Σε λίγες ημέρες συμπληρώνονται έξι χρόνια από εκείνη την στιγμή που ο τότε πρωθυπουργός Γιώργος Παπανδρέου προέβει σε εκείνο το απονενοημένο διάγγελμα από το λιμάνι του Καστελόριζου και μας ενημέρωνε ότι η Ελλάς κατέφυγε ικέτης στο ΔΝΤ και με πολύ υπερηφάνεια τόνιζε ότι εξασφάλισε το μεγαλύτερο δάνειο που έχει δοθεί ποτέ σε χώρα. Ο Γ.Παπανδρέου τότε διάλεξε να κρυφτεί πίσω από τις πλάτες του ΔΝΤ προκειμένου να καταφέρει να κάνει μεταρρυθμίσεις που οι Έλληνες πολιτικοί όφειλαν να κάνουν από μόνοι τους χωρίς την παρέμβαση του διεθνούς παράγοντα.Φοβούμενος το πολιτικό κόστος έβαλε την Ελλάδα σε ένα φαύλο κύκλο λιτότητας και αυστηρής οικονομικής επιτήρησης με άμεσο αποτέλεσμα η πατρίδα μας να απολέσει την εθνική της κυριαρχία αμετάκλητα και άνευ όρων.
Εξαιρώντας από όλα αυτά τον διεθνή εξωτερικό παράγοντα, που σαν δανειστές αυτοί είναι που βάζουν τους όρους και τους κανόνες λειτουργίας του κράτους με αποκλειστικό σκοπό η Ελλάδα να καταναλώνει μόνο όσα μπορεί και παράγει και να μπορεί να αποπληρώνει τα δάνεια της παράλληλα , από το δημοψήφισμα και μετά έχει γίνει σαφές και στους πλέον δύσπιστους, στους πλέον αντιδραστικούς, στους πλέον λαϊκιστές και οπισθοδρομικούς πολιτικούς ότι οι μεταρρυθμίσεις και το μνημόνιο είναι σχεδόν μονόδρομος για την όσο το δυνατόν πιο ομαλή λειτουργία της χώρας και κυρίως για την μετατροπή της πατρίδας μας σε ένα κανονικό, σε ένα σύγχρονο , σε ένα αυτάρκη οικονομικά κράτος.
Όλα τα παραπάνω για να καταφέρει μια κυβέρνηση να τα πετύχει , για να καταφέρει μια κυβέρνηση να αλλάξει την δομή λειτουργίας του κράτους και την νοοτροπία ενός κακομαθημένου λαού στο πολύ και σίγουρο χρήμα που του προσέφεραν οι θέσεις εργασίας του δημοσίου, χρειάζεται ή καλύτερα επιβάλετε να υπάρχει ενότητα και κοινή φωνή μαζικής πολιτικής πλειοψηφίας τόσο εντός αλλά κυρίως εκτός κοινοβουλίου, στις τάξεις της δοκιμαζόμενης κοινωνίας.
Στην πατρίδας μας τέτοιες αλλαγές ταχύτατες και ραγδαίες χωρίς να “κουνηθεί φύλλο” μπορούν να γίνουν μόνο από κυβέρνηση στην οποία θα συμμετέχει κάποιο υποτιθέμενο αριστερό κόμμα και αυτό γιατί η αριστερά είναι που ελέγχει τα εργατικά συνδικάτα,τους εργατοπατέρες, η αριστερά είναι που η θεωρία της έχει καταστεί ηγεμονική στην συνείδηση του λαού….
Για παράδειγμα η κυβέρνηση Σαμαρά έβγαλε προς πώληση 14 αεροδρόμια και αυτομάτως η αριστερά ξεσήκωσε το σύμπαν και ο τότε πρωθυπουργός στολίστηκε με επίθετα του τύπου, γερμανοτσολιάς, ξεπουληματίας κλπ με αποτέλεσμα την ματαίωση της πώλησης, ενώ πρόσφατα ο σημερινός πρωθυπουργός έπραξε το ίδιο με μικρότερο όμως τίμημα ζημιώνοντας την οικονομία και δεν υπήρξε καμία αντίδραση…η πώληση ήταν στην σωστή κατεύθυνση και αναγκαία παρ’όλα αυτά.
Φίλες και φίλοι ο δρόμος που πρέπει να διαβούμε ως χώρα και ως πολίτες είναι ανηφορικός και δύσκολος και αν ο Α.Τσίπρας, μετά από 5 χρόνια με τερατώδη ψεύδη, με καλλιεργούμενο μίσος έναντι όσων είχαν διαφορετική ρητορική από την δική του στα χρόνια της αντιπολίτευσης και 16 μήνες στην κυβέρνηση χωρίς να κλείνει κανένα πρόβλημα και χωρίς καμία ουσιαστική μεταρρύθμιση, οφείλει να πράξει κάτι που θα έχει θετικό πρόσημο για τον ίδιο αλλά πρωτίστως για την χώρα…να παραιτηθεί από πρωθυπουργός και να στηρίξει μια κυβέρνηση εθνικής ενότητας με πρόσωπο ευρείας αποδοχής και ευρείας κοινοβουλευτικής πλειοψηφίας για να καταφέρει επιτέλους και η Ελλάδα όπως η Κύπρος, η Ισπανία, η Πορτογαλία και η Ιρλανδία να περάσουμε στην απέναντι πλευρά από αυτή του μνημονίου.
Είναι η μόνη γρήγορη και αποτελεσματική λύση και είναι χρέος του προς τους νέους που τον πίστεψαν, προς τους πολίτες γενικότερα που τον εμπιστεύτηκαν και τους πρόδωσε μα πάνω από όλα είναι χρέος του για το μέλλον των παιδιών μας γιατί η παρούσα γενιά νέων “κάηκε” στον βωμό του λαϊκισμού, του ρουσφετιού και του πάθους για μια καρέκλα εξουσίας με οποιοδήποτε τίμημα και ο ίδιος έχει καταστεί το κατεξοχήν σύμβολο λαϊκισμού στην σύγχρονη Ελλάδα.
Υ.Γ. τυχόν εκλογές , πριν την αξιολόγηση θα οδηγήσουν την χώρα σε λάθος κατεύθυνση….αρκεί η σημερινή κυβέρνηση να επιθυμεί την αξιολόγηση και να μην επαναληφθούν τα περσινά.
