Σε λειτουργία βρίσκονται οι λιγνιτικές μονάδες του ΑΗΣ Καρδιάς και του Αμυνταίου, λόγω της αυξημένης ζήτησης σε ηλεκτρική ενέργεια αφού λόγω θέρους στο φουλ δουλεύουν και τα κλιματιστικά. Πολίτες και εργαζόμενοι, που βλέπουν τις μονάδες να καπνίζουν εν μέσω θέρους, απορούν. Απορούν γιατί δουλεύουν οι συγκεκριμένες μονάδες, όταν όλοι γύρω τους λένε πως πρέπει να γίνει οικονομία στις ώρες. Είναι πλέον κάτι παραπάνω από ορατός ο κίνδυνος να υπάρξει κενό τροφοδοσίας της Τηλεθέρμανσης της Πτολεμαΐδας μέχρι να γίνει η διασύνδεση με τη νέα Μονάδα 5.
Όπως είναι γνωστό οι ώρες λειτουργίας που απομένουν για το Αμύνταιο και την Καρδιά είναι ελάχιστες. Προς όφελος των τοπικών κοινωνιών, έχει προταθεί – υποτίθεται – η διακοπή της λειτουργίας τους, τους θερινούς μήνες με τη λογική ότι θα μπορούσαν να κάψουν το χειμώνα τις εν λόγω ώρες, δίνοντας το δικαίωμα στους κατοίκους της περιοχής να απολαύσουν το παράπλευρο όφελος της θερμικής ενέργειας. Αντί αυτού, βλέπουμε ότι κάποιοι βιάζονται να κλείσουν τις μονάδες. Κάποιοι βάφτισαν “απαραίτητη” την ισχύ των δύο ΑΗΣ, και τους επιβάλλουν να “καίνε σαν τρελοί”.
Το παραπάνω παράδοξο, δεν μπορεί να εξηγηθεί εύκολα. Είναι από τις περιπτώσεις που προσπαθούν να μας καθησυχάσουν, να μας πουν ότι «πιέσαμε τους φίλους μας στη ΔΕΗ», να μας πείσουν ότι «όλα θα πάνε καλά». Αλλά δεν πάνε. Τελικά δεν γίνεται τίποτα, οι ΑΗΣ συνεχίζουν να καίνε, και το τέλος της παροχής θερμικής ενέργειας στα δίκτυα της τ/θ φτάνει όλο και πιο κοντά.
“Βογκάμε” από το το κοινωνικό κράτος, την κοινωνική ευαισθησία της κυβέρνησης, το ανθρώπινο πρόσωπο της ΔΕΗ. Φτάνει, δεν θέλουμε άλλη αλληλεγγύη. Θέλουμε να δουλεύουν στοιχειωδώς, οι υποδομές που έχει πληρώσει πολλάκις ο φορολογούμενος με τον ιδρώτα του προσώπου του. Η κοινωνία αποδέχθηκε ότι πρέπει να βογκάει καθημερινά για το αυτονόητο, και να αντιμετωπίζει μόνη της το διαχρονικό διαχειριστικό έλλειμμα στο κράτος και τις δομές του. Αυτό που ζητάει πλέον, είναι να μην παίζουν με τη νοημοσύνη της, να μην την κοροϊδεύουν.
Ναι μας κοροϊδεύουν. Ακούμε καθημερινά για ένα κάρο επενδύσεις της ΔΕΗ, ακούμε για αναπτυξιακές λύσεις, ακούμε για τη μετάβαση στη μεταλιγνιτική περίοδο, ακούμε ακόμα και για μειωμένο τιμολόγιο ρεύματος και δεν έχουμε λύσει βασικά ζητήματα. Η κυβέρνηση, η Αντιπολίτευση, οι Βουλευτές, οι Αυτοδιοικητικοί, και οι άλλοι, βλέπουν το δέντρο και βλέπουν το δάσος.
Ζήτημα πρώτο: Δεν υπήρξε σχεδιασμός για την ομαλή κάλυψη των αναγκών θερμικής ενέργειας. Κανείς δεν είδε μπροστά, κανείς δεν είδε πως θα αντιμετωπιστούν οι ανάγκες της επόμενης γενιάς σε ενέργεια. Σε μία πληττόμενη περιφέρεια, που υποτίθεται ότι έχει προσφέρει τα μέγιστα στην εθνική οικονομία. Φρόντισε κανείς να δει τις ανάγκες του αύριο και του μεθαύριο; Ή αρκούνται στη διαχείριση της σημερινής ημέρας; Πολύ φοβάμαι ότι δεν φρόντισαν καν να αποσβεστούν τα τεράστια έργα των Δικτύων της Τηλεθέρμανσης.
Ζήτημα δεύτερο: Ο λόγος που μπαίνουν στο σύστημα οι δύο ΑΗΣ, είναι το ότι η κιλοβατώρα τους, αποτελεί την πιο οικονομική λύση. Λογικό, αφού η λιγνίτες δίνουν τη φθηνότερη ηλεκτρική ενέργεια. Σε συνδυασμό με τη μεγάλη ζήτηση, οι δύο μονάδες είναι απόλυτα απαραίτητες λόγω θέρους. Αν και η οικονομική κρίση είναι μία περίοδος μειωμένης ζήτησης ενέργειας από τους μεγάλους πελάτες, το σύστημα λειτουργεί “στο κόκκινο”. Τουτέστιν δεν έχουμε αρκετή ισχύ από μονάδες βάσης. Συνεπώς, αφού τόσο απαραίτητες είναι οι λιγνιτικές μονάδες, γιατί φτάσαμε ως εδώ; Ποιο σχεδιασμό κάναμε τόσα χρόνια; Κάναμε τις απαραίτητες επενδύσεις που έπρεπε; Η Μονάδα 5 είναι αρκετή ή έπρεπε να κατασκευάσουμε κι άλλες σύγχρονες μονάδες παραγωγής ενέργειας; Γιατί χειροκροτούσαμε τον κάθε πολιτικό που ερχόταν και έταζε πάρκα με “καθρεφτάκια”; Έχουμε συνειδητοποιήσει ότι αυτή τη στιγμή η επάρκεια του ελληνικού συστήματος κρέμεται για άλλη μια φορά από τους λιγνίτες και από τη Δυτική Μακεδονία;
Τα παραπάνω ερωτήματα είναι ρητορικά. Δεν μπορεί κανείς να τα απαντήσει. Κρίμα όμως, γιατί έχουμε πληρώσει ένα κάρο λεφτά για τους μισθούς των ανθρώπων που θα έπρεπε να έχουν μελετήσει, αποφασίσει και υλοποιήσει τις λύσεις στα τόσο σοβαρά θέματα της ενέργειας.
