- Φως, τους Αγίους : Τυχικόν
Πατάπιον, ω Στύλε,
Νεόφυτον, Υάκινθον,
τις εν οράματι είδεν.
Θεοτόκε Πανάχραντε
(Φως ζωής : )
(Πύρινος Στύλος : )
Παρουσιάστηκαν σε κάποιον
σε όραμά του κατά τον ύπνο
του οι τέσσερις Άγιοι :
Πατάπιος, Τυχικός, Υάκινθος
και Νεόφυτος.
Οι τέσσερις του ανέφεραν τα
ονόματά τους : «Εγώ είμαι ο
Άγιος Πατάπιος», είπε ο ένας.
«Εγώ είμαι ο Άγιος Τυχικός»
είπε ο δεύτερος. «Εγώ είμαι
ο Άγιος Υάκινθος» είπε ο τρίτος,
«Εγώ είμαι ο Άγιος Νεόφυτος»
είπε ο τέταρτος. Του ζήτησαν
να ξυπνήσει αμέσως, να
σηκωθεί και να σημειώσει τα
ονόματά τους σε χαρτί, γιατί
το πρωί, όπως του είπαν,
θα ξεχνούσε τα ονόματά τους.
Μια μικρή διακοπή στην
εξιστόρηση του ενυπνίου
τούτου.
Ο άνθρωπος βλέπει όνειρα.
Μερικές φορές καλά, μερικές
φορές όχι καλά. Τις περισσότερες
φορές τα θυμάται το πρωί
που ξυπνά. Ελάχιστες όμως
φορές τα ξεχνά.
Κάποιες άλλες φορές θυμάται
τον κορμό τους χωρίς
τις λεπτομέρειες. Όταν το όνειρο
είναι χαρούμενο, ευχάριστο,
γλυκό και το πρωί ο άνθρωπος
ξεχνά τις λεπτομέρειές του,
απομένει με την νοσταλγία της …
«γλυκύτητος» του ονείρου και με
το … παράπονο της λησμονιάς
των λεπτομερειών του.
Επανερχόμαστε στο όραμα.
Ο κοιμώμενος πιστός,
σαστισμένος, ξύπνησε,
σηκώθηκε και έγραψε τα
τέσσερα ονόματα σε χαρτί
προκειμένου να τα αναζητήσει
το πρωί στο εορταστικό
θρησκευτικό ημερολόγιο.
Η αλήθεια είναι ότι ο ίδιος
δεν γνώριζε ούτε κατ΄ όνομα
τους παρουσιαζομένους σ΄
αυτόν τέσσερις Αγίους.
Ο πιστός ήτο πολύ κουρασμένος
από την δουλειά της ημέρας
και δεν είχε την αντοχή να κάνει
μέσα στα βαθιά μεσάνυκτα την
έρευνα αυτή.
Το πρωί, πήρε το χαρτάκι στο
οποίο είχε σημειωμένα τα
τέσσερα ονόματα και τα
αναζήτησε στο θρησκευτικό
εορτολόγιο της Εκκλησίας μας.
Διαπίστωσε ότι και οι τέσσερις
πράγματι ήσαν άγιοι της
Εκκλησίας μας : Ο Άγιος
Πατάπιος, ο Άγιος Τυχικός, ο
Άγιος Υάκινθος και ο Άγιος
Νεόφυτος.
Διαπίστωσε μάλιστα ότι οι
Άγιοι Πατάπιος και Τυχικός
συνεορτάζουν την 8η
Δεκεμβρίου, ο Άγιος Υάκινθος
εορτάζει την 18η Ιουλίου,
και ο Άγιος Νεόφυτος
εορτάζει την 5η Μαϊου.
Κάνοντας περαιτέρω έρευνα
ο πιστός επληροφορήθη ότι το
σκήνωμα του Αγίου Παταπίου
ευρίσκεται σχεδόν ακέραιο στο
εν Λουτρακίω Μοναστήρι
γυναικών Μοναχών.
Έκανε ο ίδιος τάμα να
επισκεφθεί το Μοναστήρι, για να
τιμήσει το σκήνωμα του
Αγίου. Ο πιστός εξεπλήρωσε
το τάμα του, πήγε στο Μοναστήρι
και τίμησε το σχεδόν ακέραιο
σκήνωμα του αγίου αυτού.
- Προσπίπτομεν τω Ιησού
του ύπνου εξεγερθέντες,
ελεησάτω δια σου
ημάς ο Κύριος, Ξένιε.
Θεοτόκε Πανάχραντε.
(Ξένιος : )
(=Ξυπνάμε τη νύχτα, Παναγία,
και προσκυνούμε τον Χριστό.
Ας μας παράσχει ο ίδιος το μέγα
έλεός του, με τις πρεσβείες σου).
Στην Εκκλησία μας ψάλλουμε :
«Εξεγερθέντες του ύπνου
προσπίπτομεν Σοι, Αγαθέ,
και των Αγγέλων τον ύμνον
βοώμεν Σοι, Δυνατέ :
Άγιος, άγιος, άγιος εί ο
Θεός δια της Θεοτόκου
ελέησον ημάς».
- Αγάπην, ή αντανακλά
το φως, το του Υιού σου
της Αναστάσεως, Αυλή,
χάρισαί μοι, Φυτόκου.
Θεοτόκε Πανάχραντε.
(Αυλή : )
(Φυτόκου : Μαγνησία)
(αρχ. ανακλώ, μτγν. αντανακλώ=
αντικαθρεπτίζω, αντιφεγγίζω
(=Παναγία, χάρισέ μου την
αγάπη που αντικαθρεπτίζει το
φως της Αναστάσεως του Υιού
σου).
84.Το «Χαίρων ίσθι», Σουμελά,
σημαίνει : «Καλά νάσαι»,
το : «Χαίρων ίθι»: «Στο καλό»,
θάλασσα Αδιάβατε.
Θεοτόκε Πανάχραντε
(Σουμελά : Καστανιά Ημαθίας)
(Αδιάβατος θάλασσα : )
(=Το «Χαίρων ίσθι» σημαίνει
«Να είσαι πάντα καλά»,
το «Χαίρων ίθι», Παναγία,
σημαίνει «Στην ευχή του Θεού»,
«Στο καλό», «Ο Θεός μαζί
σου»).
- «Ανάστηθι», συ, «Κύριε..
η χειρ σου υψωθήτω,
μη επιλάθη», Δέσποινα,
«εις τέλος των πενήτων».
Θεοτόκε Πανάχραντε.
(Δέσποινα : Ικαρία)
(=Εγέρσου, αναστήσου,
σήκω όρθιος, Κύριε, συ ο
Θεός μας, ύψωσε το χέρι σου
και μη λησμονήσεις μέχρι το
τέλος εμάς τους φτωχούς
στο πνεύμα).
Κατά την Θεία Ακολουθία
του Ιερού Επιταφίου, το
εσπέρας της Μεγάλης
Παρασκευής ψάλλουμε εις
την Εκκλησία μας :
« Ανάστηθι, Κύριε ο Θεός
μου, υψωθήτω η χειρ σου,
μη επιλάθη των πενήτων
σου εις τέλος ». (Ψ. θ΄ 33).
- «Ότε», Αγνή, «η αμαρτωλός
προσέφερε το μύρον»,
ο Ιούδας «..συνεφώνει», Ηώ,
«τοις παρανόμοις…..», Ξύλον.
Θεοτόκε Πανάχραντε.
(Αγνή : )
(Ηώ αγνείας : )
(Ξύλον ζωής : )
Ψάλλουμε στην Εκκλησία μας
το εσπέρας της Μεγάλης
Τρίτης, κατά την Ιεράν
Ακολουθίαν του Νυμφίου :
«Ότε η αμαρτωλός προσέφερε
το μύρον (Λουκά ζ΄ 37-38),
τότε ο μαθητής συνεφώνει τοις
παρανόμοις» (Ματθαίον κστ΄
14-16).
(= Όταν η αμαρτωλή
γυναίκα προσέφερε μύρον στον
Χριστό, την ίδια στιγμή,
στον ίδιο χρόνο, ο μαθητής του
Ιούδας έκανε συμφωνία με
τους παρανόμους για την
προδοσία του Χριστού).
- Εστί το Ευαγγέλιον
ο λόγος του Κυρίου,
ός (Κύριος) πηγή ζωής
δι΄ ημάς, Γηρομερίου.
Θεοτόκε Πανάχραντε.
(Γηρομερίου : Θεσπρωτία)
(=Το Ιερό Ευαγγέλιο είναι
ο λόγος του Χριστού, ο
οποίος (Χριστός) είναι η πηγή
της ζωής για εμάς τους
πεινώντες και διψώντες τον
λόγον Του).
Κατά την αρχαία ελληνική γλώσσα
το ρήμα διψάω -ώ ή διψήω –ώ
φέρεται :
α) ως αμετάβατο,
β) με γενική =σφοδρώς επιθυμώ
κάτι,
γ) με απαρέμφατο,
και μεταγενέστερα έχουμε το
ίδιο ρήμα διψώ
α) με αιτιατική,
β) με δοτική,
γ) εμπροθέτως.
Έτσι ορθό το : διψώ + αιτιατ., ήτοι
διψώ λόγον ή διψώ δικαιοσύνην.
Βλέπε σελίδα 396 του «Μέγα
Λεξικόν Ρημάτων, Τόμος 1ος
Α-Θ, του Θεοδώρου Κοντέου.
Υπάρχει ο λόγος του Κυρίου :
«Μακάριοι οι πεινώντες και οι
διψώντες την δικαιοσύνην, ότι
αυτοί χορτασθήσονται»
- Κάτοπτρον της πνευματικής,
Φως, καταστάσεώς μου,
Κλεις, ο καλός αγών εστίν,
όν αγωνίζομαι, Όρους.
Θεοτόκε Πανάχραντε.
(Φως άδυτον : )
(Κλεις της Βασιλείας : )
(Αγίου Όρους : Άγιον Όρος)
Κάτοπτρον = και καθρέπτης,
Βλέπε σελ. Λεξικού
Ελληνικής Γλώσσης, Γεωργίου
Μπαμπινιώτη.
(= Ο αγών ο καλός που δίνουμε
είναι ο καθρέπτης της πνευματικής
μας καταστάσεως. Δείχνει,
αποκαλύπτει τα προτερήματά μας
αλλά και τις αδυναμίες μας).
- Πας τις απολέγει εν τη ζωή
αρετήν ή κακίαν.
Η πρώτη οδεύει προς Χριστόν,
η άλλη εις αμαρτίαν.
Θεοτόκε Πανάχραντε.
(απολέγω =κάνω επιλογή)
(απολέγω + αιτ., απολέγω τι
=επιλέγω κάτι)
- Ελεησάτω ο Κύριος
ημάς, ταις σαις πρεσβείαις,
έτι σωσάτω τας ψυχάς
ημάς, ω συ Ωδίνες.
Θεοτόκε Πανάχραντε
(Αλόχευτοι Ωδίνες : )
(Αλόχευτος ωδίς = πόνος
τοκετού, γέννας, χωρίς
λοχεία.
Η ωδίς –ίνος στα αρχ. πόνος
γέννας, τοκετού. Βλέπε σελίδα
1137 λεξικού Αρχαίας
Ελληνικής Γλώσσης, Ιωάννου
Σταματάκου, 1972.
Η ωδίνη, στη δημοτική, ο
πόνος γέννας, τοκετού.
Η οδύνη = η θλίψη, ο βαθύς
πόνος).
11-5-2026
