεν είναι ντροπή να το ζητήσει και η δημοτική αρχή αυτό.
Και κυρίως ας εκφραστούμε και ας γίνουμε συμμέτοχοι στην κοινωνία που μεγαλώσαμε εμείς και μεγαλώνουν πλέον και τα παιδιά μας.
