Γράφει ο Ιωάννης Α. Γουγούσης
Ιατρός – Ειδικός Παθολόγος
H αβεβαιότητα εργασίας, η αδυναμία εκπλήρωσης οικονομικών υποχρεώσεων και το ευρύτερο κλίμα ανασφάλειας που επικρατεί σχετίζονται με άγχος, κατάθλιψη, κρίσεις πανικού και έξαρση ψυχοσωματικών συμπτωμάτων.
Συνήθως είναι έντονη η αίσθηση της απώλειας, όπου όπως και στο πένθος, χαρακτηρίζεται από τα ακόλουθα μεταβατικά στάδια: Άρνηση ( το άτομο αρνείται να αποδεχτεί την κατάσταση) – Θυμός ( το άτομο επηρεάζεται άμεσα με τα νέα μέτρα) –Κατάθλιψη (το άτομο πιστεύει πως δεν έχει ελπίδες να το ξεπεράσει) – Διαπραγμάτευση (αλλαγή στη στάση ζωής) – Αποδοχή – Κλείσιμο ( συνέχιση ζωή μας με νέες βάσεις).
Οι καινούργιες συνθήκες φέρουν νέα και άγνωστα δεδομένα για τη ζωή μας, πράγμα που από μόνο του προκαλεί μια ανασφάλεια αλλά και μια αίσθηση περιορισμού των δυνατοτήτων μας. Το υπερβολικό άγχος, οι τύψεις, η ντροπή και άλλα αρνητικά συναισθήματα, όταν είναι συνεχή και παρατεταμένα, μπορούν να μας αποτρέψουν από παραγωγικές ενέργειες και να μας οδηγήσουν στο να αισθανόμαστε ακόμα πιο αβοήθητοι.
Ο άνθρωπος ωριμάζει μέσα από δύσκολες καταστάσεις, μέσα από αποτυχίες και ταλαιπωρίες. Πιο ώριμοι και πιο ταπεινοί να αντιληφθούμε ότι πρέπει να βγούμε από την συνεχή αναζήτηση της καλοπέρασης και της ευδαιμονίας εστιάζοντας στις αξίες της οικογένειας, της φιλίας ,της προσφοράς και της αλληλεγγύης. Καθώς και να αναθεωρήσουμε την ψευδή αίσθηση παντοδυναμίας και ελέγχου της ζωής μας.
