Χρόνια τώρα ακούμε ανθρώπους να μιλούν για τα ‘’αυτονόητα’’. Γνωρίζουν όμως τι είναι αυτονόητο; Είναι κάτι πολύ γνωστό ορατό; Μήπως το επέβαλλαν τα μέσα πληροφόρησης-αποβλάκωσης; Οι ανακαλύψεις όμως συμβαίνουν μόνο όταν είσαι πρόθυμος να ακούσεις, να διαβάσεις, να αλλάξεις κάτι έξω από τα ‘’αυτονόητα’’. Οι συναισθηματικά στομωμένοι, οι υπερκινητικοί νευρωτικοί είναι από την δυσανεξία της επιβίωσης με τα ‘’αυτονόητα’’.
Η κρίση είχα ξαναγράψει είναι του λειψού και ανολοκλήρωτου κόσμου και θά ‘ναι πάντα εάν δεν την δούμε από όλες τις πλευρές.
ΜΠΟΡΟΥΜΕ ΝΑ ΑΦΟΠΛΙΣΟΥΜΕ ΜΕ ΕΥΓΕΝΕΙΑ ΑΥΤΟΥΣ ΠΟΥ ΜΑΣ ΚΥΒΕΡΝΗΣΑΝ; Μήπως πρέπει να αφοπλίσουμε πρώτα τις αιτίες της βαρβαρότητας που επέδειξαν; Και με την νέα αυτή αθωότητα να καταποντίσουμε τις καταπιεστικές δομές.Το τράνταγμα της ελευθερίας κάνει θαύματα τίποτε δεν το αντιστέκεται.Ούτε τύψεις, ούτε ενοχές, ούτε αίσθηση ανημπόριας, ούτε η αποκτήνωση που δημιουργεί ο περίγυρος της “εξουσίας’’.Έτσι θα ανασυσταθούμε και μαζί θα ανασυσταθεί και το ατομικό ασυνείδητο όλων για να βρούμε την ζωτική μας χάρη.Στο πατητήρι των τμηματικών υποταγμένων εξεγέρσεων το κρασί γίνεται ξύδι.Έιναι αυτό που λέμε προδωμένη ανθρωπιά. Φτάνουν οι επαναστάσεις με την πλάτη γυρισμένη ανάποδα.Ούτε μάξιμουμ, ούτε μίνιμουμ μεταβατικό πρόγραμμα αλλά μια στρατηγική συνόλου να καταρρίψει τον κόσμο του χθες για το καλό του κόσμου του αύριο.
ΝΑ ΣΤΑΜΑΤΗΣΟΥΜΕ ΝΑ ΑΓΟΡΑΖΟΥΜΕ ‘’ΕΞΟΥΣΙΑ’’.
Με αυτογνωσία, καταμερισμό εργασίας για όλους, ψυχαγωγία και όχι αγορά διασκέδασης, ανθρώπινες σχέσεις και όχι σχέσεις αντικειμένων.Σήμερα όσο πιο αντικείμενο υποκρισίας είσαι τόσο πιο πολύ ‘’κοινωνικός’’ γίνεσαι.
Τα κοινωνικά προβλήματα δεν τα λύνουν ούτε οι ψυχολόγοι, ούτε οι διαιτολόγοι και προπαντώς οι οικονομολόγοι ταχυδακτυλουργοί.Πρέπει να βρούμε τη συνοχή μας.Με απομονωμένους αγώνες διαχειριζόμαστε το ίδιο σύστημα από το οποίο δήθεν θέλουμε να απαλλαγούμε.
Φτάνει η αυτοκοροϊδία και η αυτογελοιοποίηση.Η αίσθηση της ‘’κοινότητας’’ έχω την αίσθηση ότι έχει δημιουργήσει στα μέλη της ένα απολίτικο ηδονισμό.Τα φουσκωμένα βατράχια της προσφοράς-προσφοράς, κριτικής-κριτικής.
Ο ολόπλευρος άνθρωπος θέλει να πάψει να είναι φάντασμα.Τα όπλα που χρησιμοποιούμε είναι όπλα αυτοκτονίας, χάνουμε χρόνο τον οποίο κερδίζει η ‘’εξουσία’’.
Ποτέ δεν απομακρυνθήκαμε από την αποχή των δουλεμπόρων.Από την αποικιοκρατία πήγαμε στην γενικότερη αποικιοκρατία της ‘’εξουσίας’’.
Δεν έχουμε ανάγκη από μάσκες οξυγόνου, δεν είμαστε ετοιμοθάνατοι, ΘΕΛΟΥΜΕ ΟΛΟ ΤΟ ΟΞΥΓΟΝΟ και τον ΔΙΚΟ μας ΗΛΙΟ.Δεν χρειάζεται να απολογηθούμε για να υπερασπίσουμε την ελευθερία μας.Δεν έχουμε το νεκρό βάρος των αντικειμένων, έχουμε αίμα στις φλέβες μας.Ό,τι δεν χρειάζεται να καταστραφεί αξίζει να ζει, ο άνθρωπος έχει την θεϊκότητά μέσα του και εάν την αρνηθεί αρνείται το Θεό, αυτό είναι το μεγαλύτερο και θανάσιμο αμάρτημα.
Όλος ο πλούτος που έκαναν θέαμα και γίνανε και οι άνθρωποι μέρος του δεν αξίζει όσο ένας μονάχα άνθρωπος.
Ως δάσκαλος Μαθηματικών και ως πολίτης δεν αντέχω την κοροϊδία που έχει τεράστια επίπτωση στους νέους μας.
Η φιλοσοφία του βολέματος, η διαπλοκή και η διαφθορά έχει μαράνει τον νεανικό ενθουσιασμό.
Δεν υπήρξε και ούτε θα υπάρξει ποτέ κανένα κόμμα που θα ‘ναι πάνω από την αλήθεια.
Δεν χρειαζόμαστε άλλα πολυτεχνεία για να μας σώσουν.Χρειαζόμαστε ένα ολόπλευρο σχέδιο.
Ας ξεκοπούμε από τις σκιές ευχαρίστησης και ας μην φουσκώνουμε από προσφορά.Πέσαμε σε παγίδα, ας απελευθερωθούμε.
Το σκοτάδι λεηλατεί το φως, ο χρόνος ροκανίζει την ανθρωπιά και η μετριότητα ερημώνει τα πάντα.
Εάν έχουμε Δημοκρατία τότε έχω το δικαίωμα να πω πως αυτό που έχουμε δεν είναι δημοκρατία, δεν θέλω να το προσδιορίσω.Κάποτε μας είχε πει Υπουργός πως τα παιδιά μας θα ζήσουν καλύτερα από εμάς. Εννοούσε βέβαια τα παιδιά του και τα παιδιά αυτών που χρησιμοποιούν τη Δημοκρατία τους για να εκφωνούν μεγάλους λόγους και να πράττουν άσχημα έργα.Ο Τρόπος που διαχειρίστηκε τη ζωή ο απαίδευτος Νεοέλληνας ήταν η ανικανότητα του και η έλλειψη αυτογνωσίας και δεν μας φταίνε σε τίποτα οι νεοί.Η βία ήταν πάντα το καταφύγιο του ανίκανου.
Η αμφισβητούμενη δυσφορία γίνεται θρύψαλα από τα κτυπήματα μιας ισχυρότερης και πυκνότερης δυσφορίας.Γίναμε αναίσθητοι και ευκολομεταχείριστοι όσο τα τούβλα.Μια όμως αδύναμη και αδέξια ελευθερία είναι μια αυθεντική ελευθερία.Όπου όμως η ελευθερία υποχωρεί ένα χιλιοστό, χίλιες φορές πολλαπλασιάζεται το βάρος της τάξης των πραγμάτων.
Μικρέμποροι πολιτικοί με διανοητική γύμνια εξαπάτησαν τους απονήρευτους και με συμμάχους πόλλους απ’ αυτούς που σήμερα γκρινιάζουν και καταριώνται έφεραν την πατρίδα μας και τους Έλληνες σ’ αυτήν την κατάσταση.
Ελπίζω να μην συναντηθούμε στο Λησμονητήριο της ζωής.
Η οκνηρία στη σκέψη βρήκε καταφύγιο στη ‘’διαλεκτική’’, η οποία έχει κακοποιηθεί και αχρηστευθεί και το λυπηρό είναι ότι και σήμερα γίνεται ακριβώς το ίδιο.
Η σκέψη ως φιλοσοφική και επιστημονική αναζήτηση είναι μια λεπτή και ακριβόλογη επιμονή εργασία, η οποία αμοίβει αυτούς που δεν προσπαθούν με προχειρότητες και πονηριά να την αποφύγουν καταφεύγοντας σε εύκολες εξηγήσεις και δόγματα.
Χάσαμε την ποίηση στην ζωή η οποία είναι ασυμφιλίωτη με την ‘’εξουσία’’ και την κάναμε θέαμα για κατανάλωση και όχι για στοχασμό.Την αγιογράφησαν και την υπέδειξαν κατοικία.Ο καθένας πίστευε ότι έγινε αφέντης των συναισθημάτων του.Ζούσε σε μια νησταλέα γαλήνη με συνείδηση κενοπέρασης.
Η αθλιότητα διεθνοποιήθηκε και η διαφθορά έφτασε σε παροξυσμό σ’ όλους τους χώρους της δημόσιας και ιδιωτικής ζωής.
Η αποβλάκωση είναι το ψυχοράγημα του ενήλικα που πίστευε ότι πέτυχε να ζήσει.
Οι ειδικοί της επικοινωνίας οργάνωσαν το ψέμα, την ψευδαίσθηση, την υποκρισία, όλα έγιναν θέαμα.Το ασυνείδητό μας δεν μας ανήκει παρά μόνο στα όνειρα, όταν και εάν ονειρευόμαστε.Το υποσυνείδητο δείχνει την εσωτερική θέληση αλλά το κυβερνούν άλλοι.Είναι ένα κύμα αντικρουόμενων θελήσεων.Στο προσυνειδητό ξαναβλέπουμε τις θελήσεις αλλά δεν είμαστε οπλισμένοι με τη συνείδηση ώστε να κάνουμε το σωστό, όχι κάτι σωστό, αλλά το σωστό.
Κτυπήθηκε ο μεσαίος χώρος όπου τα υπολείμματα της ‘’εξουσίας’’ και της φθοράς σμίγουν με την θέληση για τη ζωή της δημιουργικότητας.
Αγοράζουμε μισθωτοί και επαγγελματίες την ‘’εξουσία’’ και την πουλάμε.Έτσι ουσιαστικά στηρίζουμε τους αφέντες, εξουσιαστές, τους διευθυντές της παραγωγής και όχι την αυθεντική δημιουργικότητα.
Οι καλύτερες προτάσεις παραμένουν ακόμη τυχαίες, επιμέρους δεν είναι αρκετές και περιέχουν μέγιστη υποκρισία.
Μέσα μας μπορούμε να εφεύρουμε μία κοινωνία που δεν υπάρχει αλλά είναι παρούσα.
Πως θα νικήσουμε την ανεργία, την ανία, το άγχος, την μοναξιά,την υποκρισία,το ψέμα,τα ναρκωτικά.
Μαθητές από πολύ μικρές ηλικίες χρησιμοποιούν ηρεμιστικά χάπια, ποιοι τους οδηγούν εκεί.Ως καθηγητής είχα και έχω άριστους μαθητές που ψυχαγωγούνται με δύσκολα προβλήματα χωρίς να παρουσιάζουν τέτοιου είδους παρενέργειες άρα για μένα και συγχωρέστε με κάτι δεν κάνουμε σωστά γονείς, καθηγητές, κοινωνία.
Όσοι μιλούν για επανάσταση χωρίς το καθημερινό δικαίωμα στην άρνηση των καταναγκασμών έχουν στο στόμα τους ένα κουφάρι.Μην μπογιατίζετε την απελπισία με μεϊκαπ για τις ρυτίδες.
Αυτές οι λιπόθυμες σκέψεις για τη ζωή και οι σκιές ελευθερίας δημιουργούν την αφθονία των Σούπερ-Μάρκετ και αυτό είναι η κατάσταση του ηδονοβλεψία με ανεμοστρόβιλους από βάσανα.
ΝΑ ΞΕΠΕΡΑΣΟΥΜΕ ΠΡΩΤΑ ΤΗΝ ΚΡΙΣΗ ΜΕΣΑ ΜΑΣ και ΟΧΙ να την μασκαρέψουμε.Η θορυβώδης σιωπή της ψυχής μας είναι η κόλαση, είναι η απουσία του ΑΝΘΡΩΠΟΥ.
Ένα σύνολο ατόμων δεν έχει ‘’ψυχή’’ ανεξάρτητη από τις ψυχές των ατόμων που το αποτελούν αλλά αντίθετα παράγει φαντασιώσεις που δίνουν την ψευδαίσθηση ότι είναι σύνολο.Το άτομο αυτό καθ’ αυτό δεν ‘’εξηγείται’’ ποτέ πλήρως.Αποτελεί αδιακρισία και βιασμό η προσπάθεια απόλυτης εξήγησης.Όμως το σύνολο των ανθρώπων πρέπει να επικοινωνεί και όχι να κοινωνιολογεί.Η ψυχή δεν κοινωνικοποιείται.Μην κάνουμε την ιδεολογία της κατανάλωσης και κατανάλωση ιδεολογίας.
Στα εργαστήρια της ατομικής δημιουργικότητας πρέπει να διαλύσουμε τη συνειδηση των καταναγκασμών,του αισθήματος ανικανότητας.Όταν σου λένε ότι έχεις ικανότητες που δεν έχεις, σου στερούν τις δυνατότητες που έχεις,να τις κάνεις ικανότητες.Έτσι δημιουργήσαμε αριστούχες μετριότητες.Πολιτισμός όμως είναι η συνεχής προσπάθεια μετριασμού του φαντασιακού.Θέλουν να μας πείσουν πως είμαστε ίσοι, ίσοι όμως είναι μόνο οι ‘’σκλάβοι’’.
Η μοναδική αλήθεια είναι η ‘’υποκειμενικότητα’’.Χρειαζόμαστε ‘’οργάνωση για να πολλαπλασιάσουμε και να θεμελιώσουμε τη βάση’’ της αρμονίας των ατομικών θελήσεων όπου συντελείται το αμυδρό φως της δημιουργικότητας και να ξεφύγουμε από το αλλοτριωτικό δόκανο της αφαίρεσης και οικειοποίησης του θεάματος.
Να παντρευτούμε την εξέγερση και να ζωογονήσουμε τις μεγάλες κοινωνικές γιορτές προτού οι γραφειοκράτες την αγιογραφήσουν και την υποδείξουν ως καινούργια κατοικία.Ο καινός άνθρωπος πρέπει να πάψει να είναι κενός άνθρωπος.
Ας κάνουμε ότι είναι να κάνουμε μόνοι μας. Είμαι σίγουρος ότι δεν πρόκειται να τα κάνουμε χειρότερα απ’ ότι εκείνοι τα κάνανε στο όνομα μας.
Μέτριοι αφεντάδες με μέτριους δούλους.
Είναι καιρός να βγούμε από τους υπονόμους.
Μην λαχταράτε τη ζωή για να πεθάνετε στα χέρια της ‘’εξουσίας’’. Ακόμη και ο πιο φιλήσυχος άνθρωπος είναι γεμάτος ματοβαμμένες ονειροπολήσεις.Καλά όλα τα κοινωνικά παντοπωλεία και οι εκδηλώσεις αλληλεγγύης αλλά το τσάμπα κρέας το δίνουν στα συμπαθέστατα αυτά πλάσματα, στα σκυλιά.
Οι άνθρωποι θέλουν οξυγόνο, Ήλιο και όνειρα.Διαφορετικά θα έχουμε νέα προβλήματα στο άμεσο μέλλον.Χρειάζεται πίστη στον άνθρωπο και όχι ελπίδα μονάχα.
Η ‘’εξουσια’’ μας γράφει στα παλιά της τα παπούτσια αλλά να ξέρουν ότι δεν θα μας γράφουν και για πολύ αρκεί να μην αγωνιζόμαστε όπως οι ποδοσφαιρικές ομάδες.Δεν πρέπει να μας ενδιαφέρει που θα είναι η διοίκηση των Νοσοκομείων αλλά εάν οι πολίτες έχουν όλοι άμεση ιατρική και νοσηλευτική περίθαλψη.
Πρέπει να μας ενδιαφέρει να αλλάξει το σχολείο ΕΔΩ και ΤΩΡΑ.Να αποφοιτούν χαρούμενοι με αυτογνωσία με όνειρα και δημιουργικό αυθορμητισμό οι Νέοι μας.Δεν πρέπει να βλέπουμε τον κόσμο με την ίδια ματιά των αποτυχημένων.
Φτάνει η ηδονοβλεψία του ίδιου συστήματος.Οι περισσότεροι άνθρωποι ζουν σαν υπνοβάτες μοιρασμένοι ανάμεσα στον φόβο και την επιθυμία να ξυπνήσουν.
Όταν χρησιμοποιείς τη δύναμη της ελευθερίας προς όφελος της ανελευθερίας γίνεσαι περισσότερο δούλος.
Σ’ ένα κόσμο που όλα είναι ζωντανά,τα δένδρα, τα φυτά, τα ποτάμια, οι λιμνες , οι πέτρες δεν υπάρχουν σημεία για παθητική θεώρηση.Να καταστρέψουμε την κοινωνική οθόνη που αλλοτριώνει το βλέμμα μας στον κόσμο.Για την ΄΄εξουσία΄΄ δύο είναι οι κύριοι εχθροί.Η σκέψη και η ατομική δημιουργηκότητα που διαχέεται ελεύθερα.Αυτά είναι η αιώνια νεότητα.Μια μέρα φως χιλιάδες χρόνια στον κόσμο.
Ελπίζω να λαγοκοιμόμαστε, σαν Έλληνες έχουμε απίστευτη κληρονομιά αλλά και σημαντικότατους ανθρώπους που μπορούν να ξαναγράψουν ιστορία σε όλους τους τομείς της ζωής.Η ιστορία μας είναι κυρίως επιστήμης και πνεύματος.Απάνθρωπο δημιούργημα η ‘’εξουσία’’ είναι σήμερα απάνθρωπη απαγόρευση δημιουργίας.
Η ΖΩΗ είναι ΑΥΤΟ-ΥΠΕΡΒΑΤΙΚΗ, ΑΝΕΞΑΝΤΛΗΤΗ, ΑΣΥΛΛΗΠΤΑ ΠΟΛΥΜΗΧΑΝΗ.
Ας συνεργασθούμε μαζί της για να ξεπεράσουμε τα άσχημα εμπόδια.Είμαι στη διάθεση όποιου θελήσει να επικοινωνήσουμε.Θα στήσω γέφυρα να συναντηθούμε.
Υστερόγραφο: Θα πρότεινα να ξαναδιαβάσουμε τα ποιήματα, Ιθάκη (Κ.Καβάφη), Πατέρες (Κ.Παλαμά), Ρωμιοσύνη (Γ.Ρίτσου).
Θεόδωρος Μαυρίδης
e-mail:theodmau@yahoo.gr
