Όταν επαναλαμβάνεις να αναφέρεσαι στα ίδια και τα ίδια κάθε φορά που γράφεις, σημαίνει ότι, ή στερείσαι θεμάτων που έχει ανάγκη να γνωρίζει ο λαός και κυρίως οι αρμόδιοι που κυβερνούν την χώρα σου, ή έχεις κάποια μεγάλα συμφέροντα να υπηρετήσεις και πιέζεσαι ιδιαίτερα να το κάνεις.
Τα πράγματα είναι φανερά. Καλές οι υποδείξεις κάποιων ανεύθυνων φωστήρων, αλλά ό,τι ανεύθυνο δεν παύει να είναι και άκρως επικίνδυνο.
Δεν μπορούμε να συγκρίνουμε άλλες περιπτώσεις με την εξαιρετικά λεπτή περίπτωση της Ελλάδος. Δεν μπορούμε εμείς να ομιλούμε διά την θέσπιση της Ελληνικής ΑΟΖ όπως κάνουν άλλες χώρες διά την δική τους ΑΟΖ και οι οποίες ευρίσκονται σε ευνοϊκότερη γεωγραφική θέση.
Άλλο είναι να κάνεις σχήματα επάνω εις ένα μαυροπίνακα με την κιμωλία σου και άλλο είναι να μετράς μέσα στο κεφάλι σου και να έχεις την ικανότητα να προβλέπεις τα αποτελέσματα ορισμένων υπολογισμών σου.
Από όλες τις κυβερνήσεις των τελευταίων 30 – 40 ετών βλέπουμε ότι η υπόθεση της ΑΟΖ δεν κρίθηκε ως αμέσως υλοποιήσιμη καθώς όλα τα στοιχεία, εκτός του οικονομικού υπολογισμού, ήσαν αρνητικά διά την χώρα, η οποία θα μπορούσε να γίνει έτσι αφορμή διενέξεων, λόγω βεβαίως κάποιων διαφορών με την γειτονική Τουρκία. Θα λέγαμε ότι, οι κακές πολιτικές μας και το αιώνιο μίσος μας προς την γείτονα είναι η κυριότερη αιτία της αναποφάσιστης στάσης μας απέναντι στην εξόρυξη του ορυκτού θαλάσσιου πλούτου μας. Δεν θέλουμε να παραδεχθούμε ότι μέρος αυτού του πλούτου, λόγω στενής γειτονίας θα πρέπει να διαμοιρασθεί ανάλογα με το σημείο εξόρυξης μεταξύ των δύο συνορευόντων κρατών.
Μπορεί με κάποιους καλούς υπολογισμούς να διευθετηθούν και να μοιρασθούν τα οφέλη που θα προκύψουν από κάποια συνορεύουσα με την Τουρκία εξόρυξη.
Όμως, είμαστε ένας λαός ασυμβίβαστος, εγωϊστής και άρπαγας. Όπως είμαστε και αχάριστος λαός όταν οι άλλοι μας δίδουν. Τα θέλουμε όλα δικά μας, ενώ και άλλοι δικαιούνται, πολλές φορές, μέρος από την δική μας ευδαιμονία και μάλιστα συγγενείς μας, γείτονες και συνεργάτες μας.
Η Τουρκία δεν είναι εχθρός μας, όπως πολλοί θέλουν να την παρουσιάζουν.
Εμείς εβλάψαμε την Τουρκία με την αιώνια αρπαγιά μας, το μίσος μας και την κακοήθειά μας. Εμείς εκάναμε την εισβολή στην Σμύρνη με σκοπό να υποδουλώσουμε το τουρκικό Έθνος, και αυτό που επιτύχαμε ήταν να σκοτώσουμε ένα μεγάλο μέρος του τουρκικού πληθυσμού και να πνίξουμε στο αίμα τους Έλληνες που ήρεμα ζούσαν με τους Τούρκους των περιοχών τους.
Χρωστούμε πολλά στην Τουρκία διά την ζημιά που της κάναμε, έστω και αν μας εξεδίωξε από τα εδάφη της τελικά.
Σήμερα, ελληνική ΑΟΖ χωρίς συνεκμετάλλευση με την Τουρκία στο Αιγαίο, σε περιοχές όπου οι δύο χώρες συνορεύουν, δεν γίνεται.
Γράφει: η Χρυσάνθη
Νικολαϊδου – Θραψανιωτάκη
Καθηγήτρια – Φιλόλογος
