Υπάρχουν και σήμερα γύρω μας, τέτοια χέρια που επιβουλεύονται με αυθάδεια και με πνευματική και ιστορική κιβδηλότητα και απ εξεργάζονται τη συρρίκνωση του Ελληνισμού. Πολλοί άνεμοι φυσούν σήμερα πάνω από το κεφάλι μας και πάνε να σβήσουν το ιδιαίτερο άρωμα που βγάζουν τα χώματα της γης μας. Κι έχουμε χρέος υπέρτατο να αντισταθούμε σαν άτομα πρώτα ο καθένας μας στον ιδιαίτερο κύκλο της δράσης του σαν πολίτες ύστερα κάτω από την προσταγή της Ελληνικής Πατρίδος, σαν άνθρωποι τέλος κάτω από το μάτι του Θεού, έχοντας ως έμβλημα την έκφραση του εθνικού μας ποιητή “Το έθνος πρέπει να θεωρεί εθνικό ότι είναι αληθείς”.
Πράγματι ο νέος Ελληνισμός θα ισορροπήσει ψυχικά και πνευματικά και τότε θα έχει τον καιρό να φέρει σε ένταση και σε βαθιά σχέση όλα τα στοιχεία, που απαρτίζουν το είναι του. Τότε θα ιδρύσει καινούργιο πολιτισμό θα ανακαλύψει και πάλι τότε το παλιό ελληνικό μυστήριο, το ίνδαλμα της ενότητας του πνεύματος και του σώματος. Η δε ανθρωποπλαστική του δύναμη είναι αντίστοιχη προς τον αξιολογικό πλούτο των ιδανικών του λαού και των “οράσεων” των “προφητών” του, καθίσταται φανερό ότι ακοίμητο πρέπει να είναι το ενδιαφέρον υπέρ του αξιολογικά υπέρτερου. Από την άποψη αυτή είχε δίκαιο ο Ηράκλειτος που χαρακτήριζε την Παιδεία ως “Έτερο ήλιο τοις παιδευομένοις” και αποκτά αιώνια επικαιρότητα η Προσταγή του Προφητάνακτος “Δράξασθε παιδείας μήποτε οργισθή Κύριος και απολείσθε εξ οδού δικαίας”. Ο Ελληνικός λαός, ο αιώνιος έφηβος της ιστορίας, οφείλει το μεγαλύτερο μέρος της Απολλωνείου ακτινοβολίας του στο ζωηρό, ενδιαφέρον το οποίον επέδειξε για την Πατρίδα του και εις τα υψηλά ιδανικά τα οποία υιοθέτησε και ανήγαγε σε κανόνα ζωής και αγωγής. Οι φάσεις των προφητών του και οι ύψιστοι στόχοι προς τους οποίους ετόξευσαν, περιβλήθηκαν, το φωτοστέφανο της αιωνιότητας και αποτέλεσαν τον πολικό αστέρα φωτεινών πνευμάτων της οικουμένης.
Οι Έλληνες πέτυχαν να συλλάβουν μια υψηλή ιδέα για τον άνθρωπο και των μορφών της κοινωνικής και πολιτικής ζωής καθώς και για τους ύψιστους σκοπούς της συντεταγμένης πολιτείας.
Ανακάλυψαν την Απολλώνιο οδό της αυτογνωσίας και οδηγήθηκαν σε μια σοφή ανθρωπογνωσία. Δημιούργησαν ένα πολιτισμό αιώνιας λάμψης και ακτινοβολίας. Σφυρηλάτησαν το μεγαλειώδες οικοδόμημα του Ελληνοχριστιανικού πολιτισμού, το οποίο αγέραστο και αθάνατο θα ακτινοβολεί αιώνια το φως το αληθινό.
Κατά συνέπεια μπορούμε να πούμε ότι ο Ελληνικός λαός θέτει και σήμερα υψηλά ιδανικά αγωγής “Ελληνοχριστιανικά ιδανικά”, υπέρτατα αξιολογικά και ανυπέρβλητα πραγματικά αιώνια και επομένως η Ελληνική Παιδεία έχει ή οφείλει να έχει σαφή πνευματικό και ανθρωπιστικό προσανατολισμό. Αλλά είναι πράγματι τα “Ελληνοχριστιανικά ιδανικά” τόσο υψηλά ώστε να χαρακτηρίζονται ανυπέρβλητα και αιώνια.
Όλοι αναγνωρίζουν ότι η αρχαία Ελλάδα έδωσε στον κόσμο πρότυπα, αξίες, ιδανικά ένα κανόνα ζωής που μένει ένας ακόμα φάρος για την ανθρωπότητα, γιατί τον άξονα του αποτελεί η έννοια της αρετής που εκφράζεται με τη Λύρα του Ομήρου και του Πίνδαρου, δίνει φτερά στους στοχασμούς του Πλάτωνα και του Αριστοτέλη, συγκινεί βαθιά την ψυχή των Ελλήνων και γονιμοποιεί την Ελληνική παιδεία.
Τα δικά μας ιδανικά είναι τα ιδανικά του Ελληνοχριστιανικού Πολιτισμού, ελευθερία και δικαιοσύνη, αγάπη και θυσία. Αυτά είναι τα ιδεώδη και με αυτά πρέπει να εμποτιστεί η νέα γενιά. Γιατί όταν ένα υψηλό ιδεώδες ζωής, θέλγει την καρδιά, γοητεύει, το νου και συναρπάζει την ψυχή των μελών μιας κοινότητος, γίνεται ένα λαμπρό όραμα βίου που καθοδηγεί όπως και ο Πολικός αστέρας για να χαράσσει μια γραμμή πορείας που να εμπνέει, ρυθμό στη ζωή. Κατά συνέπεια ένας λαός που ενδιαφέρεται πράγματι για το μέλλον αυτού οφείλει να ενδιαφερθεί κατά αποκλειστική προτεραιότητα για το ιδεώδες ζωής και αγωγής των μελών της Εθνικής Κοινότητος.
Η κιβωτός του Ελληνισμού ο Ελληνοχριστιανικός πολιτισμός που άλλοτε συγκροτούσε και διέπλαθε μια αυτοδύναμη προσωπικότητα μια ξεχωριστή ψυχική ευρωστία, με ήθος, με ηγετική μεγαλοπρέπεια, σήμερα τείνει να εγκλωβιστεί, σε ρόλο του παθητικού κομπάρσου να ποντιστεί στον ωκεανό της μικροπολιτικής. Ο Ελληνισμός σήμερα ξέμεινε από οράματα, από δάφνες και βάγια, από των βράχων τ’ αγάλματα. Πώς όμως θα ατενίσουμε το μέλλον με σιγουριά πως θα αντισταθούμε στους σημερινούς καιρούς που είναι δυσοίωνοι και καθόλου καρτερικοί. Η Εθνική απονέκρωση οδυνηρή κι αναζητείται σωτηρία. Θα τη βρούμε αναμφίβολα αν μπορέσουμε να επανέλθουμε στα Ελληνοχριστιανικά ιδανικά που αποτελούν το οξυγόνο του Έλληνα. Τα ιδανικά αυτά έχουν ιδιαίτερη αξία στον άνθρωπο και ωφελούν πολλαπλά τα άτομα της κοινωνίας, γιατί νοηματούν , την ανθρώπινη ζωή, αποτελούν την πυξίδα στην καθημερινή δράση, δίνουν ερεθίσματα για την ψυχική και πνευματική προαγωγή του ατόμου εμψυχώνουν τον άνθρωπο, καλλιεργούν τη θέληση και την επιμονή, οδηγούν σε ηρωικές και αλτρουιστικές πράξεις, εξευγενίζουν την ανθρώπινη ύπαρξη, καλλιεργούν την αισιοδοξία και την πίστη.
Τα έθνη που δεν έχουν ιδανικά είναι καταδικασμένα στον πολιτιστικό μαρασμό.
Αυτά λοιπόν τα ιδανικά ας φροντίσουν οι ιθύνοντες να τα προβάλλουν με όλη τη λαμπρότητα προς το Ελληνικό Έθνος. Ας συμβουλεύσουν εκείνους που χειρίζονται τα θέματα της Παιδείας και ας εισηγηθούν λύσεις και ιδίως με το ζήτημα των διδακτικών βιβλίων τα οποία τραυματίζουν τη χρυσή ελπίδα του Έθνους στην ευαίσθητη περιοχή των ιδανικών.
Χρειάζεται αναγέννηση στο χώρο της Παιδείας με βάθρο τα “Ελληνοχριστιανικά ιδανικά” τα μόνα τα οποία έχουν οικουμενική ακτινοβολία και διαχρονική καταξίωση και είναι δυνατόν να βοηθήσουν με τον αγέραστο δυναμισμό τους, τον Ελληνισμό της Εποχής μας να συνεχίσει την ιστορική του πορεία. Ο Ελληνισμός έχει μέσα του απέραντες δυνάμεις και κρύβει μέσα του απεριόριστες δυνατότητες και σήμερα και αύριο και πάντοτε, γιατί το μεγάλο όραμα της προγονικής κληρονομιάς και της διαχρονικής ενότητας του Γένους θα τον κρατούν σε εγρήγορση ώστε να συνεχίζει απαρέγκλιτα την τήρηση των Ελληνοχριστιανικών ιδανικών.
ΓΕΩΡΓΙΟΣ ΓΙΑΝΝΑΚΗΣ
