Πως θα μπορούσε η ανθρωπότητα να απαλλαγεί από τη μάστιγα αυτή
Το πρόβλημα των ναρκωτικών, έχει γίνει τεράστιο αι δικαιολογημένα θεωρείται η μάστιγα της εποχής μας, αφού η διάδοση τους και η χρήση πήρε τεράστιε διαστάσεις και έχει πλήξει τις κοινωνίες των πολιτισμένων λαών και ιδιαίτερα τις νέες γενιές.
Παρά τις διεθνείς κινητοποιήσεις και συνεργασίες ο πόλεμος κατά των ναρκωτικών δεν κερδήθηκε και οι αποφάσεις τους αντί να αποδυναμώσουν τους μεγαλέμπορους, αύξησαν τους χρήστες, πολλαπλασίασαν τους νεκρούς στα πάρκα, δημιούργησαν το αδιαχώρητο στις φυλακές.
Στις πλούσιες χώρες, χωρίς να είναι υπερβολή τα ναρκωτικά αποτελούν πλέον ένα είδος που πέρασε στην καθημερινή κατανάλωση. Υπάρχουν βέβαια πολλοί λόγοι για τους οποίους ένα άτομο μπορεί να γίνει χρήστης ναρκωτικών ουσιών. Συνήθως όμως στα ναρκωτικά καταφεύγουν άτομα που νιώθουν ισχυρό άγχος απέναντι στα προβλήματα της ζωής, αβεβαιότητα ή περνούν ψυχολογική κρίση κατά την περίοδο της εφηβείας. Έχει υποστηριχθεί ότι τα άτομα δοκιμάζουν όλες αυτές τις δυσκολίες της ζωής, γιατί δεν έχουν προετοιμασθεί σωστά για τη ζωή ήδη από το οικογενειακό περιβάλλον. Η ανάγκη χρήσης ναρκωτικών και ο εθισμός στη συνέχεια στη χρήση τέτοιων ουσιών καταλήγει στην εξάρτηση απ’ αυτές. Πρόκειται δηλαδή για άτομα που γνώρισαν το παραχάϊδεμα, τις διευκολύνσεις, την υπερβολική αγάπη, την προστασία. Ανάπτυξαν και διατήρησαν μια αντίληψη για τη ζωή, σύμφωνα με την οποία κάποιος πρέπει να τους υποστηρίζει και να τους στηρίζει για να προχωρούν μπροστά.
Αυτή η κατάσταση είναι το πρόσφορο έδαφος για την καταφυγή στα ναρκωτικά. Με αυτά καταπραϋνεται το άγχος, δίνεται μια προσωρινή ψευδαίσθηση θάρρους και αυτοπεποίθησης, στη συνέχεια όμως όταν έρχεται η ψυχοσωματική κατάρρευση, τότε η ναρκομανία βιώνεται ως αρρώστια. Όπως και όλοι οι νευρωτικοί έτσι και οι ναρκομανείς χρησιμοποιούν την αρρώστια τους σαν πρόσχημα για να αποφεύγουν να λύσουν τα προβλήματα της ζωής και για να προσελκύσουν την υποστήριξη των άλλων και των δικών τους.
Η ναρκομανία από ορισμένους θεωρήθηκε σαν μια τάση για αυτοκαταστροφή. Άλλοι κατηγόρησαν την έλλειψη ιδανικών, τον τεχνολογικό πολιτισμό, ή άλλους παράγοντες για τη διάδοση της ναρκομανίας.
Οι ναρκομανείς χρειάζονται ενθάρρυνση, διαφώτιση της κατάστασης τους και κατανόηση. Οι ναρκομανείς πρέπει να καταλάβουν ότι η δυνατότητα θεραπείας βρίσκεται στα χέρια τους και στη συνεργασία με ομάδες που αγωνίζονται για τέτοιους σκοπούς. Για την αντιμετώπιση της πράγματι μεγάλης σύγχρονης κοινωνικής πληγής όλες οι χώρες του κόσμου έχουν θεσπίσει αυστηρούς νόμους που αφορούν τη διακίνηση και τη χρήση τους, χωρίς όμως μέχρι τώρα να πετύχουν και ανάλογα αποτελέσματα. Το γεγονός αυτό αφήνει αναπάντητα εύλογα ερωτήματα πως δεν μπόρεσε κανένα κράτος να σπάσει την αλυσίδα χρήστου, βαποριού, εμπόρου.
Είναι γνωστές οι χώρες οι οποίες παράγουν και διακινούν τεράστιες ποσότητες σ’ όλο τον κόσμο. Το θέμα έγινε παγκόσμιο ιδίως των αναπτυγμένων λαών και η καταπολέμηση τους δεν είχε τα αναμενόμενα αποτελέσματα, με αντίτιμο βαρύ τον επηρεασμό της κοινωνίας γιατί χτυπάν το πιο ευαίσθητο και πολύτιμο τμήμα τη νεολαία. Τα ναρκωτικά προκαλούν νάρκη, ύπνο, απώλεια συνείδησης και εθισμό. Ο εθισμός προκαλείται από συνεχή χρήση και το αίσθημα της ευεξίας, μέθης ή ευχάριστης παραίσθησης μεταφέρει το ναρκομανή σε χώρο ονειρικό με την ψευδαίσθηση της απόλυτης ευτυχίας. Στη σημερνή εποχή που η κοινωνία μας μαστίζεται από πολυποίκιλες κρίσεις, χρέος κάθε κυβέρνησης είναι η ενημέρωση και η λήψη προληπτικών μέτρων, συνοδευόμενων όμως από αυστηρούς νόμους που θα εφαρμόζονται από όλους και ιδιαίτερα σκληρούς νόμους και μεγάλες ποινές στους εμπόρους ναρκωτικών, που για το πρόσκαιρο κέρδος οδηγούν χιλιάδες νέων ανθρώπων στο θάνατο. Η αποτυχία στη ζωή πελαγώνει τη σκέψη όσων φοβούνται να παλέψουν δυναμικά, κάμπτει τη θέληση τους και τους προσφέρει ως εύκολη λεία στα χέρια οργανωμένων εγκληματικών συμφερόντων. Η ίδρυση στην έδρα κάθε νομού, ομάδες απεξάρτησης στα τοπικά νοσοκομεία και άλλα νοσηλευτικά ιδρύματα θα διευκολύνουν τα μέγιστα στη μείωση των χρηστών, γιατί η επιθυμία των νέων και ο μιμητισμός τους να δοκιμάσουν όλες της πλευρές της ζωής τους φαλκιδεύει σε χώρους και συντροφιές ακίνδυνες για τους νεαρούς όπου όμως δρουν κυκλώματα εμπορίας ναρκωτικών. Όταν βρεθούν μπλεγμένοι στα δίχτυα της αράχνης κυριολεκτικά είναι πλέον αργά και επιστροφή δεν υπάρχει. Δυστυχώς δεν αντιδράσαμε σωστά σαν λαός και δεν λήφθηκαν από το κράτος τα ανάλογα μέτρα, ώστε να καταπολεμηθούν αποτελεσματικά, αφού πλέον πωλούνται φανερά και διακινούνται ακόμη και σε φυλακές που φυλάσσονται πιο αποτελεσματικά. Εδώ υπάρχουν αναπάντητα ερωτηματικά πως διοχετεύονται τα ναρκωτικά στις φυλακές και ποιοι βοηθούν σ’ αυτό. Οι χρήστες ακολουθούν τον ολέθριο δρόμο των ναρκωτικών και πισωγύρισμα είναι αδύνατο. Το πολύπλοκο πρόβλημα αντιμετώπισης των ναρκωτικών απασχολεί συνεχώς τις κυβερνήσεις όλων των κρατών με εναλλακτικές μεθοδεύσεις θαρραλέες και πρωτοποριακές.
Ένα άλλο γεγονός που πρέπει να μας ανησυχήσει είναι αύξηση της εγκληματικότητας και εν μέρει οφείλεται και στους χρήστες των ναρκωτικών, γιατί αν δεν έχει να πληρώσει τη δόση του, θα καταφύγει στην κλοπή, τη βία, τη δολοφονία.
Γεννάται όμως ένα ερώτημα. Πως φθάσαμε ως εδώ; Γιατί οι χρήστες δεν είναι μόνο αποτυχημένοι στη ζωή, αλλά και άνθρωποι που κατέχουν κοινωνικές θέσεις. Και επειδή το πρόβλημα δεν είναι τοπικό αλλά παγκόσμιο, χρειάζεται η συνισταμένη των προσπαθειών όλων των κυβερνήσεων.
Είναι γνωστές σε όλους οι χώρες που παράγουν σε μεγάλες ποσότητες ναρκωτικά. Επειδή το πρόβλημα απασχολεί όλο τον πολιτισμένο κόσμο θα πρέπει να δημιουργηθεί ια διεθνής δύναμη καταπολέμησης των ναρκωτικών, η οποία θα έχει τη δυνατότητα αλλά και την εξουσιοδότηση να επεμβαίνει παντού. Σε τοπικό επίπεδο να αυξηθεί η προσπάθεια πρόληψης και να αρχίσει από τα δημοτικά σχολεία.
Οι γονείς των παιδιών που παρασύρθηκαν στον κλοιό του θανάτου να έχουν το θάρρος να καταγγέλουν αμέσως κάθε παρουσιαζόμενο κρούσμα στις αρχές.
Να ληφθεί μέριμνα για την επανένταξη των χρηστών στην κοινωνία μετά την απεξάρτηση τους από τα ναρκωτικά.
Σε μερικά κράτη αφού είδαν ότι τα κατασταλτικά μέτρα δεν απέδωσαν, προσπάθησαν με άλλες ουσίες λιγότερο επικίνδυνες να θεραπεύσουν τους χρήστες.
Ας κηρύξουμε σταυροφορία όλοι μας κι ας προσπαθήσουμε να σπάσουμε τα κυκλώματα των εμπόρων ναρκωτικών, γιατί αν σήμερα χτυπάει για άλλους η καμπάνα, δε γνωρίζουμε αν αργότερα χτυπήσει και στην αυλή μας.
ΓΙΑΝΝΑΚΗΣ ΓΕΩΡΓΙΟΣ
