Η υγεία του λαού δεν έχει ανάγκη από δωρητές
έχει ανάγκη από αλλαγή πολιτικής
Ονομάζομαι Παπαδόπουλος Δημήτρης και εργάζομαι στο Τμήμα Επειγόντων Περιστατικών του Γ.Ν. Πτολεμαΐδας “Μποδοσάκειο” ως συμβασιούχος εδώ και 3,5 περίπου χρόνια με το πρόγραμμα των 4.000 συμβασιούχων μέσω ΟΑΕΔ.
Στο διάστημα έξαρσης της πανδημίας και για όσο καιρό κράτησε η καραντίνα το ΤΕΠ μετατράπηκε σε τμήμα αποκλειστικά υποδοχής COVID-19. Όλο το προσωπικό του τμήματος σε συνεργασία με τους συναδέλφους των άλλων τμημάτων του νοσοκομείου αντιμετωπίσαμε εκατοντάδες περιστατικά, εκ των οποίων πάνω από 40 θετικά. Κανείς δεν περίσσεψε σε αυτή τη μάχη. Νοσηλευτές, γιατροί, τραυματιοφορείς, παραϊατρικό προσωπικό, υπηρεσίες καθαριότητας κλπ ήταν και είναι όλοι απαραίτητοι για την αντιμετώπιση των περιστατικών.
Αναπτύχθηκε το αίσθημα της αλληλεγγύης και αυτοπειθαρχίας μπροστά στο πρόβλημα. Ωστόσο διαπιστώναμε καθημερινά ότι εχθρός δεν ήταν μόνο ο ιός, αλλά και οι ελλείψεις στο προσωπικό, οι ελλείψεις σε μέτρα ατομικής προστασίας που δίνονταν με το σταγονόμετρο, που έλειπαν από πολλά τμήματα, οι ελλείψεις σε ιατροτεχνολογικό εξοπλισμό κλπ.
Φάνηκε καθαρά ποιος είναι ο πραγματικός εχθρός, αυτός της εμπορευματοποίησης της υγείας, της διάλυσης του ΕΣΥ, της εισόδου των ΣΔΙΤ, των απογευματινών ιατρείων, του όποιος πληρώνει βρίσκει την υγεία του, των εταιριών του φαρμάκου και των προμηθευτών που κάνουν πάρτι με τα χρήματα των ασφαλισμένων. Φάνηκε ότι οι πολιτικές που εφάρμοσαν οι μέχρι τώρα κυβερνήσεις έχουν στο επίκεντρο την εξασφάλιση της κερδοφορίας των πολυεθνικών και των ιδιωτικών συμφερόντων που λυμαίνονται τον χώρο της υγείας καθώς για αυτούς η υγεία του λαού είναι εμπόρευμα και όχι δικαίωμα για όλους.
Ανάμεσα σε άλλα έρχεται το Ίδρυμα Στ. Νιάρχος και δίνει δωρεά-χρηματικό μπόνους στους εργαζόμενους που δούλεψαν σε ΜΕΘ, ΜΑΦ, προσωπικό καθαριότητας και κλινικές COVID-19, με υπεύθυνους για τη σύνταξη καταλόγων των δικαιούχων τη διοίκηση του νοσοκομείου και υπό την εποπτεία την 3η ΥΠΕ. (Αρ.27 Παρ3.) Εξαιρείται έτσι όλο το υπόλοιπο προσωπικό που βρέθηκε μαζί με τους παραπάνω συναδέλφους στην πρώτη γραμμή της μάχης. Με ποια λογική εξαιρέθηκαν οι “ήρωες”; Μήπως ήταν τα χειροκροτήματα που πήραμε εφάπαξ πληρωμή;
Έχουμε ακόμα πολύ δρόμο μπροστά μας καθώς η πανδημία είναι σε εξέλιξη και δυστυχώς τα κρούσματα αυξάνονται και θα έπρεπε να είναι πιο προσεκτικοί στη διαχείριση τέτοιων καταστάσεων εκτός και αν επιδιώκουν τον τεχνητό διαχωρισμό του προσωπικού.
Δεν θα κατηγορήσω τους συνάδελφους μου που δέχτηκαν την δωρεά αφενός γιατί οι οικονομικές ανάγκες που έχουν οι εργαζόμενοι σήμερα είναι τεράστιες, ειδικά σε ένα τόσο κακοπληρωμένο επάγγελμα όπως του υγειονομικού και αφετέρου γιατί τα χρήματα του Νιάρχου και του κάθε μεγαλοεφοπλιστή, που αποφασίζει να κάνει δωρεές, είναι χρήματα του εργαζόμενου λαού, που βγήκαν με ιδρώτα και αίμα εργατών, κλεμμένα ουσιαστικά από την αφαίμαξη των εργαζομένων τους. Όσο περισσότερα επιστραφούν στον Ελληνικό λαό έστω και με τη μορφή δωρεών τόσο το καλύτερο. Ο κάθε εφοπλιστής δίνοντας δωρεές δεν κάνει τίποτα άλλο παρά να δίνει πίσω ένα μικρό μέρος αυτών που έχει κλέψει από το λαό.
Αυτό όμως που έχει μεγαλύτερη σημασία είναι να διεκδικήσουμε όλοι οι εργαζόμενοι στην υγεία μαζί με τον υπόλοιπο λαό αυτά που πραγματικά δικαιούμαστε τον 21ο αιώνα.
Δημόσια, δωρεάν, υγεία για όλους, απαλλαγμένη από επιχειρηματική δραστηριότητα που κυριολεκτικά παρασιτεί σε βάρος της υγείας του λαού.
Αύξηση των δαπανών για την υγεία που σημαίνει προσλήψεις μόνιμου προσωπικού, μονιμοποίηση των συμβασιούχων, προμήθεια ιατροτεχνολογικού εξοπλισμού, νέες κλινικές, ανάπτυξη της έρευνας κλπ.
Από τέτοιες πολιτικές έχει ανάγκη ο λαός μας και όχι από ψίχουλα που πετάει ο κάθε δισεκατομμυριούχος που έχει στόχο να κάνει τα νοσοκομεία ιδιωτικές κλινικές και μαγαζιά του για να κερδοσκοπεί.
