Κοντεύουν 100 χρόνια από το πρωτόκολλο της Κέρκυρας, 17 Μαΐου 1914, το οποίο ουσιαστικά δεν εφαρμόστηκε ποτέ! Είναι η περίπτωση του «Βορειοηπειρωτικού», για να ακολουθήσει μετά οχτώ χρόνια η Μικρασιατική καταστροφή.
Οδηγηθήκαμε σιγά-σιγά στην «λήθη» αυτών των εδαφών που ήταν 100% ελληνικά, για να ανοίξουν οι «κοσμοκράτορες» και νέες πληγές στον εθνικό κορμό! Μεθοδευμένη ήταν και η διχοτόμηση της Κύπρου το 1974, με το «στίγμα» να δίνει στις 20 Νοε. 1975 ο Κίσιντζερ, 11 μήνες μετά την επιστροφή του Μακαρίου. Έλεγε τότε στον Ντεκτάς, πως: «Όταν λέμε ΕΜΕΙΣ, εννοούμε τους Αμερικανούς και τους Τούρκους και όταν λέμε Αυτοί, εννοούμε τους Έλληνες και τους Ελληνοκύπριους». Είπε ακόμα στον Ντεκτάς, πως οι θέσεις ΗΠΑ-Βρετανίας-Ην.Εθνών είναι το «διζωνικό σύστημα» με μια αδύναμη κυβέρνηση και στον αποκλεισμό της «Ένωσης» και πως η διευθέτηση στο εδαφικό θα πρέπει να είναι περίπου στο 30%. Είναι, όπως του διευκρίνισε, μια «συμφωνία» πακέτο και στην οποία «θα συμφωνήσεις». (Μιχ. Ιγνατίου, στα «Μυστικά αρχεία του Κίσιντζερ).
Τέτοιου είδους «πακέτα» έχει νιώσει πολλά «Εθνικός κορμός» και κάθε φορά όλο και κάποιο κομμάτι «έφευγε» προς άλλη (μεθοδευμένη) κατεύθυνση. Ας γυρίσουμε στο «κίνημα των Νεότουρκων» το 1908. Αυτό σχεδιάστηκε στο τελείωμα της τούρκικης αυτοκρατορίας, για να προωθηθούν τα original αγγλικά συμφέροντα στην περιοχή της Μεσογείου και της Μ.Ανατολής. Έτσι, η ανατροπή του Σουλτάνου Χαμίτ έφερε δικούς τους ανθρώπους στην εξουσία, με πιο λαμπρό παράδειγμα τον Κεμάλ.
Από την άλλη, οι Έλληνες κρατούσαν στα χέρια τους ολόκληρη την οικονομική, πνευματική και πολιτιστική ζωή της Τουρκίας και γι΄αυτό έπρεπε να «ξεριζωθούν». Για να επιτευχθεί ο σκοπός, έπρεπε να βρεθούν τα κατάλληλα για τον σκοπό πρόσωπα και η αφορμή!
Γράφει ο Γ.Γ.Αυφαντής στον «Ιστορικό εμπαιγμό» : « Η εβραϊκή στοά Αλιάνς οργανώνει την επανάσταση των Νεότουρκων του 1908 στη Θεσσαλονίκη. Με την βοήθεια των Αγγλικών υπηρεσιών επιτυγχάνουν και προωθούν τον Εβραίο ντοντμέ Μουσταφά Κεμάλ στην αρχηγία των Τούρκων και τον επιβάλουν με το όνομα Ατατούρκ…».
Αφού πέτυχαν αυτό το πρώτο και πιο δύσκολο εγχείρημα τους, κατά την νύχτα της 14ης Αυγ. 1909 οργανώνουν και κατευθύνουν την επανάσταση στο Γουδί από νέους κατώτερους αξιωματικούς. Το πολιτικό πρόσωπο που θα ηγούνταν της επανάστασης, ο «τύπος» της Αγγλίας το προέβαλε, από πολύ πριν και δεν ήταν άλλο από τον Ελ.Βενιζέλο. Αμέσως μετά την επιτυχία του πραξικοπήματος, ανέλαβε την «εσωτερική του» προώθηση και ο ελληνικός «τύπος». ΟΛΑ ΤΩΡΑ ΗΤΑΝ ΕΤΟΙΜΑ! Η επανάσταση των Νεότουρκων έφερε Κεμάλ και αυτή στο Γουδί, Βενιζέλο. Τελικά αυτοί οι δυο ήταν «επαναστατικά» δημιουργήματα ή Αγγλικά και γιατί; Όλα μαρτυρούν πως σκοπός των Άγγλων κοσμοκρατόρων ήταν να εξασφαλίσουν την κυριαρχία στην Μεσόγειο και την Μ.Ανατολή και «κομβικό» σημείο να κυριαρχήσουν σε Τουρκία και Ελλάδα. Ο σκοπός επετεύχθη με την επανάσταση των Νεότουρκων και αυτή στο Γουδί, για τον έλεγχο του πολιτικού παιχνιδιού και φυσική συνέχεια ήταν το ξερίζωμα του Μικρασιατικού Ελληνισμού. Παράλληλα «φρέναραν» την κάθοδο της Βουλγαρίας στο Αιγαίο, «χτυπώντας έτσι τα Ρωσικά συμφέροντα.
Ας γυρίσουμε όμως στους Βαλκανικούς πολέμους, οι οποίοι φέρουν την Ελλάδα να έχει ελευθερώσει όλη σχεδόν την Β.Ήπειρο. Τα γεωστρατηγικά όμως συμφέροντα Αγγλίας-Ιταλίας-Αυστροουγγαρίας τον Νοε.1912, επιβάλλουν με την Διάσκεψη του Λονδίνου την αυτονομία της Αλβανίας, που συμπεριλάμβανε και την Β.Ήπειρο. Αυτό, παρά το γεγονός ότι ο Ελληνικός στρατός είχε ήδη απελευθερώσει την Β.’Ηπειρο, οι «Δυνάμεις», με το «πρωτόκολλο της Φλωρεντίας» Δεκ.1913, την χαρίζουν στο νέο Αλβανικό κράτος.
Η κυβέρνηση Βενιζέλου όχι μόνον συναινεί στις απαιτήσεις των «Δυνάμεων», αλλά αποσύρει και τον ελληνικό στρατό! Οι Βορειοηπειρώτες έχοντας εχθρική την ίδια την ελληνική κυβέρνηση, δεν το βάζουν κάτω. Συγκροτούν στις 17 Φεβρ. 1914 αυτόνομη κυβέρνηση με πρόεδρο τον Γ.Ζωγράφο και διακηρύσουν: «…αγωνιζόμεθα υπέρ βωμών και εστιών, αγωνιζόμεθα υπέρ της ελευθερίας, της τιμής και της δόξης της Β.Ηπείρου…»
Η σύγκρουση με τους Αλβανούς που οργανώνονται και εξοπλίζονται από τους Αγγλο-Ιταλο-Αυστριακούς είναι σκληρή, αλλά νικούν. Αναγκάζονται τότε οι «Δυνάμεις» να ζητήσουν ανακωχή και διαπραγματεύσεις στις 17 Μαΐου 1914 με το «Πρωτόκολλο της Κέρκυρας», που προέβλεπε αυτονομία για τις ελληνικές περιοχές της Β.Ηπείρου, με την κατοχύρωση της ελληνικής κυριαρχίας εκεί. Ο Α΄Παγκόσμιος πόλεμος όμως «παγώνει» το ζήτημα!
Το τραγικό στην Βορειοηπειρωτική υπόθεση είναι η εχθρική στάση απέναντι του από την κυβέρνηση Βενιζέλου και «η χαριστική βολή ήταν η αποσολή του έμπιστου στρατηγού του Βενιζέλου Παπούλα με στρατό στην Κορυτσά, με εντολή να καταπνίξει στο αίμα πάσαν απελευθερωτικήν κίνησιν, πάσαν επανάστασιν».(Γ.Γ.Αυφαντής).
Οι «σύμμαχοι» απαίτησαν την Β.Ήπειρο Αλβανική και ο Ελ.Βενιζέλος απλά…συμφώνησε μαζί τους.
Εδώ ας θυμηθούμε την στάση του προέδρου της Κύπρου Τάσου Παπαδόπουλου στο Σχέδιο Ανάν. Είπε ΟΧΙ και έμεινε στην ιστορία σε όρθια στάση!
Ο βαθύς εθνικός διχασμός του ελληνικού λαού που έρχεται, έχει σχέση με την «προσωρινή επαναστατική κυβέρνηση» της Θεσσαλονίκης και την κατάληψη των Αθηνών από τα «συμμαχικά στρατεύματα».
Οι παίχτες αυτού του παιχνιδιού έβαλαν τις βάσεις για την Μικρασιατική καταστροφή, αφού προηγήθηκαν οι «δυο Ελλάδες», 17 Αυγ. 1916 εως 29 Μαΐου 1917.
Προβληματισμό προκαλεί η ελληνική εισβολή 2/1/1919 σε Οδησσό και Σεβαστούπολη για να «πολεμήσουμε» την Ρωσική επανάσταση, δίνοντας έτσι το δικαίωμα στους Ρώσους να προβούν σε εξόντωση του Ελληνισμού της Ρωσίας και των Ποντίων! Ποιος ο λόγος εμπλοκής μας στο εσωτερικό της Ρωσίας; Οι δυσμενείς επιπτώσεις για την Ελλάδα και τον αφανισμό της Μ.Ασίας αρχίζουν με την αποβίβαση στρατού στην Σμύρνη 2 Μαΐου 1919, χωρίς μάλιστα ο Βενιζέλος να ζητήσει καμιά βοήθεια από τους συμμάχους, ούτε καν οικονομική!!!
Αινιγματική και ανεξιχνίαστη παραμένει ακόμα η στάση του διορισθέντος από τον Βενιζέλο ύπατου αρμοστή Αρ. Στεργιάδη, που οι Έλληνες ονόμαζαν «Σουλτάνο της Σμύρνης». Όπως «σκοτεινή» παραμένει η «Συνθήκη των Σεβρών» (10/8/1920),η οποία απαγόρευε επιστράτευση και εξοπλισμό του ντόπιου πληθυσμού για την άμυνα τους απέναντι στους Τούρκους και η οποία δικαίως ίσως θεωρείται ως θανατική καταδίκη του Ελληνισμού!
Το άρθρο 74 της συνθήκης: «…δεν θέλει επιβληθεί κατ΄ουδένα τρόπον υποχρεωτική θητεία εν τη πόλει της Σμύρνης…» έβαζε την ταφόπλακα στη συνέχεια της ελληνικότητας της Μ.Ασίας. Ο Βενιζέλος που (δεν) υπέγραψε την Συνθήκη «εν μέσω φωτιάς» προκάλεσε εκλογές για να φύγει και οι «έξη» εκτελέστηκαν, γιατί κάποιος έπρεπε να πληρώσει!
Μέσα στα περίεργα καταγράφεται και η τοποθέτηση τελευταία ως αρχιστράτηγου του πλέον ανεπαρκή Χατζανέστη. Για να γλυτώσει τον διασυρμό ο Παπούλας;
Τρεις μέρες πριν την θυσία του ο Χρυσόστομος Σμύρνης, στις 25 Αυγ.1922, γράφει στον Βενιζέλο: «…πλην και Υμείς φέρετε μέγιστον της ευθύνης βάρος για δυο πράξεις σας.
Πρώτον διότι αποστείλατε εις Μ.Ασίαν ως ύπατον αρμοστήν ένα τούτ΄παράφρονα και εγωιστήν, φλύαρον, απερροφημένον εν τω αυτοθαυμασμώ του και καταφρονούντα και υβρίζοντα και δέροντα και εξορίζοντα και φυλακιζοντα όλα τα υγιή και σώφρονα στοιχεία του τόπου..και δεύτερον, διότι πριν αποπερατώσετε το έργον σας, είχατε την ατυχή και ένοχον έμπνευσιν να διατάξητε εκλογές…»
Η ταφόπλακα κλείνει το 1930, όταν Κεμάλ και Βενιζέλος υπογράφουν στην Άγκυρα το σύμφωνο Ελληνοτουρκικής φιλίας με βασικό το άρθρο, την ρητή απαγόρευση των προσφύγων στις εστίες τους!
Η μεγάλη πρόκληση βρίσκεται στην πρόταση Βενιζέλου το 1932, να δοθεί το «Νόμπελ ειρήνης» στον Κεμάλ: «…Ο Μουσταφά Κεμάλ πασάς, πρόεδρος της τουρκικής Δημοκρατίας, είναι ο άνθρωπος που συνέβαλε τόσο πολύτιμα στην ειρήνη. Ως αρχηγός της Ελληνικής κυβερνήσεως, έχω την τιμή να προτείνω την υποψηφιότητα του Μουσταφά Κεμάλ πασά για την μοναδική τιμή του Βραβείου Νόμπελ για την ειρήνη.
Δεχτείτε παρακαλώ, κύριε πρόεδρε, την διαβεβαίωση… ΒΕΝΙΖΕΛΟΣ». (Γ.Γ.Αυφαντής «ΑΦΥΠΝΙΣΙΣ» ΣΕΛ.826).
Αν το 1828, έχουμε το νέο Ελληνικό κράτος της επανάστασης του 1821 και μετά από τόσες εθνικές περιπέτειες, τώρα όλα δείχνουν πως οδηγούμαστε σε ένα προτεκτοράτο, ένα κράτος χωρίς κυριαρχικά δικαιώματα και εθνική ανεξαρτησία! Οδηγούμαστε στο πουθενά χωρίς σχέδιο και δράσεις…!
Τελευταία ακούγεται έντονα σαν παραμύθι το σχέδιο «φάρος της Ανατολής», όπου έρχονται νέες γεωπολιτικές ανακατατάξεις στα Βαλκάνια και στην Μέση Ανατολή.
Τα πρώτα δείγματα γραφής βρίσκονται στις εξεγέρσεις-επιθέσεις σε Αίγυπτο-Συρία-Λιβύη. Στην Ελλάδα στόχος τώρα είναι το «Μακεδονικό, η Θράκη, η Κρήτη;».
Απώτερος στόχος τα ελληνικά πετρέλαια και ό,τι υπάρχει στο υπέδαφός της; Η ιστορία επαναλαμβάνεται ως τραγωδία!
Διαμανής Θ.Βαχτσιαβάνος
