H επόμενη μέρα των εκλογών του Οκτωβρίου πόρρω απέχει από το να θεωρείται ειδυλλιακή για τα στελέχη και τους ψηφοφόρους της μεγάλης κεντροδεξιάς παράταξης. Η συντριπτική και καθαρή ήττα της Νέας Δημοκρατίας και η αποχώρηση του μέχρι πρότινος αρχηγού της Κ. Καραμανλή, σηματοδοτούν ραγδαίες εξελίξεις στο πολιτικό σκηνικό, μετατοπίζοντας το πολιτικό κέντρο βάρους από την εντυπωσιακή επικράτηση του Πασόκ και την επάνοδό του στην εξουσία της χώρας μετά από πέντε χρόνια πολιτικής ανομβρίας, στο επερχόμενο Συνέδριο της απελθούσας κυβερνώσας παράταξης και στις ωδίνες του νέου τοκετού που αυτό υπόσχεται . Ωδίνες σίγουρα επώδυνες αλλά συνάμα και απαραίτητες για την επιτυχή έκβαση της επικείμενης κύησης.
Κατά τη γνώμη μου δυο προτεραιότητες εγγράφονται πρώτες στη θεματική διάταξη των επόμενων ημερών για τις εσωκομματικές εξελίξεις στο χώρο της Νέας Δημοκρατίας. Η αλλαγή ηγεσίας προς την κατεύθυνση της επιλογής για την προεδρία, ενός προσώπου ικανού να εμπνεύσει και να συσπειρώσει καθώς και η αναγκαιότητα επαναξιολόγησης από την νέα ηγετική ομάδα που θα προκύψει, των στελεχών που θα επωμιστούν το βάρος της εκπροσώπησης στην επόμενη εκλογική μάχη. Η νέα ηγεσία επιβάλλεται να προχωρήσει σε μια γενναία και ειλικρινή αυτοκριτική για τα αίτια της ταπεινωτικής ήττας και να προχωρήσει τάχιστα σε μια ριζική και δίχως αμφιταλαντεύσεις ρήξη, με το παλαιοκομματικό της παρελθόν. Πρόσωπα και συμπεριφορές που πίκραναν τον δεξιό ψηφοφόρο και τον οδήγησαν στην αποχή από τη δύσκολη αυτή εκλογική μάχη, απαιτείται να καταδικαστούν αυθωρεί και παραχρήμα . Πολιτευτές και βουλευτές που απέτυχαν να εμφυσήσουν τις φιλελευθερες αρχές και αξίες στο εκλογικό σώμα και να εξηγήσουν με πειστικά επιχειρήματα τους λόγους για τους οποίους ο λαός έπρεπε να επιλέξει την πολιτική διέξοδο που του προτείναμε, επιβάλλεται να αποστρατευτούν, δίχως τιμές και ανταλλάγματα. Υπουργοί και ανώτεροι κρατικοί λειτουργοί ( βλ. περιφερειάρχες, διοικητές νοσοκομείων και οργανισμών) που συνέβαλλαν με την κατάφωρη ανεπάρκειά τους, διοικητική και προσωπική, στο εκλογικό βατερλό, είναι σίγουρο ότι θα αξιολογηθούν αρνητικά και θα αποσυρθούν. Όσοι από αυτούς επιχειρήσουν να εμφανιστούν στις τοπικές κοινωνίες ως αθώες περιστέρες , ζητώντας άλλα πόστα και άλλα οφίτσια μέσω της συμμετοχής τους στους θεσμούς του αυτοδιοικητικού και περιφερειακού γκουβέρνου, εκτός από κατάπτυστοι θα καταστούν και γελοίοι. Απομένει μονάχα στις τοπικές κοινωνίες να τους απομακρύνουν οριστικά και αμετάκλητα μιας και το νέκταρ της εξουσίας λειτουργεί ως ισχυρό ναρκωτικό για τους εθισμένους αυτούς στις γονυκλισίες πολιτικούς αρλεκίνους .
Και εάν η απομάκρυνση των ολίγιστων φαντάζει επιτακτική , η ανάδειξη νέου αρχηγού καθίσταται το νέο πολιτικό διακύβευμα για τη κεντροδεξία παράταξη, αφού το πρόσωπο που θα επιλεγεί για τη θέση αυτή θα καθορίσει ,κατά το μάλλον ή ήττον, τις κυβερνητικές προοπτικές της μεγάλης αυτής παράταξης και ας μου επιτραπεί να πώ , ακόμα και αυτήν την ίδια την επιβίωσή της. Το χαμηλότερο ποσοστό στην ιστορία της που έλαβε η Νέα Δημοκρατίας ,μετά τις εκλογές του 1981 , δεν είναι απλά μια ατυχής στιγμή στην μακρά της πορεία, εύκολα αναστρέψιμη με μια τύποις και όχι ουσίας αλλαγή ηγεσίας και με μια διαχειριστικού τύπου αλλαγή προσώπων, αλλά αποτελεί την αντανάκλαση μιας βαθύτερης κρίσης που ταλανίζει την νεοελληνική κοινωνία και απειλεί με κατάρρευση το πολιτικό σύστημα, τουλάχιστον με την μορφή με την οποία το γνωρίσαμε εως σήμερα. Η ανάγνωση αυτή ισχύει σαφώς και για την αντίπερα όχθη η οποία ζαλισμένη ακόμα από τα επινίκια του θριάμβου της 4ης Οκτωβρίου, κινδυνεύει να θεωρήσει εαυτόν καθεστώς και να πορευτεί με την αλαζονεία του 45% στο δύσβατο μονοπάτι της ΄΄τέχνης του κυβερνάν΄΄ τον πολιτικώς ανώριμο ελληνικό λαό. Το υψηλό ποσοστό που έλαβε ο Γ.Παπανδρέου στις τελευταίες εκλογές, δεν αποτελεί σε καμμία περίπτωση εκχώρηση ισχυρής λαικής εντολής από την πλευρά της ελληνικής κοινωνίας, όπως με νεοελληνική κουτοπονηριά διατυμπανίζουν τα παράσιτα του δημοσιογραφικο- εργολαβικού κατεστημένου και τα καλοπληρωμένα γιουσουφάκια τους. Κραυγή αγωνίας αποτελεί μιας ολόκληρης κοινωνίας που εναποθέτει τις τελευταίες της ελπίδες για πραγματική αλλαγή ( καθημαγμένη και αυτή έννοια από τον αλλοπρόσαλλο παπανδρεισμό της δεκαετίας του 1980 ) στον εναπομείναντα πόλο του εγχώριου δικομματισμού. Επιθανάτιο ρόγχο αποτελεί ενός ολόκληρου κόσμου που ασφυκτιά μες την οικονομική μέγκενη των ημερών και ο οποίος λίγο πρίν παραδώσει τη ψυχή του στον χρηματοπιστωτικό του διάολο εναποθέτει τις λιγοστές ελπίδες του για ίαση στον πρώτο τυχόντα θεραπευτή που βρίσκεται στο δρόμο του. Σπαρακτική απειλή αποτελεί μιας ζώσας νεολαίας, η οποία αδύναμη να διαβεί τις ΄΄κυανές τις Συμπληγάδες΄΄ της αναξιοκρατίας και της πελατειακής λογικής, εναποθέτει τις προοπτικές του διαύλου της στο λευκό το περιστέρι ( πράσινο στην περίπτωση μας ) ελπίζοντας οι πέτρες των απειλητικών των συνδρομάδων να κόψουν μονάχα λίγα φτερά απ΄ την ουρά του. Και το κυριότερο. Βρόγχο θανάσιμο αποτελεί για το ίδιο το ΠΑΣΟΚ διότι αν και αυτό διαψεύσει τις ελπίδες ολόκληρου αυτού του κόσμου, αρκεί ένα απαλό κέντρισμα του δυνάτου αλόγου, από σπιρούνια αμφιβόλου δημοκρατικότητας, για να επέλθει ο δι΄ αγχόνης θάνατος.
Πρέπει συνεπώς όλοι να συναισθανθούν την κρισιμότητα των στιγμών και να λειτουργήσουν στο υψηλότερο δυνατό επίπεδο πολιτικής σωφροσύνης και κομματικού ρεαλισμού. Και αυτό αφορά πρωτίστως τα στελέχη της Νέας Δημοκρατίας που θα κληθούν μέσα σε ένα μήνα να εκλέξουν το νέο πρόεδρο του κόμματος. Οι τρείς διεκδικητές του θρόνου είναι γνωστοί. Οι διαδρομές τους και οι αγώνες τους είναι επίσης γνωστοί σε όλους. Στην παρούσα όμως φάση η Νέα Δημοκρατία δεν χρειάζεται έναν ακόμα διαχειριστή – αρχηγό, primus inter pares μεταξύ των κομματικών φεουδαρχών. Δεν χρειάζεται έναν ακόμα ευέλικτο σχοινοβάτη που να ξέρει να ισορροπεί με διπλωματική δεξιότητα στο τεντωμένο σχοινί του κομματικού πολυκερματισμού. Αντιθέτως χρειάζεται έναν πολιτικό αρχηγό με έκδηλα ηγετικά χαρακτηριστικά που να μπορεί να επωμιστεί το βάρος της κομματικής ανανέωσης και της δημιουργικής αντιπολίτευης. Εκ των τριών θεωρώ ότι η Ντόρα Μπακογιάννη είναι η μόνη που μπορεί να εγγυηθεί την ενότητα της παράταξης ( έστω και αν ορισμένοι ξεπεσμένοι ΄΄λοχαγοί΄΄ του κεντροδεξιού στρατοπέδου, αναγορεύοντας εαυτούς σε τιμητές της παράταξης και σε θεματοφύλακες του καραμανλισμού προβάλλουν αντιστάσεις – αλήθεια πώς θα αισθανόταν ο αείμνηστος Κωνσταντίνος Καραμανλής βλέποντας τις γελοίες αυτές καρικατούρες να συνωστίζονται στον αυλόγυρο της υστεροφημίας του;) και τη δημιουργική της ανασυγκρότηση. Είναι η μόνη που σε αυτή την κρίσιμη στιγμή για το κεντροδεξιό κόμμα μπορεί να εμπνεύσει και πάλι το κομματικό ακροατήριο και να αρθρώσει έναν υπεύθυνο και σοβαρό αντιπολιτευτικό λόγο απέναντι στα πεπραγμένα της νέας κυβέρνησης. Είναι η μόνη που δεν βαρύνεται, τουλάχιστον η ίδια προσωπικά, με αποστασίες και άλλες βαρυγδουπες δηλώσεις περι του υποτιθέμενου τέλους της μεταπολίτευσης, εντός της οποίας τώρα επιχειρούν ορισμένοι να ηγηθούν. Είναι τέλος η μόνη που απέδειξε όλα αυτά τα χρόνια ότι μπορεί να περιμένει καρτερικά το κατάλληλο πολιτικό momentum πρίν εκδηλώσει την οποιαδήποτε αρχηγική φιλοδοξία της, διαψεύδοντας όλες εκείνες τις Κασσάνδρες που την περίμεναν στη γωνία προσμένοντας μια αμφίσημη δήλωση, εκ μέρους της, υπονόμευσης του πρωθυπουργού προκειμένου να εκδηλώσουν τα αντι-μητσοτακικά τους συναισθήματα. Και αυτό στην πολιτική αποτελεί μείζων κριτήριο πολιτικής επάρκειας. ΄΄Αυτή η ορθότης πιθανόν να είναι και η αιτία της μομφής΄΄, κατά πως θα έλεγε και ο Καβάφης.
Οι στιγμές είναι κρίσιμες τόσο για τη χώρα μας όσο και για το μέλλον της Κεντροδεξιάς παράταξης. Αυτοί που θα κληθούν να διαμορφώσουν με την επιλογή τους τον μέλλοντα χρόνο για το κόμμα της Νέας Δημοκρατίας, ας μην λησμονήσουν την ώρα της εκλογής , συνωστιζόμενοι στους προθάλαμους των υποψηφίων, να ΄΄έχουν ήσυχη τη συνείδησή τους για το αψήφιστο της εκλογής΄΄. Έστω και αν ο μεγάλος αλεξανδρινός μας ποιητής τους προειδοποιεί στο τέλος ότι ΄΄ βλάπτουν και οι τρείς τους την Συρία το ίδιο΄΄ και ότι ΄΄ας φρόντιζαν οι κραταιοί θεοί να δημιουργήσουν έναν τέταρτο καλό΄΄ . Είναι τόσο δύσκολοι όμως οι καιροί καλέ μου Καβάφη που ο τέταρτος φαντάζει πολυτέλεια περισσή για ΄΄ τες καλαίσθητες ελληνικές μας τελετές΄΄.
ΦΟΥΝΤΟΓΛΟΥ ΑΝΑΣΤΑΣΙΟΣ
Ειδικευομενος ιατρός
Φοιτητής του τμήματος Πολιτικών Επιστημών του ΑΠΘ
