Χρόνια τώρα ο δημόσιος βίος της χώρας είναι θολός και η απαισιοδοξία, το άλγος, η απομόνωση και η οργή κατακλύζουν καρδιές, μαδούν ελπίδες, συντρίβουν οραματισμούς, χρωματίζουν με σκοτεινά χρώματα το μέλλον του Τόπου.
Χρόνια τώρα η χώρα μας μαστίζεται από πολυποίκιλες κρίσεις, οι αξίες και οι ιδέες κλυδωνίζονται επικίνδυνα, ο θεσμός της οικογένειας φθίνει καθημερινά με όλα τα θλιβερά επακόλουθα που καταβάλλεται προσπάθεια να παρασυρθούν τα παιδιά και τα εγγόνια μας σε δρόμους και συνήθειες που δεν συμβαδίζουν με την Ελληνική πραγματικότητα και που επιχειρείται πανταχόθεν η αλλοτρίωση της θρησκευτικής, εθνικής και πολιτιστικής φυσιογνωμίας του λαού μας.
Χρόνια τώρα η πατρίδα μας μαστίζεται από οικονομική κρίση που έφερε αναστάτωση και ανέχεια σε μεγάλα στρώματα του λαού μας με αποτέλεσμα ένα μεγάλο ποσοστό 30% να ζει στα όρια της φτώχιας, 1.000.000 άνθρωποι να στερηθούν τη δουλειά τους, εκατοντάδες χιλιάδες καταστήματα και επιχειρήσεις έκλεισαν με αποτέλεσμα να διασπασθεί ο κοινωνικός ιστός και ο αγριεμένος λαός να βρίσκεται σε απόγνωση.
Ο ταλαιπωρημένος λαός ζητεί να μάθει και απορεί δικαιολογημένα πως φθάσαμε ως εδώ. Με λύπη του πληροφορήθηκε ότι τα τελευταία τριάντα χρόνια ζούσε με δανεικά και τώρα με την κρίση φάνηκε η γύμνια του.
Αυτοί που ανέλαβαν να τον σώσουν τα τελευταία χρόνια τον βύθισαν με την ανεπάρκεια τους σε μεγαλύτερη δυστυχία και θλίψη αφού άφησαν δύο χρόνια να περάσουν χωρίς τα ανάλογα διαρθρωτικά μέτρα, παρά μόνο με οριζόντιες περικοπές. Και το χειρότερο εμφανίσθηκαν σαν σωτήρες και χωρίς αιδώ διατυμπάνιζαν ότι μας έσωσαν.
Χρόνια τώρα ο τύπος και τα Μ.Μ.Ε. ανακαλύπτουν σκάνδαλα τα οποία βαρύνουν την πολιτική ζωή του τόπου μας και του δημόσιου βίου. Όλοι μιλούν για κάθαρση ότι θα επιβληθούν κυρώσεις στους ενόχους όσο ψηλά κι αν βρίσκονται. Αλλά ήδη είναι πολύ αργά για τους πολιτικούς γιατί τα περισσότερα σκάνδαλα έχουν παραγραφεί.
Η κοινή γνώμη ανυπόμονη περιμένει να φθάσουν τα σκάνδαλα στο ακροατήριο όπου η αδέκαστος δικαιοσύνη, άτεγκτος και αυστηρά θα επιβάλλει κυρώσεις και θα εμπεδώσει το φρόνημα ότι η δικαιοσύνη λειτουργεί και το δικαστικό ήθος δεν κάμπτεται από τη λαίλαπα του κομματισμού.
Αλλά γεννάται ένα ερώτημα που θέλει αναμφίβολα μια απάντηση. Πως είναι δυνατό αυτός ο υπέροχος λαός ο μεγαλωμένος με αξίες, αρχές και ιδέες, γαλουχημένος με τα νάματα του Ελληνοχριστιανικού πολιτισμού, με μια προγονική κληρονομιά αξιοθαύμαστη να φθάσει σ’ ένα σημείο σήψης, διαφθοράς αλλά και κάθε μορφής εγκληματικότητας.
Ποιος ευθύνεται για το κατάντημα μας να επιδιώκουμε να πληρωνόμαστε χωρίς να εργαζόμαστε, να διοριζόμαστε χωρίς να το αξίζουμε, να προαγόμαστε ενώ είμαστε ανίκανοι, να δίνουμε φακελάκια, να λαδώνουμε, να ξοδεύουμε μεγάλα ποσά για να πετύχουμε κάτι, ενώ είναι υποχρέωση της πολιτείας να μας τα δώσει.
Θα πρέπει να κάνουν μια ειλικρινή αυτοκριτική αυτοί που μας κυβέρνησαν τα τελευταία 30 χρόνια, για τα λάθη τους και τα θλιβερά φαινόμενα που παρατηρήθηκαν στο Δημόσιο.
Καθημερινά ότι ακούει κανείς, ό,τι βλέπει, ότι μαθαίνει έχουν σχέση με κλοπές, εγκλήματα, βία, αυτοκτονίες και αναρωτιέται αν θα μπορέσει να βρεθεί ένας νέος Ηρακλής για να μας απαλλάξει από τη συσσωρευμένη κόπρο. Για να μπορέσει αυτό το Κράτος να λειτουργήσει σωστά χρειάζεται ηγεσία που δεν θα υπολογίσει το πολιτικό κόστος και με ισχυρή βούληση να βάλει τον κάθε κατεργάρη στη θέση του.
Δημιουργία κράτους με υπαλλήλους αξιοκρατικά επιλεγμένους και ικανούς, αμερόληπτους και εργατικούς που θα εφαρμόσουν τους νόμους ώστε να πάψουν οι αδικίες και να αποκτήσουν οι πολίτες εμπιστοσύνη στην Πολιτεία.
Πιστεύω ότι πριν από την επανίδρυση του Κράτους χρειάζεται να γίνει επανίδρυση των κομμάτων, να απαλλαγούν με ότι σάπιο κουβαλούν μέσα τους ώστε να γίνεται σωστή επιλογή, όχι μόνο των βουλευτών, αλλά και σε εκείνους που λαμβάνουν καίριες κυβερνητικές θέσεις ώστε να μην παρουσιασθεί ξανά αυτή η θλιβερή εικόνα.
Γίναμε η χλεύη των Ευρωπαίων όχι πως αυτοί είναι καλύτεροι από μας, αλλά δεν έχουν τα Μ.Μ.Ε. τα δικά μας να παρουσιάζουν το κουνούπι για ελέφαντα και για ολόκληρες εβδομάδες να πιπιλίζουν το ίδιο θέμα με αποτέλεσμα να εξαγριώνονται οι υγιώς σκεπτόμενοι πολίτες, διακόπτοντας τις περισσότερες φορές το πρόγραμμα τους.
Και θλίβεται και παραπονιέται δικαιολογημένα ο νεοέλληνας βλέποντας αυτή τη θλιβερή κατάσταση κι αναλογίζεται τι είχε, τι έχασε, τι έχει. Ποια κατάρα μας δέρνει ώστε να παρουσιάζουμε αυτή την εικόνα. Κι όμως μας πρέπει μια καλύτερη εικόνα, γιατί αυτός ο ίδιος ο λαός όταν βρίσκεται απόδημος σε άλλες χώρες διακρίνεται σ’ όλους τους τομείς κι αναγνωρίζεται απ’ όλους.
Ο πονεμένος λαός μας θέλει κάτι καινούργιο όπως δημιουργία μιας καινούριας Ελλάδας, γιατί το νέο φέρνει οράματα, προσδοκίες, ελπίδες. Μια Ελλάδα απαλλαγμένη από τις αγκυλώσεις του παρελθόντος, μια Ελλάδα κοινωνικής δικαιοσύνης και ισότιμης συμμετοχής των παιδιών της στα αγαθά της. Μια Ελλάδα που θα ξαναφέρει την ελπίδα στους πονεμένους, στους βασανισμένους, στους παραμερισμένους, στους ανέργους, στους ασθενείς κι όλους εκείνους που έχουν ανάγκη σήμερα. Για να γίνει αυτό θα πρέπει οι κυβερνήσεις να μεριμνούν στην τήρηση και εφαρμογή των νόμων ώστε να έχουν πρόσβαση στις υπηρεσίες υγείας της χώρας όλοι οι κάτοικοι, να μειωθεί η ανεργία ιδίως των νέων ανθρώπων για να μην στρέφονται σε ξένες χώρες ως μετανάστες και ο εκάστοτε παραγόμενος Εθνικός πλούτος να διανέμεται με δικαιοσύνη και όχι όπως γίνεται σήμερα. Εκεί όμως που πρέπει να στρέψει την προσοχή της η Κυβέρνηση είναι η νέα γενιά που αποτελεί την ασπίδα του Έθνους. Να συνεχισθούν με ταχύ ρυθμό οι μεταρρυθμίσεις οι οποίες πρέπει να έχουν προοπτική πολλών ετών.
Είναι παραδεκτό από όλους ότι η παρεχόμενη σήμερα Παιδεία δεν είναι η απαιτούμενη και παρατηρείται ένας πνευματικός αφοπλισμός που είναι πιο σοβαρότερος από τον αμυντικό και οικονομικό αφοπλισμό.
Στη νεότητα τη χρυσή και φλογερή που αποτελεί το μέλλον του έθνους πρέπει να στηρίζεται κάθε πνευματική, ηθική και κοινωνική αναγέννηση.
Τα Ελληνόπουλα είναι οι ολόλευκες ψυχές, με το θεϊκό σπινθήρα και την αθάνατη μοίρα, με κυματισμένα λάβαρα της καρδιάς και υψωμένα τα φτερά της ψυχής τους, με Θεήλατη αγνότητα και τις ευγενικές επιδιώξεις.
Αυτή τη νεότητα ονειρευόμαστε όλοι μας κι οφείλουμε πέρα από κομματικές επεμβάσεις να εναρμονίσουμε την ουσία του πνεύματος και των παιδικών ανατάσεων, να καλλιεργήσουμε τη φωτεινή πρωτοβουλία των ψυχών και των θελήσεων. Κανείς δεν αμφιβάλει ότι ο λαός μας και τα νιάτα της πατρίδας μας είναι φορείς δημιουργικών δυνατοτήτων και αξιών.
Ας ασχοληθούμε με σοβαρότητα, υπευθυνότητα και συνέπεια με τη νέα γενιά η οποία μπορεί να ξαναβρεί το βηματισμό της και να οδηγηθεί και πάλι με ενθουσιασμό και αισιοδοξία στην άνοιξη μιας καλύτερης ζωής και ενός πιο ευτυχισμένου μέλλοντος.
Σύνθημα μας το «Δράξασθε Παιδείας» αυτό είναι το αίτημα που καθίσταται επίκαιρο σήμερα και είναι ζωτικής σημασίας για το μέλλον του έθνους μας.
Το κράτος πρέπει επειγόντως να αντιμετωπίσει το μεγάλο, το πολύπλευρο και δύσκολο θέμα της παιδείας των παιδιών του ελληνικού λαού. Δεν υπάρχουν περιθώρια για αναβολές και πειραματισμούς.
Είναι κάτι που πρέπει να αντιμετωπισθεί υπερκομματικά με ένα σταθερό εκπαιδευτικό σύστημα για μεγάλο χρονικό διάστημα.
Δεν δικαιολογείται χάσιμο χρόνου γιατί το τίμημα θα είναι βαρύ. Να δοθεί στην παιδεία πνοή, προσανατολισμός, ιδανικά. Να γίνει δραστική και αποτελεσματική, ώστε οι νέοι μας να γίνουν τέλειοι και σπουδαίοι πολίτες, άνθρωποι της αρετής κατά τον Αριστοτέλη που θα τους διακρίνει η δικαιοσύνη, η ανδρεία, η σωφροσύνη, η μεγαλοπρέπεια, η μεγαλοψυχία, η φρόνηση, η σοφία.
ΓΙΑΝΝΑΚΗΣ ΓΕΩΡΓΙΟΣ
