Γράφει:
Η Χρυσάνθη Νικολαΐδου – Θραψανιωτάκη
Καθηγήτρια – Φιλόλογος
Και πώς μπορεί να εξηγηθεί η «Αυγή της Οδύσσειας;»
Μια πολύ χαρακτηριστική ονομασία που δόθηκε από τους Δυτικούς εις την πολεμική επιχείρηση εις την Λιβύη που άρχισε το βράδυ του Σαββάτου 19 Μαρτίου του 2011.
Ιστορική επίσης η απόφαση δια ένα κτύπημα που έπρεπε ήδη να είχε δοθεί όχι μόνον από τις πρώτες ημέρες των σκληρών και βάναυσων επιθέσεων του κομμουνιστή Δικτάτορα Μοαμάρ Καντάφι, κατά του λαού του, αλλά ακόμη από την εποχή που η Μαμά Ρωσία τον κατέστησε Άρχοντα της επεκτατικής πολιτικής της εις την κορυφή της Αφρικανικής Ηπείρου.
Αυτά που προσέφερε ο εξουσιοδοτημένος από την Μόσχα πράκτορας Ηγέτης ήταν να ρωσοποιήσει την χώρα του και μέσω αυτής να διαυρώσει και να αναρχοποιήσει πολλούς άλλους αγνούς και ανυποψίαστους λαούς της Αφρικής. Των οποίων οι χώρες τυγχάνουν αξιόλογες αφ’ ενός στρατηγικά, διότι αποτελούν θέσεις κλειδιά από και προς την Μεσόγειο, όπως και από και προς τον Ινδικό Ωκεανό και αφ’ ετέρου ενεργειακά ευρίσκονται εις την κορυφαία παραγωγή πετρελαίου και φυσικού αερίου με πολλές εκατοντάδες χιλιάδες βαρέλια ημερησίως.
Εις την προσπάθειά του να γίνει Αυτός ο μεγάλος Κυρίαρχος της πλούσιας αυτής ενεργειακής περιοχής και να καθυποτάξει με τις ευλογίες της Ερυθράς Ανατολικής Λαίλαπας τις πλέον … ενδιαφέρουσες χώρες της … ακτίνας του, επετέθη και αιφνιδίως εισέβαλε εις την γειτονική του Αίγυπτο προ μερικών ετών – δεν έχει σημασία η ακριβής χρονολογία, παρά μόνον η … ουσία!
Έντρομη η τότε Ηγεσία της Αιγύπτου εκκάλεσε εις βοήθεια την Αμερική η οποία του έδωσε τότε καλά… να καταλάβει, βομβαρδίζοντας ακόμη και την κατοικία του με το κρησφύγετό του εις την Τρίπολη, καθιστώντας τον έτσι ολιγώτερο … προκλητικό.
Δυστυχώς όμως κάτω από την πίεση ορισμένων ίσως συμμάχων της η Αμερική εγκατέλειψε ημιτελή την προσπάθεια της διά εξόντωση του Ερυθρού Δικτάτορα και αρκέσθηκε εις την σχετικά μικρή εκείνη τιμωρία του.
Έκτοτε, του κόπηκε μεν η λαλιά, διά ένα διάστημα, σε πολλές περιπτώσεις σοβαρών διεθνών προβλημάτων που αφορούσαν την περιοχή του, προσποιούμενος την ήρεμη λουόμενη… πάπια…
Αλλά ο ρωσοσπουδασμένος Κομμουνιστής αλλάζει ή σταματά ποτέ την αιμοβόρα πολιτική του και το ασυμβίβαστο του χαρακτήρος του;
Το δαιμόνιο του εγκεφάλου του δεν καθησυχάζει, παρά μόνο με την τελική βεβαίως εξόντωσή του.
Και αυτό είναι σήμερα που έχουν αναλάβει να διεκπεραιώσουν οι ευρωπαϊκές χώρες σε συνεργασία με τις δύο πέρα του Ατλαντικού χώρες των ΗΠΑ και του Καναδά, καθώς και με ορισμένα σημαντικά αραβικά κράτη, που έχουν πληγεί από την πολιτική του.
Η ισχύς εν τη ενώσει όλων αυτών των μη κομμουνιστικών κρατών, καθώς και η τελειότητα των οπλικών τους συστημάτων, ελπίζουμε ότι θα αποδώσει το ποθούμενο από όλους αποτέλεσμα της παραίτησης ή ακόμη και της εξόντωσης του στυγερού, άφρονος δολοφόνου της Αφρικανικής Ηπείρου.
Αλίμονο αν και αυτή την φορά σταματήσουν οι πολεμικές επιχειρήσεις στην Λιβύη, χωρίς να έχει επιτευχθεί ο τελικός σκοπός.
Αλίμονο και τρις αλίμονο όχι μόνον εις τον εξεγερθέντα εναντίον του, πολυπαθή λαό της Λιβύης, αλλά επίσης και εις ολόκληρη την γύρω περιοχή.
Ήδη οι απειλητικές δηλώσεις του ΕΡΥΘΡΟΥ ΠΕΙΣΜΑΤΑΡΗ διά εξόντωση των εντός της χώρας αντιπάλων του είναι άκρως καυστικές. Όπως είναι και εκείνες διά τελειωτικό κάψιμο της Μεσογείου και των … φιλοδυτικών… Μεσογειακών λαών.
