Σε μερικούς ανθρώπους έρχεται μια μέρα
που πρέπει το μεγάλο Ναι ή το μεγάλο το Οχι να πούνε.
Φανερώνεται αμέσως όποιος τόχει έτοιμο μέσα του το Ναι, και λέγοντάς το πέρα πηγαίνει στην τιμή και στην πεποίθησί του.
Ο αρνηθείς δεν μετανοιώνει.
Αν ρωτιούνταν πάλι, όχι θα ξαναέλεγε.
Κι όμως τον καταβάλλει εκείνο το όχι -το σωστό- εις όλην την ζωή του.
Κωνσταντίνος Π. Καβάφης (1901)
ΥΣΤΕΡΟ ΧΡΟΝΟΓΡΑΦΗΜΑ ΓΙΑ ΤΟ ΚΑΡΝΑΒΑΛΙ ΤΩΝ ΠΑΡΕΛΑΣΕΩΝ
Πριν πολλά έτη σε ένα χρονογράφημα του ΔΗΜΟΣΙΟΓΡΑΦΟΥ ΣΚΑΜΠΑΡΔΩΝΗ στην εφημερίδα Θεσσαλονίκη, ο εν λόγω συγγραφέας αναρωτηθείς τι είναι οι παρελάσεις έδωσε και την απάντηση, τίποτε άλλο από την
“Αυτοεπαλήθευση του έθνους”
Ψευδή τα νοήματα, ανούσια τα παραληρήματα, περιπλανώμενοι θίασοι που περιφέρονται χωρίς σκοπό και το κόστος των διοργανώσεων πολύ μεγάλο για την ήδη καταπονημένη οικονομία.
Νομίζω όλα αυτά έρχονται να προστεθούν σε όλη αυτή την περιρρέουσα πολιτική ατμόσφαιρα, ακόμη ένα κομμάτι στο παζλ για το κατρακύλισμα της χώρας.
Το μεγάλο ΝΑΙ αυτό που παρέδωσε την χώρα στα χέρια διεθνών παικτών και χρηματοοικονομικών κέντρων με ότι αυτό συνεπάγεται δεν έχει καμία σχέση με την επέτειο του ΟΧΙ της 28 ΟΚΤ.
Είναι σίγουρα βαριές οι κατηγορίες του δοσίλογου, του απατεώνα, του γερμανοτσολιά
Αλλά ευλόγως συνάγονται τέτοια συμπεράσματα.
Μάλιστα στην Θεσσαλονίκη αυτός ο καρνάβαλος με την εθνική επέτειο του ΟΧΙ συνοδεύτηκε με την παρουσία φουστανελοφόρων και μάλιστα με ιδιωτική χορηγία χαρακτηριστική και η δήλωση Δήμαρχου ΜΠΟΥΤΑΡΗ ότι «αυτή η ενέργεια προσβάλει την αισθητική μου σαν δημάρχου της πόλης».
Ποιοί λοιπόν είναι οι πατριώτες? Ένα ερώτημα που πλανάται όσο ποτέ άλλοτε στα τελευταία 40 χρόνια της μεταπολίτευσης, φιγουράρουν πολλά πρόσωπα και φυσικά η ηχηρή απουσία του απριλιανού παρακλαδιού της χρυσής αυγής από τις κινητοποιήσεις κατά της άφιξης της γερμανού καγκελαρίου, η ιδεολογική συγγένεια με το ναζιστικό αρχέτυπο δεν της άφησε συνειδησιακό τόπο για να βγάλει τις ομάδες εφόδου.
Από την άλλη σοκαριστικές και οι παρεμβάσεις των δημοσιογράφων οι οποίοι ρωτώντας την « ζώσα» νεολαία σχετικά με το νόημα και το περιεχόμενο των εκδηλώσεων αυτών, αυτό που περίτρανα καταδείχτηκε είναι έλλειψη ιστορικής μνήμης και το κενό ιστορικής παιδείας.
Τα ερωτήματα απλά αλλά αποκαλυπτικά .
Αλλοπρόσαλλες απαντήσεις από παντού και όμως η εθνική εμμονή ως ψυχωτικό σύνδρομο ενσαρκώνει μέσο της κορύφωσης αυτών των εκδηλώσεων που είναι οι παρελάσεις το εθνικό έλλειμμα.
Ποιός γνωρίζει για τον συνταγματάρχη Δαβάκη, για το στρατηγό Κατσιμήτρο η για τον ταγματάρχη Δουράτσο στο οχυρό Ρούπελ?
Κλέφτες, δοσίλογοι, αποτυχημένοι, θλιβεροί άνθρωποι που γαντζώνονται στην εξουσία προσπάθησαν να πιάσουν και φέτος μια θέση στα έδρανα ελπίζοντας να μην διαπομπευτούν και πάλι.
Και ο Πρόεδρος της Δημοκρατίας, ο άνθρωπος που δεν ήταν εκεί, θλιβερή καρικατούρα απών από κάθε διαδικασία, Αισχύλειος φυσιογνωμία βγαλμένος από ένα καρέ αρχαίου δράματος.
Είμαστε πολύ κοντά από την ώρα δημοσίευσης του άρθρου αυτού για να δούμε αν θα καταπέσει αυτή η κωμική τρόικα των διαπλεκομένων πολιτικών η αν μπορέσει να περάσει τα μέτρα και με τι απώλειες.
Προκαλεί θυμηδία όλο αυτό το άναρχο ανακάτεμα του πολιτικού σκηνικού το οποίο γίνεται χυλός με το ΔΝΤ να λέει ότι είναι αποτυχημένα τα μέτρα, τον Στουρνάρα να λέει ότι τα μέτρα αν δεν υπάρχει επιμήκυνση θα έπρεπε να ήταν 18 δις.
Τον Πάγκαλο να δηλώνει ότι θαυμάζει τον Σαμαρά, τον Παπακωνσταντίνου να δηλώνει ότι έχει άγνοια και να μην απαντά, την δικαιοσύνη να κυνηγά το δημοσιογράφο Βαξεβάνη για την ενέργεια δημοσιοποίησης της περιβόητης λίστας, στην ουσία κυνηγά και ποινικοποιεί την αλήθεια και προστατεύει το ψέμα και την απάτη.
Ο Βενιζέλος φαίνετε να είναι στα χαμένα, θυματοποιεί το πασοκ με την στάση του κοιτάζοντας αμήχανα είναι σε διαρκή σύγχυση μάλλον θα δούμε μια αφομοίωση του ΠΑΣΟΚ μέσα στην ΔΗΜΑΡ και όχι το αντίθετο.
Όλα αυτά αν δεν είναι πολιτικός χυλός τι άλλο μπορεί να είναι ?
Νομίζω φτάνει το τέλος της ύστερης εποχής της μεταπολίτευσης.
Δεν υπάρχουν κενά στην ιστορία, αυτά καλύπτονται, θα δοθεί αυτή η ιστορική ευκαιρία στην αριστερά να συναντήσει όχι μόνο την εξουσία αλλά και τον εαυτό της
υπάρχει μια ισορροπία τρόμου εντός της, ανάμεσα στους πραγματιστές, στο κεντρώο ΠΑΣΟΚ που ήδη εκφράζεται από πολιτικούς όπως ο Μητρόπουλος ο Σταθακης και άλλους και τις ριζοσπαστικές δυνάμεις που είναι ένα αντίβαρο και κρατούν την υγιή ισορροπία ανάμεσα στο κέντρο και τις δεξιές αποκλίσεις, πάντως σίγουρα δεν φτάνει μόνο η ηθική υπεροχή για να ασκήσεις διακυβέρνηση σε μια χώρα, τα πράγματα γίνονται μονόδρομος και μάλλον έχει δίκιο ο Αλέκος Αλαβάνος.
Αναγκαία η ύπαρξη του ΠΛΑΝ B
Δεν είναι ταμπού η επιστροφή στο εθνικό νόμισμα, δεν είναι οπισθοδρόμηση,δεν είναι επιστροφή στο παρελθόν, αλλά μια ευκαιρία να τραβήξει η χώρα μπροστά στον δρόμο του εκσυγχρονισμού .
Όλα βρίσκονται σε ένα νεφέλωμα ο λαός σίγουρα μπορεί να δώσει την λύση με το μεγάλο ΟΧΙ.
Άλλωστε μέσα στο DNA μας κυλά το αίμα της Αντιγόνης
Είμαστε παιδιά της Αντιγόνης (της ανυπακοής) και όχι του Κρέοντα.
ΠΟΛΙΤΙΔΗΣ ΧΡΗΣΤΟΣ 29
ΟΚΤ 2012
