Δημοσκοπικά μπορεί να είναι σε ιστορικά υψηλά ποσοστά αλλά από ότι φαίνεται δεν θέλει να αναλάβει την ευθύνη (βάση δημοσκοπικών ποσοστών) της διακυβέρνησης γιατί μεγάλωσε πλέον και κατάλαβε πως δεν μπορεί να σκίσει κανένα μνημόνιο στο περιστύλιο της βουλής. Κατέθεσε πρόταση μομφής με πρόφαση την εισβολή στην ΕΡΤ η ΔΤ αλλά δεν μπορούσε να περιμένει την ψήφιση του προϋπολογισμού (που είναι ισοδύναμη με μια ψήφο εμπιστοσύνης)που όπως φαίνεται θα είχαμε μεγάλες εκπλήξεις.
Γιατί μια τόσο ανώριμη στάση από το εν δυνάμει κυβέρνηση κόμμα. Γιατί τώρα όλο αυτό; Εάν ήθελε να ταράξει τα νερά της κυβέρνησης και να έρθει αυτός με την νέα οικονομική πολιτική του που πηγάζει από τον οικονομολόγο κ. Βαρουφάκη, θα μπορούσε να αμφισβητήσει την κυβέρνηση τότε που θα είχαμε έναν προϋπολογισμό και κατ επέκταση νέα μέτρα.
Ερχόμενος από το Τέξας των Ηνωμένων πολιτειών (πρωτεύουσα του μαύρου χρυσού) θεωρήσαμε όλοι πως κάποιο παιχνίδι συνομωσίας υπάρχει στο παρασκήνιο, αλλά ομολογώ πως ο Αλέξης Τσίπρας μας κορόιδεψε, δεν ήταν τίποτα παραπάνω από μια ανώριμη και ρηχή πολιτική στάση. Όπως αυτή της ΔΗΜΑΡ. Που μόνο αριστερά της ευθύνης δεν είναι. Η Δημοκρατική αριστερά είναι ένα κόμμα που κρατάει μια στάση περίεργη, θυμίζει τη στάση που κρατούσε ο κ. Σαμαράς κατά τα Ζάππεια. Έμοιαζε σαν να μην τον ενδιαφέρει τίποτα εκείνη την περίοδο.
Είναι άραγε ο ΣΥΡΙΖΑ ένα κόμμα που πιστεύει στην μακροοικονομική σταθερότητα της χώρας ή ένα κόμμα που πιστεύει και θέλει το GREXIT ;
Το συμπέρασμα αυτού του τριημέρου δεν είναι η πολιτική στάση της κ. Τζάκρη ή η μετάβαση της στο ΣΥΡΙΖΑ (πολλοί το έχουν κάνει άλλωστε)αλλά η στάση των ορφανών που επωφελήθηκαν με υπουργικές θέσεις .
Κωνσταντίνος Μπιλιώνης
