Με περιορισμένες αλλαγές σε σχέση με το σχέδιο που τέθηκε σε δημόσια διαβούλευση και με τον βασικό κορμό των αυστηρών περιορισμών για την ανάπτυξη νέων αιολικών έργων να παραμένει, οδεύει προς τις τελικές ανακοινώσεις, πιθανώς και σήμερα, το νέο Ειδικό Χωροταξικό Πλαίσιο για τις Ανανεώσιμες Πηγές Ενέργειας.
Παρά τις διαφωνίες και τις παρεμβάσεις της αγοράς τους τελευταίους μήνες, οι πληροφορίες αναφέρουν ότι οι αλλαγές που έχουν εξεταστεί για το τελικό κείμενο είναι σαφώς λιγότερες από εκείνες που επιδίωκε ο κλάδος.
Η επικρατέστερη παρέμβαση, τουλάχιστον μέχρι την εκδήλωση των καταστροφικών πυρκαγιών, αφορούσε το κριτήριο της μέσης ταχύτητας ανέμου των 4 m/s. Αντίθετα, ο «κόφτης» των 1.200 μέτρων για τα νέα αιολικά, οι περιορισμοί στα νησιά και οι αυστηρές προϋποθέσεις για τις Ζώνες Ειδικής Προστασίας (ΖΕΠ) παρέμεναν στον βασικό κορμό του σχεδίου. Μικρότερες διορθώσεις είχαν επίσης εξεταστεί στις μεταβατικές διατάξεις, χωρίς να μεταβάλλουν τη συνολική φιλοσοφία του νέου πλαισίου.
Η ΚΥΑ για το νέο Χωροταξικό και η αυστηρότητα των ρυθμίσεών της έρχονται πάντως σε μια περίοδο κατά την οποία έχει αναζωπυρωθεί έντονα η δημόσια συζήτηση γύρω από τις ΑΠΕ, με φόντο τις καταστροφικές πυρκαγιές σε Αττική και Βοιωτία αλλά και τον ρόλο των ηλεκτρικών δικτύων.
Στο ήδη φορτισμένο αυτό κλίμα προστέθηκε χθες και η εισαγγελική παραγγελία για προκαταρκτική εξέταση από τη Διεύθυνση Αντιμετώπισης Εγκλημάτων Εμπρησμού σχετικά με εγκαταστάσεις αιολικών σταθμών σε ολόκληρη τη χώρα, με αφορμή τη μεγάλη πυρκαγιά στη Βοιωτία των προηγούμενων ημερών.
Η συγκυρία αυτή είχε μετακινήσει και τον αρχικό προγραμματισμό για την παρουσίαση του νέου Χωροταξικού, το οποίο έχει ουσιαστικά κλειδώσει εδώ και ημέρες. Η βασική φιλοσοφία του σχεδίου, πάντως, παραμένει σταθερή, με το ΥΠΕΝ να έχει κινηθεί προς επιμέρους διορθώσεις και όχι προς μια ευρύτερη αναθεώρηση των περιορισμών.
Το κριτήριο του ανέμου
Η σημαντικότερη παρέμβαση που είχε προκριθεί κατά την τελική επεξεργασία του Χωροταξικού, πριν από τις πυρκαγιές, αφορούσε το κριτήριο του αιολικού δυναμικού και ειδικότερα το όριο των 4 μέτρων ανά δευτερόλεπτο, το οποίο είχε προκαλέσει έντονες αντιδράσεις από την αγορά.
Με βάση την αρχική πρόβλεψη, όταν η μέση ταχύτητα του ανέμου σε μία δημοτική ενότητα ήταν χαμηλότερη από 4 m/s, ολόκληρη η δημοτική ενότητα μετατρεπόταν ουσιαστικά σε ζώνη αποκλεισμού για νέα αιολικά έργα. Αυτό σήμαινε ότι έμεναν εκτός ακόμη και επιμέρους περιοχές με σαφώς καλύτερο αιολικό δυναμικό, οι οποίες θα μπορούσαν να πληρούν όλα τα υπόλοιπα κριτήρια χωροθέτησης
