Κάθε ορειβάτης που σέβεται τον εαυτό του σκέφτεται σοβαρά να συμμετέχει στην ετήσια εκδήλωση των ορειβατικών συλλόγων, στην Πανελλήνια Ορειβατική Συνάντηση. Η συνάντηση αυτή γίνεται κάθε χρόνο το Σαββατοκύριακο που είναι πιο κοντά στη γιορτή του Προφήτη Ηλία. Για φέτος η συνάντηση έγινε στις 18 και 19 Ιουλίου στα Βαρδούσια. Τη διοργάνωση είχε αναλάβει ο Ελληνικός Ορειβατικός Σύλλογος Άμφισσας με τη συμπαράσταση της Ε.Ο.Ο.Α. Τυπώθηκαν αφίσες , στάλθηκαν προσκλήσεις και όλοι οι …πιστοί ανηφόρησαν για μια συνάντηση με παλιούς , καλούς γνώριμους από κοινές αναβάσεις στα βουνά της χώρας μας και όχι μόνο.
Ο ΕΟΣ Κοζάνης δεν θα μπορούσε να λείψει απ αυτό το προσκλητήριο. Έτσι με επικεφαλής τον πρόεδρο και άλλα δραστήρια μέλη του συλλόγου οργάνωσε μία ορειβατική εξόρμηση. Το ενδιαφέρον συμμετοχής ήταν μεγάλο αλλά η αδυναμία μετακίνησης με το τελευταίο απόκτημα του συλλόγου, ένα λεωφοριάκι 19 θέσεων, περιόρισε τις συμμετοχές στα 7 άτομα. Η μετάβαση έγινε με ΙΧ. Ξεκινήσαμε το Σάββατο στις 1μμ και ύστερα από 2.30 ώρες σταματήσαμε για ξεκούραση στην παραλία Ραχών. Κάποιοι δροσίστηκαν στη θάλασσα άλλοι ήπιαν καφέ και συνεχίσαμε για Μπράλλο και από κεί για το χωριό Αθανάσιος Διάκος μέσω Παύλιανης . Ο δρόμος στενός με συνεχόμενες στροφές αλλά ασφαλτοστρωμένος. Μετά το χωριό ακολουθούσε δασικός δρόμος μήκους 12 χλμ , με προβλήματα προσπέλασης που οδηγούσε στη θέση που στάθμευσης των ΙΧ. Μεταφορτώσαμε τα σακίδια και τις σκηνές στα αγροτικά των οργανωτών και ξεκινήσαμε μια mini ανάβαση για το Καταφύγιο του ΕΟΣ Άμφισσας στη θέση Πιτιμάλικο (1980μ.) όπου και η θέση της κατασκήνωσης.
Φθάσαμε κάπως αργά και οι προς επιλογή θέσεις ήταν περιορισμένες και προβληματικές. Τελικά επιλέξαμε μία θέση με μεγάλη κλίση που τελικά δεν μας επέτρεψε να κοιμηθούμε με άνεση. Στα θετικά της θέσης η γειτνίαση με τις βρύσες νερού( αλήθεια ήταν παγωμένο) και την καντίνα. Στήσαμε τις σκηνές και κατευθυνθήκαμε στο χώρο εστίασης. Σε μια πρόχειρη κατασκευή μαγειρείου σερβίρονταν( σε σκεύη που φέραμε μόνοι μας) φασολάδα, ελιές, τυρί φέτα , ντομάτα και κρασί. Στη συνέχεια συγκεντρωθήκαμε σε μια αμφιθεατρική θέση όπου έγιναν ανταλλαγές αναμνηστικών και χαιρετισμών. Υπήρξε μεγάλη αντιπαράθεση από το γεγονός της μη διανομής , για πρώτη φορά , αναμνηστικών σημάτων στους συμμετέχοντες. Ακολούθησε προβολή διαφανειών που στόχευε στην ευαισθητοποίηση στο θέμα της επαπειλούμενης οικολογικής καταστροφής της Γκιώνας από τις επιφανειακές εξορύξεις βωξίτη καθώς και προβολή ντοκυμαντέρ από την παράλληλη ανάβαση δύο ελληνικών ορειβατικών ομάδων στο Έβερεστ το 2004. Παράλληλα κάποιες παρέες , με μουσικές εξαίσιες , διασκέδαζαν δίνοντας μια εναλλακτική επιλογή από τη συμμετοχή στην επίσημη( και κουραστική) εκδήλωση. Ήταν υπέροχη βραδιά! Ιδιαίτερα αν αποφάσιζες ν αφήσεις τη σκηνή και μέσα απ τον υπνόσακο να χαζεύεις τα αστέρια. Αυτόματα ερχόταν στα χείλη σου τα λόγια του ποιητή Γ.Σ., μελοποιημένα από τον Μ.Θ.: «Όταν χαμηλώνουν τα άστρα και συγγενεύουν με το κορμί μου…»
Το πρωινό ξύπνημα έγινε πριν τις έξη για να θαυμάσουμε την ανατολή. Το πρόγραμμα προέβλεπε πρωινό τσάι αλλά πως να πιείς τσάι όταν ανάψανε τα καζάνια μετά τις έξη. Έτσι βολευτήκαμε μόνο με μπισκότα και ξεκινήσαμε για την κορυφή. Το πιο δύσκολο κομμάτι ήταν η ανάβαση στις «Πόρτες Σκόρδα». Κακοτράχαλο μονοπάτι και πολύ απότομο, όλο σάρα. Από εκεί διασχίσαμε τον «Μέγα Κάμπο» , με τις πολλές χιονούρες, και ανεβήκαμε στην κορυφή των Βαρδουσίων, τον Κόρακα με υψόμετρο 2.495 μ. Αφού θαυμάσαμε τη θέα και βγάλαμε και τις σχετικές αναμνηστικές φωτογραφίες επιστρέψαμε στις «Πόρτες Σκόρδα», ακολουθώντας την κορυφογραμμή αυτή τη φορά ,απ όπου σε μια εξ ίσου επικίνδυνη και κουραστική κατάβαση επιστρέψαμε στις σκηνές. Ο ήλιος ήταν ανελέητος, σε τσουρούφλιζε. Η κόπωση εμφανής. Και το λύσιμο των σκηνών φάνταζε σισύφειο έργο. Ανάγκα όμως και «οι θεοί των μικρών πραγμάτων» πείθονται και συνεχίζουν την κατάβαση για να τα φορτώσουν στα ΙΧ που τάχε ψήσει ο ήλιος.
Στην επιστροφή τα πράγματα ήταν διαφορετικά. Σταματήσαμε να ξεδιψάσουμε σε μια από τις πάμπολλες βρύσες που συναντήσαμε στο δρόμο, φωτογραφήσαμε τη Γκιώνα, περήφανο Βουνό( ο επόμενος ορειβατικός προορισμός), και δροσιστήκαμε στους καταρράκτες πριν ξανασταματήσουμε στην παραλία των Ραχών για ένα δροσιστικό μπάνιο και χαλάρωση στις δωρεάν, έναντι ποτού, διατιθέμενες ξαπλώστρες. Και το βράδυ βέβαια ανάβαση στον ολόφωτο Αηλιά για το καθιερωμένο άναμμα του κεριού.
Του χρόνου η 70η ΠΟΣ θα γίνει στον Όλυμπο αν και γίνονται συζητήσεις να γίνει κάπου αλλού και στον Όλυμπο να γίνει το 2013 με τη συμπλήρωση 100 χρόνων από την πρώτη ανάβαση στο Μύτικα.
Η ορειβατική ομάδα αποτελούνταν από τον Χρήστο Λάκκα, πρόεδρο του ΕΟΣ, τον Θόδωρο Γκάλφα, το Γρηγόρη Δουγαλή, τον Άγγελο Tσιμπερίδη, τη Δώρα Λάκκα, την Άντα Ναλμπάντη και την Ελένη Ιορδανίδου.
Γρηγόρης Δουγαλής
