Μέσω της ευρωπαϊκής στρατηγικής για τη γαλάζια ανάπτυξη, η Ευρωπαϊκή Επιτροπή στέλνει ένα θετικότατο μήνυμα για την έννοια της Αποκλειστικής Οικονομικής Ζώνης, πράγμα το οποίο έχει άμεση εφαρμογή στην ελληνική ΑΟΖ. Επιπλέον, αν συνδυάσουμε αυτό το γεγονός με την ελληνικότητα της Ευρωπαίας Επιτρόπου, γίνεται ακόμα πιο κατανοητό το όλο πλαίσιο της ενίσχυσης και της προώθησης της ΑΟΖ. Αν σκεφτούμε ότι αρχικά, κανείς δεν τολμούσε να μιλήσει για ΑΟΖ λόγω του επιχειρήματος της κλειστής θάλασσας και τώρα μετά την ψηφοφορία του Ευρωκοινοβουλίου, η οποία ήταν η πρώτη ευρωπαϊκή αναφορά, με επίσημο τρόπο στην ΑΟΖ, είναι η ίδια η Ευρωπαϊκή Επιτροπή, που αποτελεί εκτελεστικό όργανο, που κάνει μελέτη για τη γαλάζια ανάπτυξη, χρησιμοποιώντας αποκλειστικά το νομικό πλαίσιο της ΑΟΖ και όχι μόνο του Δικαίου της Θάλασσας. Αυτή η προσαρμογή είναι βέβαια ορθολογική, αφού η ΑΟΖ δεν περιορίζεται μόνο στον υποθαλάσσιο χώρο, αλλά αφορά άμεσα και τη θαλάσσια κολώνα και την επιφάνεια της θάλασσας. Η ΑΟΖ είναι το ιδανικό πλαίσιο για τη γαλάζια ενέργεια, την ιχθυοκαλλιέργεια, τον τουρισμό, τα κοιτάσματα και τη γαλάζια βιοτεχνολογία. Με τα τωρινά δεδομένα, σύμφωνα με την έκθεση, αυτοί οι τομείς απασχολούν 5,4 εκατομμύρια ανθρώπους και προσφέρουν 500 δισεκατομμύρια ευρώ, ενώ η έκθεση έχει βάλει ως στόχο για το 2020 να έχουμε απασχόληση για 7 εκατομμύρια ανθρώπους και οφέλη για μια αξία της τάξης των 600 εκατομμυρίων ευρώ. Το πιο συγκινητικό σε αυτήν την έκθεση είναι ότι όλη η στρατηγική της συμβαδίζει με αυτή που προωθούμε στην πατρίδα μας για την αξιοποίηση της ελληνικής ΑΟΖ, η οποία λειτουργεί ως αιχμή δόρατος σε αυτό το μοντέλο. Αν επιπλέον παρατηρήσουμε ότι όλοι οι υπολογισμοί των τριών σεναρίων που εξετάζονται αναλυτικά, γίνονται πάντα με την έννοια της μέσης γραμμής, γίνεται απόλυτα κατανοητό ότι η Ευρωπαϊκή Ένωση θεωρεί τη χρήση φυσιολογική και ορθολογική, αντιθέτως λοιπόν από άλλες χώρες που την εφαρμόζουν, αλλά τη θεωρούν παράλογη όταν πρόκειται να εφαρμοστεί στη Μεσόγειο. Σε κάθε περίπτωση, βλέπουμε πια ότι και η ίδια η Ευρωπαϊκή Ένωση βλέπει πολύ θετικά την έννοια της ΑΟΖ για την αξιοποίηση του ανθρώπινου δυναμικού που θα φέρει περισσότερες απολαβές χρησιμοποιώντας τη θαλάσσια ανάπτυξη μέσω της γαλάζιας στρατηγικής. Αυτό σημαίνει πρακτικά, ότι ανοίγεται η ευρωπαϊκή ομπρέλα και λειτουργεί σαν ασφαλιστικό μέτρο. Δεν μπορούν πια μερικοί σκεπτικιστές να το χρησιμοποιήσουν ως επιχείρημα ενάντια στη θέσπιση της ΑΟΖ. Κι όσον αφορά στον τομέα των οριοθετήσεων, βλέπουμε πόσο σημαντικό είναι να προχωρήσουμε δυναμικά, για να βρεθούμε γρήγορα στο ίδιο ευρωπαϊκό πλαίσιο. Διότι με αυτόν τον τρόπο όχι μόνο δεν είμαστε στο περιθώριο όπως νομίζουν ακόμα και δικοί μας άνθρωποι, αλλά είμαστε στον δυναμικό πυρήνα της όλης υπόθεσης. Αν συμπληρώσουμε με αυτά τα δεδομένα της έκθεσης, τις απαιτήσεις της θέσπισης και των οριοθετήσεων της ΑΟΖ, συνειδητοποιούμε χειροπιαστά την εμβέλεια της ελληνικής ΑΟΖ που δεν μπορεί πια να παρουσιαστεί ως μια ουτοπία ή ένα θεωρητικό όραμα. Η Ευρωπαϊκή Επιτροπή ως εκτελεστικό όργανο ενισχύει ουσιαστικά τη δική μας υψηλή στρατηγική με την αξιοποίηση της ελληνικής ΑΟΖ.
