Υπάρχει τρόπος να βοηθήσουμε την χώρα ενεργά ως κυβέρνηση και ως σωστός, δραστήριος και αποφασιστικός λαός.
Βλέπουμε ότι τίποτε δεν μπορεί να προχωρήσει μέσα από προγράμματα ανεπαρκώς μελετημένα και πρόχειρα τακτοποιημένα.
Η χώρα πρέπει να σωθεί όχι μόνο με την βοήθεια των ξένων αλλά και με την δική μας προσπάθεια και την συμπαράσταση όλων.
Έχουν βεβαίως γίνει πολλά, όμως υπολείπονται αρκετά ακόμη. Ή θα πρέπει να καθαρισθεί από άκρου εις άκρον το σπίτι μας και να νοικοκυρευθεί ή θα μείνουν χώροι και εστίες μόλυνσης και ακαταστασίας που ενδεχομένως θα γίνουν προσεχώς αφορμή διά περαιτέρω, πρόσθετες ενέργειες νοικοκυρέματος με αποτέλεσμα την εκ νέου δυσαρέσκεια μέρους αυτού του ανικανοποίητου δια να μην πω αχάριστου λαού.
Όταν τακτοποιούμε θα πρέπει να τα επανεξετάζουμε όλα, ώστε να μην υπάρχουν περιπτώσεις σοβαρές που τυχόν παραλείψαμε, που άθελά μας παραβλέψαμε.
Αγωνιζόμαστε τόσον καιρό τώρα με το καυτό ζήτημα των μεταναστών. Δεν έχουμε πού να τους βάλλουμε και πώς να τους περιθάλψουμε. Πού θα βρούμε τόσα χρήματα και πού τελικά θα τους στεγάσουμε, προσωρινά ή ακόμη και μόνιμα.
Η Ελλάδα, όμως, γνωρίζει να βρίσκει τον τρόπο και τον τόπο που χρειάζεται. Αρκεί να το θέλει. Τίποτε δεν είναι ακατόρθωτο. Τίποτε δεν είναι αδύνατο να πραγματοποιηθεί σωστά και δίκαια.
Προ 20 και πλέον ετών είχαμε να περιθάλψουμε τους μετανάστες εξ Ανατολών: Ελληνοπόντιους, Ρωσοπόντιους, Αρμένους και Γεωργιανούς. Τακτοποιήσαμε τους Ελληνοπόντιους, παρέχοντας τους δωρεάν κατοικίες, ηλεκτρικό ρεύμα και νερό ώσπου να ορθοποδήσουν. Και μετά από χρόνια, σταματήσαμε να τους παρέχουμε δωρεάν φως και νερό, ενώ τους εφοδιάσαμε από την αρχή ακόμη με προνοιακά επιδόματα, δωρεάν ιατροφαρμακευτική περίθαλψη και άλλες οικονομικές βοήθειες.
Εκτός της δωρεάν διαμονής την οποία εκρίναμε ότι δεν θα έπρεπε να τους χορηγήσουμε, εφοδιάσαμε τους Αρμένους, τους Ρωσοπόντιους και τους Γεωργιανούς με διάφορα οικονομικά βοηθήματα, προνοιακά επιδόματα, ιατροφαρμακευτική περίθαλψη κ.λ.π. βοηθήματα που είχαν ανάγκη.
Είναι καιρός πλέον σήμερα, αφού όλοι αυτοί οι Πόντιοι έχουν καλά τακτοποιηθεί οικονομικώς και με την στήριξη του κράτους απέκτησαν τόσα όσα δεν ονειρεύθηκαν ποτέ πολλοί από τους εντόπιους Έλληνες. Είναι σειρά να τακτοποιηθούν και οι σημερινοί μετανάστες με οικονομικά βοηθήματα και με την χρήση κτισμάτων όπως τα Γραφεία των Παλλινοστούντων και όχι μόνο των Σχολών Αστυφυλάκων, Στρατοπέδων, Εφοριών κ.λ.π.
Η οικονομική στήριξη με δωρεάν παροχές εφ’ όρου ζωής, δεν νομίζουμε ότι είναι ένα φρόνιμο και εποικοδομητικό κυβερνητικό μέτρο. Όλοι, χωρίς εξαίρεση θα πρέπει να τυγχάνουν της ίδιας μεταχείρισης από το κράτος, είτε αυτοί είναι Έλληνες ή ξένοι. Είτε είναι ανατολικοί ή δυτικοί, είτε είναι αυτοί μαύροι ή λευκοί.
Αυτό άλλωστε μας συνιστά και το Σύμφωνο Δουβλίνο 2 που υπογράψαμε και που εις κάθε εισερχόμενο εις την χώρα μας μετανάστη θα πρέπει να του εξασφαλίζεται από την Πολιτεία η ανάλογη στέγη και τροφή, διά κάποιο διάστημα, ώστε να μην καταφεύγει αυτός εις την παρανομία.
Γράφει:
η Χρυσάνθη Νικολαΐδου – Θραψανιωτάκη
Καθηγήτρια – Φιλόλογος
